Monday, February 15, 2010

จับมือกับฉัน

ฉันอยากให้เธอเดินจับมือกับฉัน
ให้เราสองคนจูงมือเดินกันไปเรื่อย ๆ

แต่ฉันต้องมีทางของฉัน
เธอต้องมีทางของเธอ

สุดปลายถนน เธอปล่อยมือฉัน
หันมายิ้มเศร้า ๆ แล้วบอกลา

ฉันหวังว่า ถนนจะยาวต่อไป
และเราจะได้เดินไปด้วยกัน

ระยะทางจบลง
แต่ความทรงจำจะอยู่กับฉัน...ตลอดไป

--
ได้ข่าวว่าคนที่คุ้นเคยคนหนึ่งจะปิดบล็อกและบอกลาอย่างถาวร เศร้า ใจหาย แต่ก็คาดเดามาได้สักพักใหญ่แล้ว แต่ก็เศร้า และใจหายจริง ๆ