Tuesday, September 25, 2007

My Orange Cat

My Orange Cat,

You came to me late last night after disappearing for quite some time. My heart jumped with joy when I first saw you, yet bled to know that you are unwell. You ate little but lean on me, needing to be close. Oh, I held you, and you fell sleep on my lap. And I don’t want to do my ill-wishing. My only wish for you is to see you content and healthy. I love you to be my cat, and it should be possible now. I do not wish to own you, but to make sure you have warm shelter and nice meal. And please don’t scare me with the thoughts that you would one day no longer come to see me. You would one day die without me knowing!

Seeing you yesterday reminds me of the Fox and the Little Prince concept. When the fox told the Little Prince that the sounds of his steps made the fox hurry from the ground to meet him, and the regular hour gave the Fox an exact time to be happy; in that very sense, I am too connected to you. Is it your coming that lures me from my work? Or is it me who tempts you from your hiding? That does not matter at all. Only I know that I have tamed you and you have tamed me.

I reread my writing for you and found this rather clumsy and patchy . Yet the anxious mind is not at all functioning well, I shall bring back you my usual polished style once I see you well!

All my love,
Your tamer

PS. Your collar comes from me. Can you be officially my cat?

The Little Prince (Antoine de Saint-Exupéry, 1943) (see chapter 21)

My other writings for you

Wednesday, September 19, 2007

Happy anniversary

ครบรอบหนึ่งปีการปฎิวัติของ คมช. แล้ว


คิดถึงตอนอยู่พาณิชย์ .. คิดถึงตอนทำงานเย็นวันที่ 18 ก.ย. ที่ยังเหมือนปกติ

เลิกงานค่ำ และแยกย้ายกันกลับบ้าน ด้วยความรู้สึกว่าจะเจอกันวันรุ่งขึ้นเหมือนเคย


Somewhat I wish things could be different, or yet wish I should have been appreciated what I had had at that time more than I had been.

Miss the team, miss the time and miss the chance – that’s why I stay awake at this awkward moment!

Still, life is to go on, life keep on turning!

Friday, September 14, 2007

Feeling rather in love today

วันก่อนคุยกับคุณเพื่อน แล้วก็เอ่ยปากบอกเธอไปว่า ตกหลุมรักสถานที่ที่เพิ่งไปเที่ยวมา เธอก็ตอบกลับมาว่า อีกแล้ว ไม่ว่าจะไปไหน จะทำอะไร มิ้งก็ตกหลุมรักสถานที่นั้น การกระทำอย่างนั้น จะไปพม่า ไปเชียงใหม่ ไปพิพิธภัณฑ์ ไม่ว่าอะไรมิ้งก็ตกหลุมรักได้หมด ซึ่งจริง ๆ แล้วมิ้งก็รู้ตัวมาก่อนแล้วล่ะ เพราะที่บ้าน เวลาที่บอกว่ามิ้งตกหลุมรัก ทั้งแม่ทั้งน้องจะไม่ถามว่า “ใคร” แต่จะไปถามว่า “อะไร” แทน

ในแง่ของมิ้งเอง จริง ๆ แล้ว คำว่าตกหลุมรักเป็นคำที่ดีนะ ดูเป็นทั้งแรงบันดาลใจ แล้วก็ทำให้เปิดใจกว้างรับสิ่งใหม่ ๆ เพราะถ้าเรารู้สึกชอบพอถูกใจอะไรขึ้นมา เราก็จะทำได้ดี ทุ่มเท ใส่ใจ ใช่ไหม

ดังนั้น วันนี้ก็มาตกหลุมรักอีกวันดีกว่า :D