Saturday, May 31, 2008

lost and found

Seeing Prince Caspian today as my girl friends wanna see it, and cant help but feeling the touch of ‘lost and found’ here – both in the characters and myself. Should they find their identities without running away to another world? And should I find my childhood missing along the way here, from the day I started reading Narnia and stopped reading it? Still then, what is the meaning of becoming adult? Can’t coming of age come without being adult? And how come being adult means losing privileged in another sense?

Wednesday, May 28, 2008

แค่สงสัย

We are strangers,
Met by the crazy chance.
As time passes by,
What will be left of us?
What will be left for us?

Will you remember me?
Will you be my memory?
Or just nothing?

บางทีก็สงสัย
เมื่อเวลาผ่านไป
เราจะเหลืออะไร
จะเป็นแค่ความทรงจำ
หรือไม่เหลืออะไรเลย

ถ้าเป็นความทรงจำที่หลงเหลือ
เราจะมองกันและกันในแง่ดีไหม
จะยังคงจำกันได้หรือเปล่า
หรือว่าแค่นึกแล้วผ่านไป

ความทรงจำจะเหลืออะไร จะเป็นอะไร

Saturday, May 17, 2008

กับดัก

1. ฉันนอนไม่หลับ
หลายอย่างวนอยู่ในใจ
ความคิดร้อยพันวนเวียนอยู่ในหัวสมอง
.
.
.
.
ฉันตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง แล้วเดินมาเปิดคอม
บางที การได้ทำอะไรที่ดึงความสนใจไป อาจจะช่วยให้หลับได้ลง

2. หลายวันมานี้ นอนดึก เพราะทำอะไรไปเรื่อย ๆ
จนตัวเองง่วง และเกินกว่าจะอยู่ได้ไหวถึงไปนอน
แต่สิ่งที่อยู่ข้างใน คือหนีความจริง และไล่เงาตัวเอง
.
.
เรื่องที่อยู่ในใจออกมาทุกครั้งเวลาล้มตัวนอน
ฉันกำลังหนีความจริง

3. ฉันเปิดคอม
แล้วตัดสินใจนั่งฟังเพลงเงียบ ๆ
ตะกอนในใจจะนอนก้นหลังได้ฟังเพลงนิ่งสบายไหม
.
.
.
ในที่สุด
อดไม่ได้ที่จะเปิด msn
ดึกป่านนี้จะใมีใครตาสว่างอยู่ไหมหนอ

4. ฉันไม่ได้อยากคุยกับใครสักเท่าไหร่
เรื่องที่อยู่ในใจทำให้อยากคิดเงียบ ๆ โดยไม่มีใครมารบกวน
แต่การได้เห็นชื่อใครสักคนก็น่าจะดี
.
.
.
ฉันแค่อยากรู้ว่าจะมีใครบ้างไหม ที่หลับไม่ลงอีกคน