tag:blogger.com,1999:blog-73566602012-01-01T23:19:39.733+07:00กลับมาสุขุมละเอียดอ่อน ด้วยการคิดที่เรียบเรียง? polished, refined, and educated; or just try to be?ming-kinoreply@blogger.comBlogger2251100tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-78871510292101390052012-01-01T23:18:00.001+07:002012-01-01T23:19:39.743+07:00

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 9]> <![endif]--><!--[if gte mso 10]> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:ตารางปกติ; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-54219236194712511472011-03-24T21:53:00.000+07:002011-03-24T21:54:02.744+07:00

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 9]> <![endif]--><!--[if gte mso 10]> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:ตารางปกติ; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-6426304592565640282011-03-24T00:05:00.003+07:002011-03-24T01:00:44.505+07:00

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 9]> <![endif]--><!--[if !mso]> st1\:*{behavior:url(#ieooui) } <![endif]--><!--[if gte mso 10]> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:ตารางปกติ; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0;

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-12058061791381802482011-03-23T23:40:00.003+07:002011-03-24T01:02:37.260+07:00

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 9]> <![endif]--><!--[if gte mso 10]> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:ตารางปกติ; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-59007856834855256072010-05-21T23:44:00.001+07:002010-05-21T23:46:51.937+07:00

(ไม่ได้โพสต์สักที)ได้เวลาอีกปีที่จะมานั่งบันทึกและเล่าถึงเพลงที่ฟังบ่อยในปี 2009 ซึ่งอันที่จริง พอมาดูปีถัดไปก็เป็นสิ่งที่ดี เพราะเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ซึ่งเกิดในชีวิตเป็นเรื่องที่เราจะลืมไปได้ง่ายที่สุด และดังนั้น ก็บันทึกเอาไว้เสียดีกว่า โดยเฉพาะเมื่อทำต่อเนื่องกันมาเป็นปีที่สามไม่แน่ใจว่าจะนึกออกครบไหม แต่จะพยายามนึกทวนมาให้ได้ถึงเพลงที่ฟังบ่อยก็แล้วกัน

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-13035001491377153972010-03-15T18:18:00.002+07:002010-03-15T18:22:02.364+07:00

here, I am,in search of the songs that ring my heart,the songs that remind you of you,and feelings of thinking of you.Melodies, words,oh, they are beautiful,listening, I and my heart ring true.It is you and the thoughts of you.--it's rare these days that i post something in my blog, and much rarer that i come up with poems. still, i was listening to 'Hinahanap-hanap kita' by sitti, and yes,

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1467082734550354212010-02-15T01:33:00.001+07:002010-02-15T10:02:59.788+07:00

ฉันอยากให้เธอเดินจับมือกับฉันให้เราสองคนจูงมือเดินกันไปเรื่อย ๆแต่ฉันต้องมีทางของฉันเธอต้องมีทางของเธอสุดปลายถนน เธอปล่อยมือฉันหันมายิ้มเศร้า ๆ แล้วบอกลาฉันหวังว่า ถนนจะยาวต่อไปและเราจะได้เดินไปด้วยกันระยะทางจบลงแต่ความทรงจำจะอยู่กับฉัน...ตลอดไป--ได้ข่าวว่าคนที่คุ้นเคยคนหนึ่งจะปิดบล็อกและบอกลาอย่างถาวร เศร้า ใจหาย แต่ก็คาดเดามาได้สักพักใหญ่แล้ว แต่ก็เศร้า และใจหายจริง ๆ

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-30674254422044183332010-01-29T19:04:00.000+07:002010-01-29T19:05:06.159+07:00

ชีวิตปีนี้เป็นปีหนึ่งที่มีจุดผันแปร แล้วก็เปลี่ยนในชีวิตสูงที่สุด แล้วก็ผันผวนที่สุดอีกปี คล้ายกับช่วงปี 2007 ในแง่ที่เป็นจุดเปลี่ยนชีวิตจากสิ่งที่เคยปฎิบัติมา ทั้งในการหยุดเลิกจากสิ่งที่ได้ทำอยู่เดิม และเริ่มต้นสิ่งใหม่ที่แตกต่างออกไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง มีจุดปักไมล์หลัก ๆ ที่เด่นชัดเจนก็คือช่วงเดือนสองที่ withdraw จากทุกอย่างในชีวิต และไม่สนใจอะไรเลย นอกจากการอ่านหนังสือ light fiction

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-2419021146307290632009-06-04T01:29:00.001+07:002009-06-04T01:30:42.115+07:00

What does that mean — 'tame'?""It is an act too often neglected," said the fox. "It means to establish ties.""'To establish ties'?""Just that," said the fox. "To me, you are still nothing more than a little boy who is just like a hundred thousand other little boys. And I have no need of you. And you, on your part, have no need of me. To you, I am nothing more than a fox like a hundred thousand

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-72956896611698081602009-02-19T01:18:00.001+07:002009-02-19T01:18:22.710+07:00

Another tag to go along. I think this one is much easier when you can just answer it, not just think randomly of thing to say. But then you have less freedom to go as well?? Well, well, being posted here with the very same reason as the former!1. WERE YOU NAMED AFTER ANYONE?Nope. My name is unique here, but yet, I have learnt some kids were named after my name. Kind of pissed, since it was

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-71666348044985348452009-02-19T01:10:00.001+07:002009-02-19T01:10:49.750+07:00

I was asked to play this by p‘June and Kaew in Facebook, and think it would be great to also collect it in my blog, to the fact that I enjoy talking about myself! Well, well, well, more or less, yes!1. I’m an all-or-nothing person. Say, if I love something, I will just love it with no limits, but then if I hate it, I hate it with all my heart too.2. I love colourful strong shades. And If I’m to

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-90067194352208454182009-01-12T04:28:00.003+07:002009-01-12T04:36:09.389+07:00

possess anti-social behaviour/ anti mass& conventional attitude. nail fetish bitch. illustrator wannabe. pragmatic, if not too idealistic idealist. sharp tongue and adroit mind - love to bite and get bitten with ironic and satire words. loyal and faithful, yet vindictive and moody. partially friendly. independent. childish. mega-hyperactive in strange times. hard and fast drinker. secretly

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-77595883835262537722009-01-12T04:22:00.000+07:002009-01-12T04:23:38.463+07:00

ชีวิตปีหนึ่งที่ผ่านมาก็มีอะไรหลายอย่างเหมือนกัน ชนิดที่ว่า ถ้ามองดูตั้งแต่ต้นปีแล้วให้คำนวณคะเนมาถึงปลายปี ก็คงไม่คาดคิดว่าหลายอย่างจะเข้ามา หรือหลายอย่างจะเกิดขึ้น ทั้งเรื่องหน้าที่การงานที่เปลี่ยนไป คนที่เข้ามาแล้วจบไป เพื่อนฝูงกลุ่มเดิมและกลุ่มใหม่ที่เข้ามา และที่มารวมกันอยู่ตอนนี้ และแม้แต่กับตัวเองก็ต้องบอกว่ามีสิ่งที่เปลี่ยนไปเหมือนกัน ซึ่งจริง ๆ แล้วมันก็คงเป็นเช่นนี้ทุกปี

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-46625758738503416722009-01-03T03:43:00.000+07:002009-01-03T03:44:10.770+07:00

อยากจะบอกให้รู้เธอไม่มีความสำคัญกับฉันอีกต่อไปแปลกที่ฉันเคยกระวนกระวายทุกอย่างเกี่ยวกับเธอเธอทำให้ฉันใจเต้นแรงเมื่อเราอยู่ด้วยกันและทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอแม้เมื่อเธอไป ความคิดเกี่ยวกับเธอทำให้ฉันเศร้าเมื่อทุกอย่างที่มีด้วยกันจบสิ้นลงตอนนี้ความรู้สึกทั้งหมดหลายไปแล้วทุกอย่างกลายเป็นความทรงจำก่อนจะจบลงและตอนนั้น สำหรับฉันเธอจะเป็นเพียงคนแปลกหน้าเท่านั้น-- นั่งดูรูปเก่า ๆ ก็เลยได้บทนี้มา

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-86956117226511599042009-01-01T01:35:00.000+07:002009-01-01T01:38:03.045+07:00

Fav eating place – ม่านเมือง: ร้านอาหารเหนือแถวบ้านที่ทั้งอร่อย ทั้งบรรยากาศบ้าน ๆ ได้ใจ ว่าจะชมลงบล็อกก็หลายหน (จะว่าไปก็เคยชมเองลงบล็อกนี้แล้วนี่หว่า) ชอบที่แต่งแบบบ้านได้ไม่บ้าน กลายเป็นได้บรรยากาศชนบทไทยที่ราบสูง ฟังดูงง ๆ แต่ไม่เหมือนนั่งอยู่กรุงเทพฯ ก็แล้วกัน อจจะแม่ฮ่องสอน หรือไม่ก็น่าน ฮ่าๆๆ .. ชอบที่ให้ผักไม่อั้น ตักตามใจ (ชอบผักชีใบฝอยจริง ๆ) อาหารก็อร่อยFav drinking place - Flow, Le

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-63920050133020914512009-01-01T00:51:00.003+07:002009-01-23T01:10:10.060+07:00

ถึงธรรมเนียมของปี ที่จะมาบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นในปีที่ผ่านมา และในจำนวนนี้ สิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้ต้องพูดถึงก็คือ เพลงที่ได้ฟังไปในช่วงปี ซึ่งจริง ๆ แล้วก็คงมีเยอะกว่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลงที่ได้ในช่วงต้นปี และจำแล้วไม่ได้ในตอนนี้ ปีที่แล้วใช้คำว่า “เพลงที่ฟังบ่อยที่สุดในปี 2007” แต่จริง ๆ แล้วสิ่งที่ควรเป็นก็คือ milestone เพลงที่มีความหมายกับช่วงชีวิต และเป็นสิ่งที่ชวนให้รำลึกถึงสิ่งต่าง ๆ

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-57943664732074513122008-12-15T23:43:00.000+07:002008-12-15T23:44:28.983+07:00

ครั้งหนึ่งเดินผ่านหน้าร้านของเล่น แล้วเจอสติ๊กเกอร์ปิดตัวโตอยู่หน้าร้านว่า “เราไม่ได้หยุดเล่นเพราะเราแก่ขึ้น แต่เราแก่ขึ้นเพราะว่าเราหยุดเล่น“ เห็นคำนี้แล้วก็อดยิ้มขำเห็นด้วยไม่ได้ เออหนอ เมื่อเราโตขึ้น การเล่นแบบเด็ก ๆ ก็ลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ และที่ซ้ำร้ายไปกว่านั้น การกระทำการเล่นหลาย ๆ อย่างก็ไม่ใช่สิ่งที่เราถูกคาดหวังว่าจะทำได้และ ไม่ได้สิ่งพึงกระทำสำหรับเราอีก ... อย่างที่จะเคยได้ยินเสมอว่า

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-28646694776903913692008-09-29T22:06:00.002+07:002008-10-07T23:33:18.179+07:00

[book review] Wicked Lovely by Melissa Marrจริง ๆ เห็น Wicked Lovely ที่คิโนะ เอ็มโพเรี่ยมมาตั้งแต่ปีที่แล้วแล้ว ด้วยความที่ปกสวยถูกใจ แต่ก็แค่พลิก ๆ มาดู ไม่ได้ติดใจอะไรจนกระทั่งวันก่อนไปที่ B2S ชิดลม เจอฉบับเปเปอร์แบ็ค อ่านแล้วสนุกใช้ได้ ก็เลยตัดสินใจซื้อกลับมา จะว่าไปก็เป็นหนังสือแฟนตาซีเล่มแรกที่ไม่ได้ซื้อมาจากคิโนะน่ะเนี่ย – และก็คิดว่าสงสัยถึงช่วง 'หลบหนี' ของชีวิตอีกแล้ว

ming-kinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-57282590729566565672008-08-28T00:06:00.000+07:002008-08-28T00:08:53.042+07:00

"Once upon a time I dreamed I was a butterfly,fluttering hither and thither,to all intents and purposes a butterfly.I was conscious only of following my fancies as a butterfly,and was unconscious of my individuality as a man.Suddenly I woke, and there I lay, myself again.Now I do not know whether I was then a man dreaming I was a butterfly,or whether I am now a butterfly dreaming I am a man."-

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-90970296769056923972008-07-23T00:43:00.000+07:002008-07-23T00:44:01.566+07:00

cant believe i had been dragged out off my obsession on manga this long.was i that occupied?was i that blind?oh, i know i am one among that kind,blind, blind, blind!

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-41251278474460153722008-07-20T13:29:00.001+07:002008-07-20T14:09:57.823+07:00

It's time my dear, it's the time.somewhat i wish i didn’t have such memories,sometimes i wish that i didn’t remember things.but still, there are also good things,there are also good times,and for that, i make another wish,i wish i could remember everythingwith my happy and happy thoughts.and that everything is good for me,and i smiled and laughed with happiness,instead of shedding my tears.I

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-5095175845066283292008-07-09T03:25:00.000+07:002008-07-09T03:26:09.920+07:00

The Djinn asked the man to be released from the bottle,The man ignored its wish, he just stood there looking.The Djinn asked the man to be released from the bottle,The man ignored its wish, he just stood there smiling.Oh, the Djinn needed to be free, badly needed to be free,It wanted no longer to stay in that tiny little bottle.Hopelessness was turned into rage,“I will kill the man, I will kill

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-31349424176811007672008-07-08T11:53:00.003+07:002008-07-08T15:00:37.311+07:00

My dear,I myself am an easily-attached person,If you approach me right,I’m gonna stick with you.I’m gonna be with you,I’m gonna be.You need to treat me right,And I’m gonna stay with you,Stay with you.Still, don’t push me away,With no reasons,With no good reasons.I can run after you,To get back together,Once, twice, trice,But not too often, not always.I like you a lot,But when my heart hurts

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-78604854163375527472008-07-07T23:09:00.002+07:002008-07-10T19:13:17.115+07:00

Oh, I can catch you, I can hold you,I can have you away from your mind.But to think I can take away the blue,I would then turn oh so blind.Oh, I can catch you, I can hold you,Still, you are away with your mind.Oh, in order to take away that blue,It would then do with your pride.Oh, be calm, be calm,It is all to do with your mind,All to do with you paradigm,Let go and it will be fine!My old piece

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-72942797146177119682008-05-31T01:40:00.000+07:002008-05-31T01:41:06.255+07:00

Seeing Prince Caspian today as my girl friends wanna see it, and cant help but feeling the touch of ‘lost and found’ here – both in the characters and myself. Should they find their identities without running away to another world? And should I find my childhood missing along the way here, from the day I started reading Narnia and stopped reading it? Still then, what is the meaning of becoming

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-41492032598685906912008-05-28T02:39:00.000+07:002008-05-28T02:44:42.537+07:00

We are strangers,Met by the crazy chance.As time passes by,What will be left of us?What will be left for us?Will you remember me?Will you be my memory?Or just nothing?บางทีก็สงสัยเมื่อเวลาผ่านไปเราจะเหลืออะไรจะเป็นแค่ความทรงจำหรือไม่เหลืออะไรเลยถ้าเป็นความทรงจำที่หลงเหลือเราจะมองกันและกันในแง่ดีไหมจะยังคงจำกันได้หรือเปล่าหรือว่าแค่นึกแล้วผ่านไปความทรงจำจะเหลืออะไร จะเป็นอะไร

ming-kinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-54991438774854354582008-05-17T03:13:00.000+07:002008-05-17T03:16:40.170+07:00

1. ฉันนอนไม่หลับหลายอย่างวนอยู่ในใจความคิดร้อยพันวนเวียนอยู่ในหัวสมอง....ฉันตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง แล้วเดินมาเปิดคอมบางที การได้ทำอะไรที่ดึงความสนใจไป อาจจะช่วยให้หลับได้ลง2. หลายวันมานี้ นอนดึก เพราะทำอะไรไปเรื่อย ๆจนตัวเองง่วง และเกินกว่าจะอยู่ได้ไหวถึงไปนอนแต่สิ่งที่อยู่ข้างใน คือหนีความจริง และไล่เงาตัวเอง..เรื่องที่อยู่ในใจออกมาทุกครั้งเวลาล้มตัวนอนฉันกำลังหนีความจริง3.

ming-kinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-90101977586606241292008-04-17T08:05:00.001+07:002008-07-20T13:42:54.443+07:00

โรคอยากทำ tag กำเริบ และจริง ๆ ก็ไม่ใช่อะไรเลย นอกจากอาการ self-absorbed กำเริบเสียมากกว่า ก็ขอให้ได้มากกว่า self-absorption ไปถึง self-refection ไปก็แล้วกันแล้วก็โอ้ ไปคุ้ยเจอของเก่าที่เล่นไปในเมลซึ่งจะครบปีแล้ว (วันที่ตอบเดิมคือ 12 Apr 2007 17:15) ไหน ๆ ก็ไหน ๆ เอามา update แล้วก็เก็บใบบล็อกเลยก็แล้วกัน ถ้าไปอยู่ในไฟล์คอมก็คงหลุดหายไป :D1.หนังสือ เล่มล่าสุดที่อ่าน?+ นิยายของ Anne Bishop เรื่อง

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-70267308204116840122008-04-16T00:15:00.001+07:002008-04-16T00:19:50.086+07:00

จุดไฟแล้วก็ไหวไปตามลมจะซ้ายหรือขวาก็แล้วแต่ลมจุดไฟลุกกระพือโหมไปตามลมดับไฟเสียน่าจะดี** ปล. ที่ไม่เกี่ยวกัน Word Verification คราวนนี้บอกให้พิมพ์คำว่า mktphec ไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่ชอบคำว่า mkt ที่ย่อมาจาก market เวลาจดงาน ก็เลยอารมณ์ดี มีความสุขง่ายไปไหม :Dหรือว่า เพราะเป็นแบบนี้ก็เลยดับไฟไม่ได้เสียทีกัน?

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-10428941685077685722008-01-29T20:49:00.000+07:002008-01-30T16:41:45.363+07:00

แตะมือรับ tag นี้มาจากอาย แล้วก็ต้องบอกว่า ขอบคุณ เพราะกำลังอยากเล่นชนิดที่ว่า กำลังจะกระทำการ self-tagging แตะตัวเองแล้ว :D :D :D1. คุณเริ่มเขียน Diary/Blog ตั้งแต่วัน เดือน ปี ไหนที่ blogspot ค่ะ Saturday, June 19, 2004 (copy paste วันที่มา)2. ไหนละลิงค์ Diary/Blog ของคุณhttp://mingki.blogspot.com[ตอนแรกใช้ชื่อว่า spin around with ming ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็น a cultured side เป็นบล็อกแรก

ming-kinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-75717712692916509992008-01-04T19:38:00.000+07:002008-01-09T17:49:41.861+07:00

(เขียนมานาน และเพิ่งจะสรุปจบได้เพราะไม่ขยัน .. และไปเปิดตู้ก็พบว่ามีรายชื่อหนังสือที่ตกค้างอีกจำนวนหนึ่ง กำลังจะมาเพิ่มซูนถ้าไม่ขี้เกียจเสียก่อน)คุณคะ คุณขา หลังจากไม่ได้ไปงานสัปดาห์หนังสือมาหลายปีดีดัก อิฉันก็เกิดติดกับดักกรรมเข้าเมื่อวานด้วยความที่ว่างจัดค่ะ ไปงานตั้งแต่บ่ายสอง แล้วก็ด้วยความที่กลัวว่าจะเดินได้ไม่ทั่วถ้าต้องหอบหิ้วหนังสือไปด้วยเป็นระยะ ๆ

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-48943924823426159432008-01-02T02:08:00.000+07:002008-01-04T18:49:10.528+07:00

-จริง ๆ เขียนมาเรื่อย หลังบล็อก เพลงที่ฟังบ่อยที่สุดในปี 2007 แต่เพราะมีเติมลงไปเรื่อย ๆ ก็เลยยังไม่ได้โพสต์จนวันนี้แหละ!-(good ones)ธรรมชาติที่รัก/ โบ๊ะดีที่สุด : โยเกิร์ตกระป๋อง ทำได้สารพัดอย่างตั้งแต่พอกหน้า นวดหน้า ขัดหน้าไปถึงขัดตัว พอกผิว หน้าใส ผิวเนียน ไม่พอ ถ้าจะไม่ถึงใจ อยากขยายสาขาอวัยะวะเพิ่มเติม หรือจะลามไปหมักผมก็ยังได้ ถูกแสนถูก และใช้ได้ไม่มีแพ้ ของธรรมชาติอื่น ๆ ก็มีไข่ขาว

ming-kinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-56787127616855612482007-12-27T00:04:00.000+07:002008-01-04T19:02:58.156+07:00

‘love is here’ / Sophie-ellisได้อารมณ์ตกหลุมรักมาก ๆ และเป็นเพลงที่พิสูจน์ชัดว่าตัวเองชอบเพลงรักสดใส คนเราจะเจอคนที่ใช่ อย่างไรก็ต้องเจอแหละ กับท่อนนี้บอกความเป็นมิ้งดี ‘..I hope you're proud of being my man/ The way I'm proud of holding your hand in my hand..’ จะรักใครก็ตาม ขอให้เราเท่าเทียมกัน เสมอกัน ไม่มีใครนำหน้าใคร หรือใครต้องตามหลังใคร‘meet me tonight’ / Joe

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-22010181356401538302007-12-26T00:12:00.000+07:002008-01-02T02:27:34.897+07:00

ไปเจอหมีชุน แพนด้ามหาภัย ทำทบทวนหนึ่งปีที่ผ่านมาลงบล็อก ก็เลยให้อยากจะเขียนเกี่ยวกับหนึ่งปีที่ผ่านมาของตัวเองขึ้นมาบ้าง นอกจากจะได้ทบทวนเก็บไว้เป็นความทรงจำแล้ว อย่างน้อยที่สุดอีกประการหนึ่งก็น่าจะได้ประเมินและมองเห็นตัวเองขึ้นมาอีกนิด – แม้ว่าจะมองผ่านเลนส์และมุมมองที่เรียกว่า ความเข้าข้างตัวเอง และการไม่ยอมเห็นความจริง (หรืออย่างน้อยก็ไม่กล้าพูดความจริงลงในในข้อที่จะเขียน)นั่นแหละ หลัง ๆ

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-41144960050327921532007-12-14T03:05:00.000+07:002007-12-14T05:11:58.442+07:00

จริง ๆ แล้ววันก่อนตั้งใจจะไปดูหนังสือวิชาการแท้ ๆ แต่เนื่องด้วยหนังสือเหล่านั้นราคาแพงเกินจะซื้อมาเล่น ๆ มากไปหน่อย แถมบัตรสมาชิกก็ไม่ได้เอาไป สุดท้ายก็เลยลงเอยที่นิยายแฟนตาซีราคาถูกกว่ามาก หลังจากที่ได้พลิก ๆ อ่าน ๆ หนังสือประเภทแรกไปเรียบร้อย แปลกดีที่หลัง ๆ ถ้าไปที่สาขาเอ็มโพเรียมจะได้หนังสืออ่านเล่นมา และถ้าไปที่พารากอนจะได้หนังสือวิชาการ ทั้งที่สาขาแรกมีให้เลือกน้อยกว่าสาขาหลังเยอะ

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-87547305708926762662007-10-05T01:55:00.000+07:002007-10-05T01:59:04.175+07:00

To live is like to take a walk in a supermarket,You never know how your shopping items will be.You may get out full-handed with the things younever really needor you may get out empty –handedwith disappointment.Still, I have found myself wanderingaround with a few items.Oh, you are in my shopping cart,and I intend to get out with you!* This piece of writing was written for a gathering card for my

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-87662104800077850782007-09-25T12:35:00.000+07:002007-09-25T13:37:48.381+07:00

My Orange Cat,You came to me late last night after disappearing for quite some time. My heart jumped with joy when I first saw you, yet bled to know that you are unwell. You ate little but lean on me, needing to be close. Oh, I held you, and you fell sleep on my lap. And I don’t want to do my ill-wishing. My only wish for you is to see you content and healthy. I love you to be my cat, and it

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-77069835821008115892007-09-19T04:28:00.000+07:002007-09-19T04:29:38.779+07:00

ครบรอบหนึ่งปีการปฎิวัติของ คมช. แล้วไม่น่าเชื่อว่าผลกระทบทางตรงต่อตัวเราจะรุนแรงถึงขนาดนี้คิดถึงตอนอยู่พาณิชย์ .. คิดถึงตอนทำงานเย็นวันที่ 18 ก.ย. ที่ยังเหมือนปกติเลิกงานค่ำ และแยกย้ายกันกลับบ้าน ด้วยความรู้สึกว่าจะเจอกันวันรุ่งขึ้นเหมือนเคยแล้วก็ไม่เหมือนเคยSomewhat I wish things could be different, or yet wish I should have been appreciated what I had had at that time more than I had been.Miss

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-18225840206261054122007-09-14T10:07:00.000+07:002007-09-14T10:10:37.222+07:00

วันก่อนคุยกับคุณเพื่อน แล้วก็เอ่ยปากบอกเธอไปว่า ตกหลุมรักสถานที่ที่เพิ่งไปเที่ยวมา เธอก็ตอบกลับมาว่า อีกแล้ว ไม่ว่าจะไปไหน จะทำอะไร มิ้งก็ตกหลุมรักสถานที่นั้น การกระทำอย่างนั้น จะไปพม่า ไปเชียงใหม่ ไปพิพิธภัณฑ์ ไม่ว่าอะไรมิ้งก็ตกหลุมรักได้หมด ซึ่งจริง ๆ แล้วมิ้งก็รู้ตัวมาก่อนแล้วล่ะ เพราะที่บ้าน เวลาที่บอกว่ามิ้งตกหลุมรัก ทั้งแม่ทั้งน้องจะไม่ถามว่า “ใคร” แต่จะไปถามว่า “อะไร” แทนในแง่ของมิ้งเอง

ming-kinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-21131651156548037062007-07-07T00:41:00.000+07:002007-07-07T00:47:17.657+07:00

หลังจากที่เดินวน ๆ อยู่ในคิโนะ เอ็มโพเรียมสักพัก ก็ได้ฤกษ์เดินไปเช็คสต็อคพวกแฟนตาซี ดูแล้วเบื่อพล็อต the chosen one saving the world fighting epic อยู่หน่อย ๆ แต่อยากหาอะไรอ่าน ก็เลยมาดู Urban Fantasy ต่อ เผื่อจะเจออะไรแปลกใหม่ แล้วก็เลยได้ Touch The Dark นี่มา จริง ๆ แล้วการตัดสินใจเลือกซื้อนี่ทำในเวลารวดเร็วมาก คือไม่ถึงสิบนาทีTouch The DarkBy Karen Chanceชนิด : Supernatural/ Urban

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-54598665664836515672007-06-30T23:43:00.000+07:002007-06-30T23:48:59.135+07:00

By Sing-Sing, ‘Sing-Sing And I’ album, 2005.I'm just a modern girl,Trying to get along in a modern worldI'm just a modern girl,Trying to work it out in a modern worldI know, you know we're held in high esteemBut baby, you'll see that things aren't what they seemAnd I've been lying on my sideBut lately on my own'cause everything I touch is made of stoneYou know, I know technology's so sweetBut

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-8614248733534826022007-06-30T23:12:00.001+07:002007-06-30T23:12:44.237+07:00

Sweet, sweet creature,Oh, run, run to me.Sweet, sweet creature,I love your black fur.Sweet, sweet creature,Oh, you are mine!

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-41400872623832707912007-06-30T23:00:00.000+07:002007-06-30T23:02:17.051+07:00

Oh, I seem to find no balances between us,Oh, I seem to find no balances with you.I love the swings, I love the motions,I love the vibrations.Still, the fluctuations are all in between,I love the swings, I love the motions,I love the vibrations.But I seem to find no balances with you.Should I let them go?Should I be out of my control?Oh, the swings, the motions,The vibrations,They all can come in

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-4542868378447149942007-06-07T21:42:00.000+07:002007-06-07T21:45:47.590+07:00

Linkin' Park, Minutes to Midnight album, 2007Wake in a sweat againAnother day's been laid to wasteIn my disgraceStuck in my head againFeels like I'll never leave this placeThere's no escapeI'm my own worst enemyI've given up...I'm sick of livingIs there nothing you can say?Take this all awayI'm suffocating!Tell me what the fuck is wrong with me!I don't know what to takeThought I was focused but

ming-kinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-76009448490281417292007-05-18T15:15:00.000+07:002008-01-02T02:27:58.500+07:00

แก้ไข/ เพิ่มเติม 02/11/07จริง ๆ แล้ว กะว่าจะโพสต์แล้วโพสต์เลย ปล่อยไปตามยถากรรมนะนี่ แต่ทำไมกลายเป็นเรื่องที่มีคนมาอ่านเยอะ และเยอะขนาดนี่เจ้าคะ อนิจจา ก็เลยเห็นควรจะมีการเปลี่ยงแปลงแก้ไขบ้าง น่าจะดีไม่เคยใส่เลยว่าที่มาของ tag แสนยาว 50 ข้อนี่มาจากไหน ว่าจะใส่แล้วก็ลืมทุกมี พี่จูน – moneypenny นั่นไง เอามาให้ แล้วก็สะใจรอดูคำตอบยาว ๆ (อ่านจนชีวิตจะหาไม่ไมก็ไม่รู้ มตป.

ming-kinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1079428678542884402007-05-08T22:40:00.000+07:002007-05-08T22:42:33.206+07:00

That very day,I met a tiny white bunny,Asking me, “Wanna live your way?”And then, I started the journey.Without a single regret,I jumped into that chance.Oh, another world to be met,That could be a pleasing romance.Falling in that living fantasy,I acted without thinking twice,There was no responsibility.Neither was paying the price.Happy as a fresh daisy,Joyful as a dear baby,There was nothing to

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-91324281257198301342007-04-27T23:49:00.000+07:002007-04-27T23:50:13.170+07:00

แมวจรจัดแปลกหน้ามาข้างที่ข้างกำแพงให้ฉันโผล่หน้าออกไปดูหลงทางมาจากไหน หรือถูกใครไล่มาแต่ท่าทางจะหิวจนโซเอาข้าวคลุกปลาไปวางไว้แล้วรีบกลับมาแอบดูเธอไม่ไว้ใจฉัน แต่เธอหิวข้าวทำให้เธอยอมกินฉันจะแกล้งเป็นไม่เห็นเธอแล้วเอาข้าวไปวางไว้ทุกวันเธอจะมากิน แล้วก็ไปฉันไม่ได้ต้องการรีบร้อนฉันอยากให้ผ่านไปตามสบายวางข้าว วางน้ำ วางปลาให้เธอกินเท่าที่อยากกินแล้วสักวัน เธอก็จะเปิดใจ----------------

ming-kinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-33638070287413143302007-04-27T23:48:00.000+07:002007-04-27T23:49:40.883+07:00

ครั้งหนึ่งฉันถามหญิงสาวตรงหน้าความโง่เขลาที่สุดคืออะไรคือไม่รู้ใจตัวเองใช่หรือไม่เธอมองหน้าฉันอย่างค้นหาถามฉันว่าฉันรู้สึกอย่างไรฉันบอกว่าสูญเสียเพื่อนไปเพราะความหุนหันของเราทั้งคู่แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฉันก็ลังเลสงสัยว่าเพราะความเขลาของฉันยิ่งผ่านไป ฉันก็ยิ่งร้อนรนและเสียใจกับผลของการกระทำฉันไม่ได้คิดแล้วว่าใครผิดมากกว่ากันคิดแต่ว่าฉันไม่ต้องการผลเช่นนี้เลยฉันไม่รู้ว่าใครผิด

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-25746280401049537872007-04-26T00:00:00.001+07:002008-12-12T10:26:50.830+07:00

New Moonby Stephenie Meyerชนิด : Supernatural/ Young Adult/ Love storyสำนักพิมพ์ : Little, Brown Young Readers (August 21, 2006)จำนวนหน้า : 608 หน้าหลังจากที่ได้พูดถึง Twilight ไปเมื่อคราวที่แล้ว วันนี้เราจะมาพูดถึง New Moon ซึ่งเป็นเรื่องต่อของ Twilight กันเมื่อ Bella และ Edward ตกลงใจที่จะคบหากันได้ ทุกอย่างรอบตัวก็ดูจะสวยงามมีความหมายขึ้นมา

ming-kinoreply@blogger.com63tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-41546979308641321992007-04-25T23:33:00.000+07:002007-04-29T00:17:42.240+07:00

แรกรัตติกาล Twilight สเตเฟนี เมเยอร์ เเต่ง/ เจนจิรา เสรีโยธิน แปล (ปกจากฉบับภาษาอังกฤษ เพราะชอบมากกว่า)สำนักพิมพ์ ปราชญ์เปรียว พิมพ์ครั้งที่ 1 ตุลาคม 2549จำนวนหน้า 450 หน้าชนิด : Love story/ Supernatural/ Young Adultสำนักพิมพ์ : Little, Brown Young Readers (October 5, 2005)จำนวนหน้า : 512 หน้าBella สาวน้อยวัย 17 ปีตัดสินใจย้ายเมืองมาอยู่กับพ่อ หลังจากแม่ที่เธออยู่ด้วยตกลงใจแต่งงานใหม่

ming-kinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1176648205544466842007-04-15T21:41:00.000+07:002007-05-03T11:51:46.655+07:00

The Twelve Kingdoms Vol.1: Sea of Shadow (Hardcover)By Fuyumi Ono (Translated/ adapted from Japan to English by Alexandra O. Smith and Elye J.Alexander) (Thanks to Yueki in NYC for sharing her version of TW - I've got this one as well!)ชนิด : Urban Fantasy (Young Adult)สำนักพิมพ์ : Tokyopop (March 13, 2007)จำนวนหน้า : 464 หน้าหนังสือเปิดตัวด้วย Yoko

ming-kinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1176236155533087202007-04-11T03:14:00.000+07:002007-04-27T22:18:27.999+07:00

สักพักมาแล้วตั้งแต่ต้นเดือนธนวาคม 2549 การละเล่น blogtag ได้แพร่ระบาดไปทั่วบรรดาบล็อกทั้งหลาย โดยที่มีจุดกำเนิดมาจากคุณ Jeff Pulver ผู้ออกความคิดเห็นเก๋ไก๋มาว่าเหล่าบรรดานักบล็อกทั้งหลายรู้จักกันแค่บางด้าน และน้อยด้านมากเกินไป จึงอยากให้นักบล็อกทั้งหลายเล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวเองมาห้าข้อ และก็ส่งต่อข้อบังคับเหล่านี้ไปให้คนอื่น ๆ เพื่อให้บอกเรื่องราวของตัวเองมาต่อ ๆ ไปเป็นทอด ๆ ใหม่ ๆ ที่ได้รับ tag

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1175795373245174372007-04-06T00:48:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.722+07:00

Running in the wild,I think to myself and smile.Oh, running in the wild,I will free my mind. Oh, running in the wild, I will be a cheetah. Oh, running in the wild,I will then be a zebra.Oh, running in the wild,It will be great to look up high.Oh, running in the wild,Under that blue, blue sky.Running in the wild,Will you run, run with me?

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1175790090020244292007-04-05T23:20:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.722+07:00

ครั้งหนึ่งฉันถามหญิงสาวว่าความปรารถนาที่รุนแรงที่สุดของเธอคืออะไรเธอมองไปที่ชายหนุ่มใกล้ตัวเธอแล้วบอกว่า ขอให้ได้อยู่กับเขาให้นานฉันหัวเราะบอกว่าเธอเป็นคนมักน้อยบอกว่าเธอเป็นคนไม่มีความฝันสิ่งที่เธอต้องการช่างเล็กน้อยเสียเหลือเกินเธอยิ้มให้ฉันบอกว่านี่คือสิ่งเดียวที่ใจเธอต้องการเธอปรารถนาชายหนุ่มข้างตัวเธอให้เธอได้อยู่กับเขาให้นานได้รักกัน ให้ได้หัวใจของเขามาครองไม่ใช่แค่วันนี้

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1173523645293157242007-03-10T17:47:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.722+07:00

Can I get you right? Is there anyway to reach you?Here again, the feeling so blue,I have nowhere to turn to.You promise me,With those sweet lies,You pretended to be kind,And I had been so blind.You betrayed me,You betrayed me.And I’m falling.You are no longer there,And I’ll be soon over you.

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1173523333058554202007-03-10T17:41:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.723+07:00

แมวที่รักเดินมาข้างหน้าฉันก่อนกระโดดมาใกล้สายตาเธอจ้องตาฉันแล้วบอกว่า“รักฉันให้ดีรักฉันให้ดี”ฉันให้ปลากับเธอให้นม ให้น้ำสะอาดให้ที่นอนนิ่มสบายแต่เหนือสิ่งอื่นใดฉันเอาใจใส่เธอฉันเข้าใจเธอฉันพยายามเพื่อเธอเธอบอกฉันว่า“เธอไม่ใช่สัตวเลี้ยงของฉัน”ฉันบอกเธอว่า“เธอไม่ใช่สัตว์เลี้ยงเธอเป็นเพื่อน เป็นผู้รู้ใจ”

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1173522764938315992007-03-10T17:32:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.723+07:00

ครั้งหนึ่งหญิงสาวบอกกับฉันว่าเธอรักชายหนุ่มที่เธอเจอระหว่างทางชายหนุ่มที่เธอรู้จักเพียงไม่นานแต่เธอก็หลงรักเขาความประทับใจ ก่อให้เกิดความลวงตาและกลายมาเป็นความรักได้ในเวลาไม่นานเธอไม่ได้เจอเขาอีกแต่ความรักนั้นเก็บอยู่เงียบ ๆ ในใจของเธอเป็นความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้ใครสักคนหนึ่งเป็นแรงบันดาลใจและพลังงานใจ

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1170669514529833892007-02-05T16:36:00.000+07:002007-04-27T22:13:17.660+07:00

และแล้วมันก็กลับมาใหม่ ความบ้าที่เกิดระหว่างการเล่นเกม เล่น เล่น เล่น … เล่นมันเข้าไป ... เล่นกันให้ตายไปข้างนึง... เล่น เล่น เล่นก็ว่าจะไม่เล่นเกมแล้วเชียว แต่ก็ดันบังเอิญไปเจอ SpellForce 2 เกมที่รักเกินข้ามใจได้ ก็เลยต้องเอากลับมาเล่น แล้วก็เพราะชีวิตยังมีสิ่งต้องทำก็เลย เล่นบ้าง พักบ้าง ไม่รีบไม่ร้อน เล่นมาเรื่อย ๆ ครั้งละด่านบ้าง ครั้งละครึ่งด่านบ้าง แยกสร้างยูนิตกับไปตี แต่แล้ว

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1169196563072985082007-01-19T15:45:00.000+07:002007-04-27T22:18:27.999+07:00

แล้วก็ย้ายกลับมาทำงานที่สำนักงานเดิมอีกครั้งหลังจากระหกระเหินไปไกลมานาน ถ้าจะย้อนกลับไปดูตั้งแต่ต้นที่เริ่มทำงานก็คงจะเป็นได้ว่า ได้เริ่มทำงานหลากหลายต่างลักษณะงานจริง ๆ ที่แรกที่เริ่มทำงานไม่ได้ใช้ความรู้ความสามารถสมกับที่เรียนมาเท่าใดนัก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นที่ที่สอนให้รู้จักเริ่มต้นชีวิตการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ เพราะได้อยู่ในองค์กรที่ดี มีประสิทธิภาพการบริหารจัดการที่ดี

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1168444782291103442007-01-10T22:52:00.000+07:002007-04-29T00:17:42.241+07:00

Glass Houses (The Morganville Vampires Book One)By Rachel Caineชนิด : Supernatural Fantasy (Young Adult)สำนักพิมพ์ : Signet Book (3 Oct 2006)จำนวนหน้า : 248 หน้าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อย้ายไปเรียนต่างเมือง แล้วพบว่าสิ่งที่หนักหนาที่สุดของสาวน้อยอัจฉริยะอายุ 16 ปีอย่าง Claire ไม่ใช่แค่ปรับตัวให้เรียนรู้กับการอยู่คนเดียว หรือแค่เรียนให้ดีเพื่อย้ายไปสู่มหาวิทยาลัยอันดับต้น ๆ ของประเทศอีกต่อไป

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1168270723612047962007-01-08T22:20:00.000+07:002008-01-02T02:27:58.500+07:00

เคยเล่น blogtag กันไหมคะ จดหมายลูกโซ่ที่วิวัฒนาการตามเทคโนโลยีสมัยใหม่ไปถึงบล็อก เพื่อให้เขียนบล็อก (แทนที่จะเขียนจดหมายแบบเดิม ตามกระแสได้ดีจริง ๆ !) เกี่ยวกับตัวเองแล้วส่งต่อไปให้ใครก็ได้ที่โชคร้ายกลายเป็นเหยื่ออีก 5 คนไงเจ้าคะดังนั้น ตามคอนเซ็ปต์ของ tag ที่ว่าจะเป็นการ "....sharing five things about themselves that relatively few people know..." การประจานฉานแฉเรื่องลับ ๆ

ming-kinoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1163848798066393742006-11-18T18:14:00.000+07:002007-04-27T22:18:27.999+07:00

“เมื่อรู้จักปลงรู้จักวาง อยู่ที่ไหนก็เป็นสุขคนที่ไม่ได้เข้าถึงธรรมะ ไม่ได้ศึกษาเรื่องชีวิตให้ถูกต้อง พอมีการสูญเสียอะไรขึ้นแม้นิดหน่อย ความทุกข์มันใหญ่โตเท่าภูเขา แล้วก็บอกว่า ฉันทุกข์ที่สุดในชีวิต ฉันลำบากที่สุดในชีวิต ไปพูดเสียอย่างนั้น เพราะไม่รู้จักปลง ไม่รู้จักวาง ไม่รู้จักใช้ธรรมะเป็นเครื่องแก้ปัญหา เขาจึงมีสภาพจิตใจอย่างนั้น คนที่ได้เรียนได้รู้แล้ว สภาพจิตใจมันแตกต่างกัน

ming-kinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1163427185529594502006-11-13T21:11:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.723+07:00

ดอกต้อยติ่งบานเตะตามาหลายวันแต่ที่สะดุดใจยิ่งกว่า ก็คงจะเป็นเมล็ดสีน้ำตาลกระมังอย่ากระนั้นเลย วิ่งออกไปเก็บเมล็ดต้อยติ่งค้นหาเหมือนเวลาพระราชาหาสมบัติล้ำค่าใต้ร่มไม้ ริมทางเดินแล้วเก็บมาใส่ใบไม้ไว้เก็บ เก็บ เก็บทำตาให้ไว ทำมือให้เร็วแล้วเก็บมารวมกันเอาไปโยนลงน้ำเป๊าะแป๊ะ เป๊าะแป๊ะ แตกกระจายใครว่ากลับเป็นเด็กไม่ได้นี่ไงล่ะ เล่นอยู่นี่แล้วแถมยังมีคนมาร่วมวงสบายใจ สนุกจังพรุ่งนี้มาเล่นกันอีกนะปล.

ming-kinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1163332107989387432006-11-12T18:47:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.723+07:00

วันนี้ มังกรกำลังบินกลับบ้านระหว่างทางเจอดอกไม้สวยมากมายสีแดง สีฟ้า สีชมพูผลิบานงามตาถ้าเก็บไปให้เด็กหญิงก็คงดีเธอคงชอบใจดอกไม้ไม่มีค่าอะไรกับมังกรแต่ถ้าเด็กหญิงเห็นว่ามีความหมายดอกไม้ก็จะมีความหมายได้จริง

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1163331576297061702006-11-12T18:39:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.723+07:00

ต้อยติ่งบานกระจายอยู่เต็มทุ่งดอกสีม่วงบานสบายใจฉันชะงัก แล้วทำกริยาอย่างหญิงสาวชื่มชมความงามง่าย ๆ ที่ตาทอดมองแล้วก็เปลี่ยนใจวันนี้ขอเป็นเด็กอีกสักครั้งขอเก็บเมล็ดสีน้ำตาลเอาไปลอยน้ำสนุกจัง

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1163330833589697012006-11-12T18:25:00.000+07:002007-04-27T22:18:27.999+07:00

ตอนนี้กำลังมีวิกฤตฟอนต์นิดหน่อย ด้วยว่าฟอร์แมทเครื่องใหม่ แล้วนอกเหนือประเด็นที่ว่า ย้ายที่เก็บของเก็บไฟล์ต่าง ๆ จนหากันไม่เจอแล้ว ก็เพิ่งจะรู้ความจริงมี่โหดร้ายอย่างหนึ่งว่า บรรดาฟอนต์หลากหลายนานาชนิดที่ได้สะสมโหลดลง folder fonts ใน control panel ก็กลายเป็นศูนย์อีกต่างหาก งงนิดหน่อยว่าจะไปตามเก็บกลับมาให้หมดได้อย่างไร แต่ก็เริ่มทำทีละอย่าง โดยเริ่มจากฟอนต์ที่ใช้งานจริงจังก่อนจะดีกว่า

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1158082306306511832006-09-13T00:30:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.000+07:00

วันนี้เดินผ่านทีวีแว๊บ ๆ ที่บ้านกำลังดูคนเล่นเกมตอบคำถามคุณไตรภพพอดี แล้วที่ทำให้มิ้งต้องหยุดชะงักเพื่อฟังคำตอบก็เพราะ คำถามที่ว่า ไก่ไข่ในประเทศไทยส่วนมากเป็นพันธุ์อะไรนี่แหละ เนื่องจากเมื่อมิ้งเห็นตัวเลือก ก็ได้เลือก “โรดไอส์แลนด์แดง” แล้วก็อยากรู้เหลือเกินว่าตัวเองจะตอบถูกหรือเปล่าแล้วก็ถูกจริง ๆ ก็เลยทำให้คิดไปถึงตอนเรียนเกษตรตอนประถมขึ้นมาได้ สมัยนั้น

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1157392359553895052006-09-05T00:45:00.000+07:002007-04-29T00:17:42.241+07:00

เล่มนี้ซื้อมาเพราะวันที่ไปคิโนะอยู่ในสภาพเหนื่อยจัด จนคิดอะไรไม่ออก สมองกับสติหลุดไปกับพลังงานทีหายไป ก็เลยได้หนังสือที่เหมาะกับสภาพหัวตอนนั้นมาพอดี ชนิดที่ว่าอ่านง่าย ๆ โง่ ๆ ไม่ต้องคิดอะไรมาก เพราะพอมาคิดดู ถ้าวันนั้นสภาพร่างกายดีและอยู่ในสภาพอัพคึกกระดี๊กระด๊าก็อาจจะไม่คว้ากลับบ้านมาก็ได้ เฮ้อ ถือว่า กรรมเป็นผลของการกระทำ และทุกอย่างมีที่มาที่ไปก็แล้วกันนะIll WindBy Rachel Caineชนิด :

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1157283576312860082006-09-03T18:32:00.000+07:002007-04-29T00:17:42.241+07:00

หลังจากอ่าน Decoy Princess ก็พาลให้อยากอ่าน Princess at Sea ต่อไปใจจะขาด และเพราะคิโนะไม่สั่งเข้ามาก็เลยต้องทำให้ต้องสั่งเข้ามาเองอีกต่างหาก ซึ่งก็ยังหวั่น ๆ ใจว่า เล่มนี้จะไปรอดไหม แต่ปรากฏ เล่มนี้เลิก “ง่าย ๆ โง่ ๆ แต่ดันสนุก” มาเป็น “สนุกเข้มข้นแบบไม่โง่” อีกต่างหาก นับว่า ช่วงนี้มีดวงซื้อหนังสือโหมดนี้ ถ้าไม่นับการซื้อ Weather Wardens มาติดกัน 4 เล่มนะเนี่ยPrincess at SeaBy Dawn Cookชนิด :

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1156955894151960212006-08-30T23:36:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.724+07:00

“Hey, hey”, I said to that black cat sleeping on my bed, “you are not allowed to be here darling!”“Why?” She asked me back with her sleepy, yet feline accent.“It is my bed. And you bring such dirty dust with you. You are not cleaned before jumping in.”She returned my statements with a vicious glance. And before I knew, she was close to me with her round yellow eyes on mine.And I heard myself

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1156788202970933172006-08-29T01:01:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.724+07:00

The brother and the sister went deep in that forest. Deep in the wood, deep in the mind, and they are enticed with what they saw – the very mouth-watering and beautiful house made of gingerbread. Oh, besottedly, they started eating the house - those honey-coated biscuits, sugar-topped doughnuts, lime and raspberry shortbreads, and chocolate bars. Oh, as much as they wanted, as much as they liked,

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1156700547917484552006-08-28T00:39:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.724+07:00

จากการไปอ่านเรื่อง “นกปีกครึ่ง” ที่บล็อกคุณ Lomocat ก็ทำให้แต่งกลอนแปลก ๆ ออกมาได้เช่นเดิม................ฉันเป็นนกสีเหลืองที่มีปีกยาวไม่เท่ากันฉันไม่สมบูรณ์ ไม่เติมเต็มฉันแหงนมองท้องฟ้าพยายามมากเท่าใดก็บินไม่สูง ก็ไม่งดงามฉันอิจฉาเหล่านกที่โบกบินได้ดั่งใจจึงเริ่มขโมย จึงแย่งชิงฉันขโมยปล้นมาทว่าปีกแล้วปีกเล่าไม่เคยสวยงาม ไม่พอดีฉันหลงลืมความหมายและความละเมียดละไมของการบินได้ ของการได้บิน

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1156351412029504072006-08-23T23:42:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.724+07:00

(delayed from yesterday’s posting.)Oh, the dear box of mine,I sink into you again,Sink into you to feel myself,To sense myself.I feel low, I feel uninspired,And I wanna rest,Into you, into myself.Soothe me, smooth me,And let me be myself,For once more.

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1156103483791842632006-08-21T02:49:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.724+07:00

In my very space,that's where I wanna lay down,and take a rest.In my very space,that's where I wanna lay down,and hide my face.In my very space,that's where I wanna lay down,and take a rest.In my very space,that's where I wanna lay down,and hide my face.In my very space,in my very space,where I lay down.Oh and then,I will be me,I will be me again.

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155998766182881722006-08-19T21:43:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.725+07:00

ฉันตามหา ดอกไม้ป่าสีสวยที่งอกงามอยู่บนภูเขาสูงเพียรมอง เพียรพยายามอยากจะได้ดอกไม้นั้นมาตาฉันมองสูงขึ้นไปมือของฉันไขว้คว้าตามไม่ได้มองดอกไม้ข้างตัวเลยใกล้เกินไป เพียงเอื้อมไปฉันไม่เคยมองเห็นเลยวันหนึ่ง ฉันปีนขึ้นไปถึงยอดเขาดอกไม้ป่าไกลตาดอกเดิมมาอยู่ใกล้มือ มาอยู่ใกล้ใจหากเมื่อเอื้อมมือไปถึงดอกไม้ดูหมดค่าลงไปตาฉันกลับมองลงมาเจอดอกไม้ใกล้ดินดอกเดิมกลายเป็นมีค่า

ming-kinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155921195151628302006-08-19T00:03:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.000+07:00

เมื่อวันก่อน ได้ไปฟังเพลง secret garden ของ Bruce Springteen ที่บล็อกคุณ Plin, :-p มาฟังเพลง แล้วก็อ่านที่เจ้าของบล็อกเขียนเอาไว้ว่า “...ตีความไปคนละทิศละทาง บางคนฟังแล้วรู้สึกดี บางคนฟังแล้วรู้สึกเศร้า บางคนฟังแล้วรู้สึกว่า นี่แหละความสัมพันธ์ของหนุ่มสาวล่ะ …” แล้วก็ตั้งคำถามถามคนที่ได้ฟัง หลังจากได้ฟังอันที่เป็นเพลงเฉย ๆ และอันที่เป็นเพลง OST ของ Jerry Maguire

ming-kinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155896577355058242006-08-18T17:19:00.000+07:002007-04-27T22:15:35.639+07:00

Referred to Ruth Rosen's article, Great movie, pity about the Big Lie, from the very favourited dispatch of mine - TomDispatch. Oliver Stone's World Trade Center is neither ideological nor conspiratorial; it is highly moving and could end up being the definitive cinematic record of what it felt like to be inside the hellish cyclone of September 11, 2001. All the same, the movie reinforces the Big

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155802679448205962006-08-17T15:11:00.000+07:002007-04-27T22:15:35.639+07:00

เพิ่งไปเจอที่ตอบกระทู้เอาไว้ ในบล็อก เด็กรุ่นใหม่ไม่เอาถ่าน? เมื่อต้นปี ที่ คุณฮันโซ พูดวิพากย์วิจารณ์แสดงความเห็นความเห็นที่บอกว่า “อย่าไปคาดหวังกับบัณฑิตรุ่นใหม่สมัยใหม่ซึ่งมีความสามารถในการทำงานและสื่อประสานกับคนอื่นน้อยกว่าเดิม” โดยยกประเด็นแย้งจากการถามคำถามผ่านทางเวบบอร์ดมาโดย คุณ ฮันโซ กล่าวว่า“.....เมื่อใคร่ครวญดูแล้ว

ming-kinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155664754696141072006-08-16T00:58:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.725+07:00

A mother’s day aftermath?My friends say I've got her smiles,Her friends say I've got her wit.I say I've got her sense,She says I've got her world view.I’ve got her fingers,I’ve got her hair, her face.Oh yes, I'm her,I'm my mother's daughter.

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155468804600784582006-08-13T18:22:00.001+07:002007-04-27T22:15:35.640+07:00

จากข้อเขียนเรื่อง Destruction, Death, and Drastic Measures ของ Dahr Jamail ใน tomdispatch.com เวบข่าวทางเลือกเจ้าประจำ และหัวข่าวชื่อ "Everything in my life is destroyed now, so I will fight them." ของ Jamail ใน Dahr Jamail's MidEast Dispatches นั้น Jamail ซึ่งเป็นนักข่าวอิสระซึ่งได้ไปใช้ชีวิตในอิรัก และเห็นมุมมองหลายอย่างแตกต่างไปจากสายตานักข่าวตะวันตกโดยทั่วไป

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155411480491302262006-08-13T01:29:00.000+07:002007-04-29T00:17:42.241+07:00

วันก่อน ไปคิโนะอย่างอารมณ์เสียมาก ๆ ก็เลยเริ่มต้นขอดำดิ่งไปสู่มุม fantasy เลยก็แล้วกัน แล้วก็ได้หนังสือที่เข้ารอบมาหนึ่งตั้งใหญ่ ในนั้น ก็มี The Forgotten Beasts of Eld ด้วยเนี่ยแหละ และหลังจากที่เริ่มอ่านเล่มนี้เป็นเล่มแรก และอ่านไปได้ 60 กว่าหน้า ก็ตัดสินใจเลยว่า เป็นตายอย่างไรก็ต้องซื้อ (ซึ่งก็ไม่ดีเลย เพราะว่าหลังจากวางเล่นนี้ไว้บนชั้น เพื่อหาหนังสืออื่น ๆ ที่ถูกใจ ก็เกิดระแวงประสาทขึ้นมาว่า

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155399120325585032006-08-12T23:10:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.000+07:00

เพิ่งค้นเจอสมุดบันทึกเก่า ๆ แล้วก็เมื่อมานั่งพิจารณาดูก็ค้นพบความจริงประการหนึ่ง หรือว่าค้นพบมานานแล้วแต่ลืม หรือจางไปจากสมองนานแล้วก็ได้ นั่นก็คือ มิ้งเป็นพวกที่ชอบตั้งชื่อแปลก ๆ ให้เพื่อน หรือคนรู้จักชอบพอกันมากทีเดียว ซึ่งก็หมายความว่า ใครก็ตามที่มิ้งสนิทสนมชอบพอ อย่าหวังเลยว่า จะได้มีชื่อเล่นชื่อเรียกอย่างที่เคยเป็นมาตลอด เพื่อนสมัยมหาลัยมิ้งถูกเรียกด้วยชื่อชนิดของสัตว์แปลก ๆ ไปจนถึงชื่อแปลก

ming-kinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155156762539523012006-08-10T03:40:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.000+07:00

ฉันรู้จักหญิงสาวที่แต่งแต้มสีสันให้ชีวิตของฉันแต่เธอก็เหมือนเขาวงกตที่มีกำแพงกั้นอยู่รอบตัวฉันพยายามทำทุกอย่าง พยายามทำทุกทางแต่ก็ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้เลย......ในบรรดานักร้องทั้งหลาย John Mayor ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มักจะเสนอมุมมองและข้อคิดดี ๆ ผ่านบทเพลงเสมอ อัลบั้ม Room For Squares (2001)อย่าง My Stupid Mouth ที่เล่าเรื่องราวของผู้ชายที่พาหญิงสาวที่ชอบออกไปเที่ยวด้วย

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1155023298573515022006-08-08T14:46:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.000+07:00

เมื่อวันก่อนนั่งดูหนังแล้วก็ฟังตัวละครในเรื่องพูดออกมาประโยคหนึ่ง จำเนื้อประโยคจริง ๆ ไม่ได้ แต่จำได้ถึงใจความของประโยค ที่บอกว่า It’s better than never แล้วก็เลยทำให้ต้องมาคิดตามเพราะตัวเอกเป็นนักสังคมสงเคราะห์แล้วแก้เท่าไหร่ พยายามทำเท่าไหร่ ปัญหาก็ไม่หมดไปเสียที จนเธอท้อใจ แล้วก็คิดจะเลิกราไป แต่เพราะวันหยุดที่ได้หนี ก็ทำให้เห็นโลกต่างมุมขึ้นมา ในที่สุด เธอก็คิดขึ้นมาได้ว่า

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1154931687640150242006-08-07T13:17:00.000+07:002006-08-10T04:00:49.903+07:00

หลัง ๆ เจอคนถามว่า ทำกับข้าวได้อย่างไร ฝึกจากแม่หรือเปล่า มาตลอด อืม ก็อาจจะใช่ แต่ทว่า เมื่อมาย้อนนึกดู ที่เริ่มทำอาหารตอนเด็ก ๆ มาจากความจำเป็นแท้ ๆ ช่วงวันหยุดปิดเทอม เด็ก ๆ ร่วมหัวกันเล่นเกมและนอนดึก และคนที่จะทำกับข้าวให้กิน ก็หลับไปเสียแล้ว สมัยนั้น เซเว่นก็ไม่มีเสียด้วย และดังนั้น มิ้งซึ่งเป็นคนเดียวที่โตพอที่จะทำกับข้าว (ไม่นับคนที่มีหน้าที่เล่นเกม) จึงกลายเป็นคนทำอาหารไปเมนูแรก ๆ

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1154455844093038552006-08-02T01:06:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.001+07:00

เดือนกรกฎาที่ผ่านมา มีเรื่องทั้งหมดสี่-สิบ-ห้าเรื่อง ซึ่งนับว่าสูงสุดเป็นประวัติการณ์นับตั้งแต่มี blogspot มา และนอกจากจะมีเรื่องใหม่ ๆ เกือบทุกวันแล้ว บางวันก็โพสต์ลงไปมากกว่าหนึ่งหรือสองครั้งเสียอีกไหน ๆ ก็โพสต์ไปเยอะ ก็เลยนึกถึงคุณค่าของการกระทำขึ้นมา (จากตัวอย่างง่าย ๆ ว่า ถ้าไม่เขียน ไม่โพสต์ก็ไม่มีเรื่องถูกโพสต์มากมายเท่านี้เป็นแน่) แล้วก็เป็นที่มาของคำลาตินซึ่งมีความหมาย/ แสดงให้เห็น “

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1154336687876619192006-07-31T16:02:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.001+07:00

ได้ลงไปอ่านเรื่อง มังกรตัวโต ที่เคยเขียนไว้ตอนต้นกรกฎาด้วยความขบขันที่มีคนบอกว่า เนื้อหานั้นบอกชัดว่ามิ้งตกหลุมรัก จริง ๆ แล้วตอนที่แต่งไม่ได้คิดอะไร หากจะมีก็เพียงแต่จิตใต้สำนึกที่มีต่อสัตว์เหนือธรรมชาติที่มิ้งโปรดปรานอย่าง มังกรกระมังแล้วพอคิดถึงเรื่องของ มังกร ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเพลง Puff the magic dragon ของ Peter, Paul and Mary ขึ้นมาไม่ได้ เพลงนี้เป็นเพลงที่ชอบมานาน แต่ว่าฟังไม่เคยได้เลย

ming-kinoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1154280825887371372006-07-31T00:07:00.000+07:002006-07-31T14:32:23.756+07:00

สืบเนื่องจากคุณ gambyte ได้เล่าถึงเรื่องของอาหารถูกปากถูกใจที่ได้ไปชิมมาตามที่ต่าง ๆ แล้วเชิญชวนให้มาเล่าสู่กันฟังถึงอาหารอร่อยที่เคยพบเจอ อิฉันก็เลยผสมโรงไปด้วยอีกคน แต่นอกจากจะโพสต์ตอบไปที่บล็อก The best I've ever had แล้วก็คงจะดีถ้าได้เอามาไว้รวมไว้ที่ blogspot แล้วเก็บต่อเนื่องเรื่อย ๆ ไป-------เห็นด้วยว่าก๋วยเตี๋ยวราดหน้า อร่อยต้องไป ร้านเจ๊ไฝ ประตูผี ค่ะแต่ปกติจะชอบสั่งก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่+

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1154213642142374352006-07-30T05:53:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.725+07:00

วิ่ง วิ่ง วิ่งฉันวิ่งออกไปออกแรงวิ่งวิ่งเร็วไววิ่ง วิ่ง วิ่งฉันวิ่งออกไปออกแรงวิ่งทิ้งเงาไว้ฉันวิ่งออกไปแต่เงายังตามมาฉันวิ่งออกไปเร็วเท่าใดก็ไม่พ้นเงายังอยู่กับฉันยังตามฉันไปวิ่งจนเหนื่อยล้าเพราะฉันลืมไปว่าเงาก็คือฉันก็คือส่วนหนึ่งของตัวฉันและฉันก็เลิกวิ่งหนีเงา

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1154207283349946402006-07-30T04:06:00.001+07:002007-04-27T22:18:28.001+07:00

ฟังเพลงนี้แล้วนึกถึงคำว่า Coming of Age ขึ้นมาทุกที โลกแจ่มใสของยามเยาว์อาจจะไม่ได้คงอยู่เช่นนั้นตลอดไป สิ่งที่เห็น สิ่งที่สัมผัสอาจทำให้มองโลกเปลี่ยนไป -ในแง่ที่โหดร้าย – และบางครั้งก็อาจจะทำลายความฝัน ทำลายตัวตนที่เคยเป็นไปแต่ถ้าตามตัวเองกลับมาถูก นอกจากได้เห็นโลกในมุมที่กว้างขึ้นแล้ว ก็ยังจะมีใจที่จะมองทุกอย่างด้วยความรู้สึกด้านบวก

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1154183128584470252006-07-29T21:22:00.000+07:002007-04-27T22:15:35.640+07:00

“สังคมสูญเสียคุณค่าพื้นฐานของความเป็นคนไป เนื่องจากหันไปใช้กฎหมายในการแก้ปัญหา ยิ่งมีกฎหมายมากเท่าใด ยิ่งแสดงให้เห็นถึงอาการป่วยหรือความตกต่ำทางศีลธรรมของสังคมเพิ่มมากขึ้นเพียงนั้น เพราะกฎหมายมีแต่ห้ามไม่ให้กระทำเป็นสำคัญ”จากปกหลังของหนังสือรัฐ-ชาติกับ[ความไร้]ระเบียบโลกชุดใหม่(Nation-State and The New World [Dis]Order)ของ ดร.ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1154031639729737732006-07-28T03:19:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.001+07:00

เพิ่งอ่าน Trinity Blood ไป ก็เลยเกิดความคิดอยากวาดรูปเจ้าหญิงนิทราแบบนุ่ม ๆ แต่ขณะเดียวกันก็มีความหมายเชิงสัญลักษณ์ในแง่ที่ชวนให้ขบคิดมีสาระ ตามแบบมิ้งโหมดวิชาการอยู่ในเชิงแปลกดีที่พอโตขึ้นมาเรื่องเทพนิยายที่ชอบมากที่สุดเป็นเรื่อง Beauty and the Beast อย่างที่บอกไปว่า เป็นเทพนิยายเรื่องเดียวที่รักด้วยสมอง ตรองด้วยปัญญา นั่นก็คือ ตัว Beauty ได้มีโอกาสอยู่ร่วมและเรียนรู้จิตใจของ The Beast

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1153938026234094042006-07-27T01:15:00.000+07:002007-04-27T22:13:17.661+07:00

(ถ้ากลัวว่าเรื่องนี้จะเข้าข่ายพูดไปไร้สาระ ขอให้พิจารณาดูตอนท้ายของเรื่อง ซึ่งเกิดจากมิ้งในโหมดวิชาการออกโรงประจำการ!)ตอนเด็ก ๆ อิฉันเริ่มอ่านการ์ตูนก็ด้วยเหตุที่มีอะไรอยู่ในบ้านก็ไปขุดมาอ่านนั่นแหละค่ะ และเมื่อมีคนในบ้านซื้อการ์ตูนมา จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เอามาอ่าน แต่ก็นะ ต้องแอบอ่านอย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ ลับหลังคนซื้อก็เพราะหนูไปขโมยเค้ามาอ่านนี่คะเรื่องสมัยเด็ก ๆ จึงเป็นเรื่องตั้งแต่ปี 70 และ 80

ming-kinoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1153769166340824712006-07-25T02:25:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.725+07:00

ฉันเปิดกล่องสมบัติใบเก่าออกดูและสิ่งล้ำค่าของฉัน ไม่มีอะไรไม่ได้มีอะไรมากกว่าไปกว่ากองกระดาษมากมายแผ่นนี้เก็บความฝัน แผ่นนั้นเก็บความทรงจำเมื่อเปิดกล่องสมบัติออกดูไม่มีอะไรมากไปกว่าความรู้สึกความรำลึกถึงมากมายพรั่งพรูออกมาความทรงจำที่ถูกเก็บ ช่วงเวลาที่ถูกเก็บฉันมีความทรงจำมากมายฉันมีเรื่องราวมากมายแต่จะมีคนกลับมาย้อนรำถึงถึงเวลาเหล่านั้นกับฉันหรือเปล่าหนอพวกเขาเหล่านั้นยังจำได้ไหม?*

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1153768235941686502006-07-25T02:08:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.002+07:00

ตอนนี้กำลังเกิดวิกฤตศรัทธาและความเชื่อมั่นขึ้นขนานใหญ่ จริง ๆ แล้วความรู้สึกหดหู่และหวาดกลัวมันก็เป็น ๆ หาย ๆ ตามลักษณะนิสัยพวกสวิงไปมายิ่งกว่าลูกตุ้มนาฬิกาที่ไม่มีตรงกลางของมิ้งหรอกนะ เป็นได้ทั้ง happy more than a fresh daisy หรือไม่ก็ hectic than hell แต่ทว่าตอนนี้ เพราะมีสิ่งที่อยากทำมาก มากจนเกิดความรู้สึกหวาดหวั่น และกังวลเข้ามาด้วย เกิดเป็นสถานะ panic and paranoid

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1153691003847334242006-07-24T04:41:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.002+07:00

“วิชาเหมือนสินค้า”วิชาเหมือนสินค้า อันมีค่าอยู่เมืองไกลต้องยากลำบากไป จึงจะได้สินค้ามาจงตั้งเอากายเจ้า เป็นสำเภาอันโสภาความเพียรเป็นโยธา แขนซ้ายขวาเป็นเสาใบนิ้วเป็นสายระยาง สองเท้าต่างสมอใหญ่ปากเป็นนายงานไป อัชฌาศัยเป็นเสบียงสติเป็นหางเสือ ถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยงถือไว้อย่าให้เอียง แล่นเลาะเลี่ยงข้ามคงคาปัญญาเป็นกล้องแก้ว ส่องดูแถวแนวหินผาเจ้าจงเอาหูตา เป็นล้าต้าฟังดูลมขี้เกียจคือปลาร้าย

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1153595541210815632006-07-23T02:10:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.002+07:00

One of my favourite song from Vertical Horizon in 2001."You're A God"I've got to be honestI think you knowWe're covered in lies and that's OKThere's somewhere beyond this I knowBut I hope I can find the words to sayNever again noNo never again'Cause you're a godAnd I am notAnd I just thoughtThat you would knowYou're a godAnd I am notAnd I just thoughtI'd let you goBut I've been unableTo put you

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1153510855836567092006-07-22T02:38:00.000+07:002007-04-27T22:09:23.725+07:00

*รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังแต่งกลอนให้สำนักพิมพ์คบไฟเลย จะมีใครอ่านรู้เรื่องเข้าใจไหมเนี่ย พอเป็นภาษาอังกฤษก็สัญลักษณ์แล้ว ยิ่งพอแปลเป็นไทย ยิ่งมีความแตกต่างเชิงภาษา และความไม่สละสลวยมาเป็นกำแพงอีกชั้นอีก อืม มาอ่านดูอีกที เกิดอะไรขึ้นกันนี่ ภาษาอังกฤษก็ไม่ลงตัว ภาษาไทยก็ไม่สลวย! ก็ถือเป็น hard-sale อีกชั้นก็แล้วกัน นักเขียนมีชื่อหลายคนบอกว่าการเขียนไปเรื่อย ๆ ก็คือการพัฒนาทักษะฝีมือ ดังนั้นแล้ว ถึง

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1153405512292187472006-07-20T21:22:00.000+07:002006-07-20T21:25:12.410+07:00

*เขียนไว้ตั้งแต่ต้นปีเพราะว่าคุณป๋าของเราคลั่งไคล้และใหลหลงอาหารญี่ปุ่นมาก .... มากจนถึงขนาดไปลงคอร์สอบรมการทำอาหารญี่ปุ่น โดยเฉพาะซูซิหน้าต่าง ๆ และไม่รู้สึกเป็นเรื่องปกติที่จะลากทุกคนในบ้านไปร้านญี่ปุ่นสุดโปรดที่มีหลายร้านอย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง จึงไม่น่าแปลกใจอะไรที่แม่และมิ้งซึ่งชอบอาหารฝรั่งจะอดรนทนไม่ได้ ต้องวิ่งหนีไปหาร้านอาหารอร่อย ๆ

ming-kinoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7356660.post-1153318085428356292006-07-19T19:22:00.000+07:002007-04-27T22:18:28.002+07:00

เกิดความรู้สึกหดหู่ แล้วก็เบื่อทุกสิ่งรอบตัวมาสักพักแล้ว โดยเฉพาะในตอนนี้ คิดถึงโลก คิดถึงตัวเอง และก็คิดถึงหลายอย่างในชีวิต อาจจะเป็นไปได้ว่า ไม่ได้คิดจะมองโลกในทางบวกเท่าไหร่ ทั้ง ๆ ที่คติประจำใจที่เคยบอกตัวเองก็ positive thinking gives you positive energy แท้ ๆก็เลยเกิดคิดถึงเพลงเก่าของ Ocean Colour Scene ที่เคยชอบมาก ตั้งแต่ ปี 2001 มา จริงอยู่ที่เหมือนจะเป็นเพลงรัก

ming-kinoreply@blogger.com0