Friday, January 19, 2007

ไม่มีอะไรสูญเปล่า

แล้วก็ย้ายกลับมาทำงานที่สำนักงานเดิมอีกครั้งหลังจากระหกระเหินไปไกลมานาน ถ้าจะย้อนกลับไปดูตั้งแต่ต้นที่เริ่มทำงานก็คงจะเป็นได้ว่า ได้เริ่มทำงานหลากหลายต่างลักษณะงานจริง ๆ ที่แรกที่เริ่มทำงานไม่ได้ใช้ความรู้ความสามารถสมกับที่เรียนมาเท่าใดนัก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นที่ที่สอนให้รู้จักเริ่มต้นชีวิตการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ เพราะได้อยู่ในองค์กรที่ดี มีประสิทธิภาพการบริหารจัดการที่ดี ได้เข้าใจหลักการทำงานและการดำเนินการเสียเหลือเกิน หลังจากนั้นแห่งที่สอง ซึ่งเป็นที่ที่เหมือนจะไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เมื่อย้อนกลับไปดูก็เป็นแหล่งเรียนรู้ได้อีกแหล่งจริง ๆ เพราะได้เป็นคนจัดอบรมสัมมนาตลอดเวลา ได้เข้าใจขั้นตอนการจัดประชุม สัมมนา และการติดต่อประสานงาน หรือแม้แต่ได้เห็นหลักและวิธีการทำงานที่ต่างไปจากที่แรกให้ได้เปรียบเทียบ ทำความเข้าใจ แหล่งที่สาม แม้จะเป็นที่ที่อยู่น้อยที่สุด เพียงไม่กี่เดือน แต่ก็ถือว่าเป็นที่ที่รักที่สุดแห่งหนึ่ง เพราะได้ทีมงานที่ดี ลงตัว และแข็งงานเสียเหลือเกิน และเพราะลักษณะงานที่ต้องคอยประสานติดต่ออยู่ตลอดเวลาก็ทำให้ยิ่งเข้าใจความหมายและความสำคัญของคำว่าทีมงานกว่าที่เคยเป็น

แห่งที่สี่ อันเป็นที่ที่อยู่นานที่สุด ก็ยังสอนให้รู้จักกับการติดต่อประสานงานเหมือนเดิม เพียงแต่ว่าในระดับที่ลึกซึ้งขึ้น ครอบคลุมขึ้น โดยเฉพาะเมื่อมีการมอบหมายหน้าที่เหล่านี้ให้เป็นหน้าที่หลัก ที่จะต้องประสานดูแลทุกคนให้ดีให้ได้ ต้องละเอียดรอบคอบ ซื้อใจและใช้คนให้เป็น และที่สำคัญก็คือ จะต้องรู้จักวางตัว ปรับเปลี่ยนบุคลิกท่าทางให้เหมาะสมกับหน้าที่ที่ได้รับมา

ตอนนี้ถูกย้ายกลับมาที่สำนักงานเดิมอีกครั้ง แต่เมื่อได้มามองย้อนไปก็พบว่า ไม่มีอะไรสูญเปล่าจริง ๆ ทุกอย่างที่ผ่านตา ทุกอย่างที่ผ่านมากลับมาเป็นประสบการณ์ได้หมด ถึงในขณะนั้นเราไม่รู้สึกว่าเราได้ประโยชน์หรือว่าได้ผลชัดเจนทันตาก็ตาม และนั่นก็ทำให้กลับมาคิดทบทวนถึงมุมมองที่มีต่อโลกอีกครั้ง ทุกอย่างที่เราพบเจอเป็นประสบการณ์ชีวิตให้เราก็จริง แต่หลายครั้งที่เราซึมซับสิ่งเหล่านั้นไม่ได้หมด เพราะอคติบางอย่างในใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรู้สึกต่อต้าน ไม่พอใจ ซึ่งถ้าปรับเปลี่ยนได้ เราจะเห็นว่า หลายอย่างเป็นเรื่องที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องเผชิญอยู่แล้ว ดังนั้น ทำไมเราไม่ยิ้มรับสิ่งที่เป็น และสิ่งที่จะเกิด ทำใจให้พร้อม และเรียนรู้สิ่งเหล่านั้นอย่างเต็มที่?

และที่สำคัญ ตัวเราในขณะนี้ เกิดจากทุกอย่างที่เราประสบมาหล่อหลอมให้เป็นเรา
__

ได้ไปเจอคณะทำงานเดิมเมื่อคืน ต้องบอกว่าเป็นความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อกันเสียเหลือเกิน จะมีช่วงเวลาหนึ่ง ช่วงขณะหนึ่งเท่านั้นที่เราจะได้มาเจอกัน อยู่ร่วมกันเพื่อทำงานก่อนที่จะแยกย้ายกระจัดกระจายกันไปอีกครั้ง และแม้จะไม่ได้ทำงานร่วมกันอีก แต่สิ่งที่เราได้ก็คือ กลุ่มคนที่รู้จักเรา ยอมรับเรา และได้สถานที่ของเราเพิ่มขึ้น .... บางครั้งชีวิตก็คือการเดินทางเพื่อเรียนรู้ ได้รู้จักคนใหม่ ๆ พร้อมทั้งเก็บเกี่ยวความทรงจำและความนึกคิดที่มีต่อบุคคลเหล่านั้น!

No comments: