Showing posts with label book review. Show all posts
Showing posts with label book review. Show all posts

Monday, September 29, 2008

[book review] Wicked Lovely


[book review] Wicked Lovely by Melissa Marr

จริง ๆ เห็น Wicked Lovely ที่คิโนะ เอ็มโพเรี่ยมมาตั้งแต่ปีที่แล้วแล้ว ด้วยความที่ปกสวยถูกใจ แต่ก็แค่พลิก ๆ มาดู ไม่ได้ติดใจอะไรจนกระทั่งวันก่อนไปที่ B2S ชิดลม เจอฉบับเปเปอร์แบ็ค อ่านแล้วสนุกใช้ได้ ก็เลยตัดสินใจซื้อกลับมา จะว่าไปก็เป็นหนังสือแฟนตาซีเล่มแรกที่ไม่ได้ซื้อมาจากคิโนะน่ะเนี่ย – และก็คิดว่าสงสัยถึงช่วง 'หลบหนี' ของชีวิตอีกแล้ว มิฉะนั้นก็คงไม่แสวงหาแฟนตาซีเล่มใหม่มาอ่านเป็นแน่

ชนิด : Young Adult/ Urban Faery
สำนักพิมพ์ : HarperTeen (Paperback) (April 29, 2008)
จำนวนหน้า : 352 หน้า

Aislinn อาจจะเหมือนเด็กสาวไฮสคูลธรรมดา แต่เธอต่างออกไปด้วยความสามารถมองเห็นเหล่าแฟรี่ที่อยู่รอบตัวได้เหมือนกับแม่และยายของเธอ และนั่นก็ทำให้ Aislinn ต้องปฏิบัติตามกฏสามข้อที่ยายสอนมาอย่างเคร่งครัด นั่นคือ อย่าจ้องแฟรี่ที่มองไม่เห็น อย่าพูดกับแฟรี่ที่มองไม่เห็น และที่สำคัญที่สุด อย่าดึงความสนใจจากพวกนั้นมา เพราะแฟรี่เป็นตัวอันตราย

แต่ตอนนี้ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป เมื่อแฟรี่ทรงพลังสองตน ทั้ง Keenan พระราชาของเหล่าซัมเมอร์แฟรี่ และ Donia สาวน้ำแข็งที่ดูไร้ชีวิต กำลังติดตามอยู่รอบ ๆ ตัวเธอ และโชคร้ายว่าการเมินเฉยอย่างที่ทำมาตลอดชีวิตไม่ได้ผลอีกต่อไป ทั้งสองก้าวเข้ามามีบทบาทกับ Aislinn มากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงตอนนี้ สิ่งเดียวที่ Aislinn จะใช้เป็นที่พึ่งได้ก็คือ Seth เพื่อนหนุ่มที่อาศัยอยู่ในบ้านรถไฟ ผู้เป็นที่พึ่งทางใจให้เธอตลอดมา ทั้งจากความสงบและเข้าใจที่ Seth มีให้ และจากสภาพบ้านของเจ้าตัวที่เป็นเหล็ก ซึ่งหมายถึงแฟรี่จะไม่มีทางเข้ามาได้

อย่างไรก็ตาม การหนีอาจจะไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุด และ Aislinn ก็ต้องตัดสินใจที่จะเลือก!

จริง ๆ หนังสือเล่มนี้สนุกเพราะ "การเลือก" อย่างที่ตัว Melissa Marr พูดเอาไว้ เพราะเมื่อมีสถานการณ์อย่างหนึ่งออกมา ตัวละครหลักถูกคาดหวังให้ทำตามบทบาทที่ตัวเองได้รับ เพราะความเชื่อและทัศนคติที่สืบต่อกันมา แต่เพราะการกล้าคิดนอกกรอบ และเปิดให้ตัวเองได้เลือก และเลือกได้ (แม้จะมีผู้อื่นมาช่วยตัดสินใจด้วยก็ตามที) ก็เลยทำให้สามารถทำในสิ่งที่ต่างออกไปได้ และก็เป็นสิ่งที่ลงตัวที่สุดเสียด้วย ซึ่งเมื่อมองจากโครงเรื่องที่วางไว้ แม้จะคาดเดาได้บ้าง ตามลักษณะหนังสือ Young Adult ที่ไม่ได้วางโครงเรื่องไว้ลึกนัก ก็ยังสนุกที่จะได้อ่าน และได้ลุ้นคาดหวังผลลัพธ์ที่น่าจะถูกต้องสำหรับทุกฝ่ายไว้ ... ซึ่งถ้าพูดไปก็ไม่แน่ใจว่าจะ spoil หรือเปล่า แต่ก็คงไม่มีคนอ่านแน่ ทั้งบล็อกนี้และทั้งตัวหนังสือ ก็เลยขอเล่า และพูดบันทึกให้ตัวเองเลยก็แล้วกัน ว่า ถ้า Keenan ได้เจอ Summer Queen แล้ว และทิ้งผู้หญิงที่ยอมทิ้งตัวเอง และยอมทนทุกข์ทรมานมานานไปแล้ว Keenan จะเป็นตัวละครหลักที่กลวง ไม่มีหัวคิด และไร้น้ำใจที่สุดเท่าที่เคยอ่านมาเลยทีเดียว

อีกประการหนึ่งก็คือ เมื่อเลือกแล้ว เราจะทำตามสิ่งที่เลือกอย่างไร จะยอมรับ หรือจะเสียใจทุกข์ทนกับสิ่งที่ตัวเองเลือกอย่างไร ซึ่งในคามหมายนี้ก็รวมถึงเมื่อเริ่มแรกถูกบังคับให้ต้องเลือก และต้องกระทำด้วย จะยืดอกยอมรับช่องทางที่เปิดไว้ให้อย่างไร – ยอมรับ และหาหนทางที่ดีที่สุดที่จะรับมือ และอยู่ร่วมกับสิ่งนั้น ผลลัพธ์เช่นนั้น หรือจะทนทุกข์ทรมานและเสียใจ ซึ่งยิ่งทำให้สิ่งที่เลือกทุกข์ใจไปมากว่าเดิม?

อย่างหนึ่งที่อ่านบทวิจารณ์แล้วรู้สึกขำก็คือ หลายคนมองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่อง love triangle รักสามเส้าที่การอ่านและจินตนาการเป็นตัวนางเอกทำให้เกิดความสุขใจ เป็นอย่างนั้นจริงหรือไม่หนอ เพราะอ่านแล้วไม่รู้สึกตาม และการอ่านเรื่องรักสามเส้าในครั้งนี้ ถ้าดูตามสถานการณ์ก็พอจะเดาได้ว่าใครจะเป็นผู้ชนะ ... กับสิ่งหนึ่งที่มีคนวิจารณ์ไว้ก็คือ การพูดถึง sex ในหนังสือ Young Adult ถึงแม้ว่าเน้นการบอกเป็นนัยให้รู้ว่ามี มากกว่าการบรรยายฉากเช่นนั้นจริงจัง นั่นสิ ถือว่าเป็นความผิดไหมหนอ? เพราะคนที่พูดพูดด้วยความหงุดหงิดว่าการกล่าวถึงฉากเช่นนั้นเป็นกระแสใหม่ในโลกแฟนตาซี Young Adult เสียเหลือเกิน ถ้าจะถามความรู้สึกส่วนตัวก็รู้สึกปกตินะ ไม่ได้รู้สึกติดใจอะไรจนกระทั่งมาอ่านเจอบทวิจารณ์นี่แหละ เรื่องเช่นนี้เป็นเรื่องที่เปิดเผยในสังคมตะวันตกมิใช่หรือ และการเปิดให้รับรู้ก็ดีกว่าจะปิดไว้อย่างที่ทำในสังคมเราเสียด้วย

อีกเรื่องหนึ่งที่ต้องบอกก็คือไม่ได้อ่าน urban fantasy ที่เป็น sub genre fairy เท่าไหร่ พูดกันตามจริงก็อ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ดังนั้น ถ้าจะบอกว่าคนเขียนทำการบ้านหรือค้นคว้าเรื่อง fairy มาดี ก็คงจะพูดหรือลงไปแตะไม่ได้ แต่ที่แน่ ๆ ก็คือ fairy genre ที่เห็นมีแต่ film noire เป็นหลักชอบกล

ก็นั่นแล ก็ขอจบด้วยประโยคที่น่าจะอธิบายได้หมด There is always a choice

ปล. ณ ขณะนี้ มีเรื่องที่เซ็ทในโลกเดียวกัน และใช้ตัวละครเดียวกัน พูดง่าย ๆ ก็คือเป็น sequal แบบไม่ค่อย sequal เท่าไหร่ คือ Ink Exchange ที่เล่าเกี่ยวกับ Leslie เพื่อนสนิทของ Aislinn และก็เกรงว่าดิฉันจะต้องหามาอ่านอีกเป็นแน่ แต่เนื่องจากไม่ชอบ hard cover ก็เลยจะลองไปอ่านก่อน ถ้าชอบจริง ๆ อาจจะซื้อ หรือมิฉะนั้นก็รอปีหน้า

Friday, December 14, 2007

[book review] Mystic And Rider

จริง ๆ แล้ววันก่อนตั้งใจจะไปดูหนังสือวิชาการแท้ ๆ แต่เนื่องด้วยหนังสือเหล่านั้นราคาแพงเกินจะซื้อมาเล่น ๆ มากไปหน่อย แถมบัตรสมาชิกก็ไม่ได้เอาไป สุดท้ายก็เลยลงเอยที่นิยายแฟนตาซีราคาถูกกว่ามาก หลังจากที่ได้พลิก ๆ อ่าน ๆ หนังสือประเภทแรกไปเรียบร้อย แปลกดีที่หลัง ๆ ถ้าไปที่สาขาเอ็มโพเรียมจะได้หนังสืออ่านเล่นมา และถ้าไปที่พารากอนจะได้หนังสือวิชาการ ทั้งที่สาขาแรกมีให้เลือกน้อยกว่าสาขาหลังเยอะ เป็นไปได้ว่า small is beautiful in someway! อย่างไรก็ตาม ต้องบอกว่าไม่ได้อ่านหนังสือกลุ่มแฟนตาซีมาสักพักหนึ่ง และคราวหลัง ๆ ก็รู้สึกว่าจะเป็นหมวด urban fantasy มากกว่าพวก tradition one หรือแม้แต่ Adventure one เสียด้วย



ปกไม่สวยเลย ดีนะที่ไม่ได้ judge a book with its cover! ฮ่า!

Mystic And Rider (Book One of Twelve House Series)
by Sharon Shinn


ชนิด : Adventure Fantasy
สำนักพิมพ์ : Ace (Paperback) (Mar 2006)
จำนวนหน้า : 421 หน้า

เมื่อกษัตริย์ระแคะระคายถึงกระแสการต่อต้านและโค่นล้มบัลลังก์ที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วในหลายส่วนของประเทศ จึงมอบหมายให้ Senneth ตัวเอกของเรื่องออกเดินทางเพื่อตรวจสอบความจริง และเพื่อหยั่งท่าทีของขุนนางทั้งหลายที่มีต่อกษัตริย์และความเป็นไปในการก่อกบฎไปพร้อมกัน

คณะเดินทางประกอบด้วย Senneth และเพื่อนอีกสองคนที่เป็น mystic หรือผู้ใช้เวทย์มนต์ กับ rider ซึ่งเป็นทหารพิเศษของกษัตริย์อีกสองคน จำนวนผู้ร่วมทางห้าคนเหมือนจะเป็นตัวเลขที่ลงตัวและเป็นกลุ่มเดินทางที่กะทัดรัดทรงประสิทธิภาพ แต่ความจริงแล้ว ความเป็นจริงที่เหล่า mystic ทั้งหลายเป็นที่ระแวงและคลางแคลงใจไปถึงขั้นเป็นเป้าความรังเกียจหวาดกลัวจากเหล่าคนที่ไม่มีเวทย์มนต์ก็ทำให้สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายลงไป เมื่อ rider ก็ไม่ไว้วางใจตัว mystic ที่ตนร่วมเดินทางด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อสถานการณ์รอบตัวบีบอัดเข้ามาทุกที แต่ละฝ่ายก็ต้องเรียนรู้ที่จะทิ้งความระแวงแคลงใจที่มี และหันมาเชื่อใจกันแทน เพราะนั่นเป็นทางออกทางเดียวที่ทุกคนจะฝ่าวงล้อมศัตรูที่ล้อมกรอบเข้ามา ปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมายมา และมีชีวิตรอดกลับไปได้!

ต้องบอกว่าถูกใจและติดใจกับหนังสือในมือพอสมควร การดำเนินเรื่องค่อนข้างทำได้ดี และการบรรยายเล่าเรื่องก็สมกับที่ St. Louis Post-Dispatch บอกว่า Sharon Shinn ผู้แต่งเป็น “...engaging storyteller…” เพราะทำให้ผู้อ่านเห็นภาพตาม และจินตนาการภาพในหัวไปได้ สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่พิสูจน์ได้ก็คือ หลายครั้งที่อ่านหนังสือ จะมีการอ่านผ่าน ๆ เพื่อเอาเรื่องให้เร็วและรู้ มากกว่าจะเป็นเพื่ออ่านละเอียดเพื่อเอาอรรถรส (พิสูจน์ได้จากครั้งชุด Black Magician และชุด Black Jewel ที่พยายามให้จบเร็ว ๆ แต่นั่นอาจเป็นเพราะมีอย่างละสามเล่มรวดในมือก็เป็นได้ ถ้าละเลียดอ่านอาจไม่รอด!) แต่ในการอ่าน Mystic And Rider การอ่านผ่านเร็ว ๆ ไม่สามารถทำได้เลย เพราะความเป็น engaging storyteller ของ Shinn ที่ทำให้อยากตามรายละเอียดการเล่าเรื่องของเธอไปเรื่อย ๆ และทำให้รู้สึกว่าถ้าอ่านข้ามไปจะพลาดความสนุกสนานที่อยู่ระหว่างบรรทัด

การสร้างตัวละครทำได้ดี ค่อนข้างสมจริงสมจัง และทำให้ชอบได้ ไม่ว่าจะเป็น Senneth ตัวเอกของเรื่องที่มีความพิเศษในการใช้ไฟ หรือ Tayse หนึ่งในสอง rider ที่ถูกส่งมาร่วมเดินทางไปด้วยกัน หรือแม้แต่ตัวละครอื่น ๆ ลำดับเรื่องและสัมพันธภาพของตัวละครมีพัฒนาการดี และเป็นเหตุเป็นผลพอสมควร ตั้งแต่เริ่มเรื่องเปิดภาพที่แต่ละฝ่ายไม่ไว้วางใจซึ่งกันและกัน แต่ความจำเป็นเฉพาะหน้าทำให้ต้องร่วมมือกันมากขึ้นเรื่อย ๆ และนั่นก็ทำให้มีการเปิดใจให้อีกฝ่ายตามมา จากที่เป็นคนแปลกหน้าของกันและกัน ก็กลายเป็นเพื่อนตายแทนกันในตอนท้ายได้ ซึ่งระหว่างนี้ สิ่งที่น่าพอใจอีกอย่างก็คือ การสร้างตัวละครที่สมจริงด้วยความเชื่อและแรงจูงใจในชีวิตของแต่ละคน ซึ่งอธิบายลักษณะตัวละครไปพร้อม ๆ กับอธิบายการแสดงพฤติกรรมต่าง ๆ นอกเหนือจากการสร้างสมดุลให้ตัวละครในคณะเดินทางด้วยบุคลิกและพื้นหลังที่แตกต่างกัน

เนื่องด้วยมีการพูดถึงกษัตริย์ จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง และ Shinn ก็แทรกการเมืองและด้านมืดของการเมือง ซึ่งรวมถึง อำนาจ ความกระหายอำนาจ และการแสวงหาอำนาจลงไปพร้อม ๆ กับอารมณ์ขัน แม้ว่าจะต้องรู้สึกตื่นเต้นหรือเคร่งเครียดไปกับสถานการณ์การเจรจาต่อรอง แต่บรรยากาศในการอ่านก็ยังเบาได้อยู่ และหลายครั้งก็ทำให้ต้องหัวเราะออกมาดัง ๆ

อีกประเด็นหนึ่งที่ติดใจก็คือ ความเกลียด และความกลัวที่เกิดจากความไม่รู้ และความแตกต่าง จริง ๆ ไม่ต้องพูดถึงแค่ในหนังสือ พูดถึงชีวิตรอบตัวเราแค่นั้นก็ย่อมได้ และเรื่องนี้ก็ดูเหมือนว่าจะได้พูดไปหลายครั้งจนไม่น่าจะเป็นประเด็นให้พูดถึงซ้ำในการวิจารณ์หนังสือครั้งนี้อีกครั้ง พอ ๆ กับประเด็นการเชื่อตามอย่างงมงายโดยไม่ใช้ปัญญาประกอบจนถูกชักจูงเป็นเครื่องมือนั่นแล

---อย่างไรก็ตาม ต้องสารภาพว่าการวิจารณ์คราวนี้ทำได้ไม่ดีเท่าไหร่ เพราะพูดในเชิงนามธรรมที่ไม่เห็นภาพค่อนข้างเยอะ เป็นไปได้สูงว่าเพราะหลังจากนั้น ไปตาม Thirteen House ซึ่งเป็นเล่มสองในชุด Twelve House มาอ่านต่อเนื่อง ทำให้การคิดถึง Mystic And Rider ในฐานะหนังสือเล่มหนึ่งค่อนข้างคลุมเครือ กลายเป็นการคิดถึงในฐานะ Twelve House Series เสียมากกว่า และดังนั้นก็ไม่สามารถแยกได้ถึงความเป็นอิสระของหนังสือแต่ละเล่ม - แต่บางที หลังจากวิจารณ์เล่มสองไปแล้ว การย้อนกลับมาพลิกอ่านหรือการแยกแยะหนังสือทั้งสองเล่มอาจจะดีขึ้น!

Saturday, July 07, 2007

[book review] Touch The Dark

หลังจากที่เดินวน ๆ อยู่ในคิโนะ เอ็มโพเรียมสักพัก ก็ได้ฤกษ์เดินไปเช็คสต็อคพวกแฟนตาซี ดูแล้วเบื่อพล็อต the chosen one saving the world fighting epic อยู่หน่อย ๆ แต่อยากหาอะไรอ่าน ก็เลยมาดู Urban Fantasy ต่อ เผื่อจะเจออะไรแปลกใหม่ แล้วก็เลยได้ Touch The Dark นี่มา จริง ๆ แล้วการตัดสินใจเลือกซื้อนี่ทำในเวลารวดเร็วมาก คือไม่ถึงสิบนาที



Touch The Dark
By Karen Chance

ชนิด : Supernatural/ Urban Fantasy
สำนักพิมพ์ : Roc (MM) (Jun 6 2006) ]
จำนวนหน้า : 320 หน้า


Cassandra Palmer มีพลังพิเศษ นอกจากเธอจะมองเห็นอนาคตได้แล้ว เธอยังสามารถมองเห็นและสื่อสารกับวิญญาณได้อีก และความพิเศษนี้ก็ทำให้เธอเป็นที่ต้องการตัวจากมาเฟียแวมไพร์ที่ต้องการใช้มันเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง เวลาผ่านไปCassandra เติบโตขึ้นและเรียนรู้มากขึ้นจนสามารถหนีออกมาเป็นอิสระได้

แต่ช่วงเวลานั้นอยู่ได้ไม่นาน ตอนนี้แวมไพร์ที่เธอหลบหนีมารู้แล้วว่าเธออยู่ไหน และโทษของการหนีเช่นนี้มีสถานเดียวคือ “ตาย” เธอหนีมาได้แล้วครั้งหนึ่ง และครั้งนี้เธอจะหนีไปได้อีกหรือไม่

มิหนำซ้ำ โชคไม่ได้เข้าข้าง Cassandra สักเท่าไหร่ สภาแวมไพร์จะยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับการสะสางหนี้ครั้งนี้เสียด้วย ดูเหมือนว่ามีอะไรอยู่เบื้องหลังมากกว่าที่เธอคาดคิดและพร้อมจะรับมือเสียแล้ว

และที่สำคัญ เธอจะเชื่อใจใครได้ไหม และจะเลือกข้างอย่างไร

สารภาพว่าตอนแรกที่อ่านหงุดหงิดแทบจะปาหนังสือทิ้ง เพราะตามจังหวะการเล่าเรื่องของ Cassandra (ผ่านมุมมอง “I”) ไม่ทัน เนื่องจากคุณเธอพูดไปเรื่อย ๆ ไม่ค่อยปะติดปะต่อกันมากเท่านั้นในสายตาของคนอ่าน แต่เมื่อผ่านไปสักพัก (กรณีนี้ร่วมสามสิบหน้า) พอเริ่มจับต้นชนปลายถูกและตามความเร็วในการคิดของเธอแล้วก็กลายเป็นว่าสนุกสนานไปกับการดำเนินเรื่องรวดเร็ว ฉับไวไป

นอกจากนี้ หนังสือก็ยังเต็มไปด้วยเรื่องเหลือเชื่ออีก นั่นก็คือ หลัก ๆ เรื่อง paranormal มักจะเป็น genre ใด genre หนึ่งโดยชัดเจน ถ้าเป็นแวมไพร์ก็เป็นแวมไพร์ไปเลยอย่างเดียว ไม่มีอย่างอื่นมาเจือปน แต่นี่ เธอมีพลังพิเศษสองสามอย่างอย่างหยั่งรู้ สื่อสารกับวิญญาณ ฯลฯ ได้ แล้วยังมีตัวละครอื่น ๆ อย่างแม่มด fairy และเรื่องแปลกประหลาดอื่น ๆ ในเล่มอีกต่างหาก ถือว่าเป็นการผสมรวมกันไป ซึ่งก็ไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดี เพราะถ้ามองว่าเอามารวมกันแล้วเกิดเรื่องใหม่ก็ได้ หรือว่าเป็นการจับมังกรมาผสมกิ้งกือเอาเรื่องที่ไม่ควรรวมมารวมก็ได้

และก็เหมือนกับ Urban Fantasy ทั่วไป ที่ตัวเอกมักจะต้องทำเรื่องราวต่าง ๆ เพราะต้องทำ ไม่มีทางเลือก และสิ่งนี้ก็ทำให้ต่างไปจาก classic fantasy ที่มักจะทำเพื่อความดี รักษาความดี กำจัดคนชั่ว เป็น honour of the mind แบบนั้น อย่างในเรื่องก็เห็นได้ชัดมากว่าต้องทำเพราะต้องการรักษาชีวิตของตัว และจากมุมมองนี้ก็ทำให้ตัวเอกของเรื่อง practical มาก ๆ เห็นภาพรวมสถานการณ์ชัด และตัดสินใจเลือกได้ โดยไม่ค่อยมีอารมณ์เข้ามาเกี่ยวข้องได้ ซึ่งถือว่าทำให้เป็นตัวละครที่เลือกว่าชอบได้อีกตัวหนึ่ง

การตัดสินใจเลือกข้างและสถานการณ์คลุมเครือไม่สามารถจะจำแนกได้ว่าใครเป็นมิตร หรือศัตรูก็สนุก เพราะตัวละครในเรื่องค่อย ๆ ปรากฏออกมาทีละตัว และผู้อ่าน (ตามมุมมองเล่าของ Cassandra) จะไม่สามารถรู้ได้เลยว่าใครเป็นอย่างไร ทำให้ต้องมีการคาดเดาและเลือกเข้าข้างตัวละครเหล่านี้เป็นระยะ ๆ

แต่อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่สามารถคาดเดากับตัวละครได้ แต่เมื่อเป็นการดำเนินเรื่องแล้วเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพราะว่าถ้าคิดตามอ่านตามก็จะสามารถเดาต่อไปได้ว่าอะไรกำลังเกิดขึ้น หรือกำลังเกิดเป็นส่วนใหญ่ แต่แม้จะรู้ได้แล้วก็ไม่ทำลายเรื่องแต่อย่างใด

อีกสิ่งหนึ่งที่แปลกกว่าหนังสือเล่มอื่น ๆ ก็คือ Touch The Dark ใช้ตัวละครในประวัติศาสตร์หลายตัวมามีบทบาทในหนังสือใหม่ในฐานะแวมไพร์ และก็เติมแต่งลักษณะบุคลิกภาพใหม่ลงไป ทำให้รู้สึกแปลกที่เห็นบุคคลเหล่านี้มีชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง แต่ขณะเดียวกันก็เหมือนไม่ใช่คนที่เราได้อ่านพบมาตั้งแต่เด็ก (ซึ่งอาจจะเป็นเพราะส่วนหนึ่งนั่นก็เพราะเราไม่เคยได้รู้จักบุคคลเหล่านี้ในฐานะคนเลย)

นั่นแหละ จริง ๆ แล้วกะว่าจะอ่านแล้วหลับไม่เกินตีหนึ่ง แต่พอรู้ตัวอีกทีก็ใกล้สว่างแล้ว ทำให้ไม่เคยวางหนังสือก่อนจบเล่มได้เลยคะ? คราวหน้าถ้าจะเริ่มอ่านอะไรสักอย่างควรจะเป็นกลางวันจะได้ไม่กินเวลานอนเช่นนี้ แต่นะ ก็ถือว่าพอใจพอสมควร

สรุปในหนึ่งประโยคว่า A fine mix-up!

ปล. ตอนนี้ชุด Cassandra Palmer ออกมาแล้วสองเล่ม กะว่าจะไปเอาเล่มสองมาอ่านพรุ่งนี้ ก็คงได้รีวิวกันต่อไป

Thursday, April 26, 2007

[book review] New Moon

New Moon
by Stephenie Meyer


ชนิด : Supernatural/ Young Adult/ Love story
สำนักพิมพ์ : Little, Brown Young Readers (August 21, 2006)
จำนวนหน้า : 608 หน้า


หลังจากที่ได้พูดถึง Twilight ไปเมื่อคราวที่แล้ว วันนี้เราจะมาพูดถึง New Moon ซึ่งเป็นเรื่องต่อของ Twilight กัน

เมื่อ Bella และ Edward ตกลงใจที่จะคบหากันได้ ทุกอย่างรอบตัวก็ดูจะสวยงามมีความหมายขึ้นมา แต่ทว่าถ้าช่วงแรกรักต้องถูกแทนที่ด้วยความร้าวฉานและระยะทางล่ะ? นั่นก็คือ เมื่อเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อยให้คนในครอบครัวของ Edward กระหายเลือดของ Bella ขึ้นมา แม้จะเป็นช่วงอึดใจ แต่ความรู้สึกหวาดกลัวต่อความเป็นผีดูดเลือดของตัวเองและครอบครัวของ Edward ที่อาจจะหลงลืมทำร้าย Bella ก็ถูกจุดขึ้นมา และทำให้ครอบครัว Edward เลือกที่จะย้ายบ้านหายไปโดยมองเห็นว่าเป็นทางเลือกเดียวที่จะปกป้อง Bella ไว้ได้

ยิ่งมีช่วงเวลาที่ดีร่วมกันมากเท่าไหร่ ก็ทำให้ช่วงเวลาที่ปราศจากกันทรมานมากขึ้นเท่านั้น และการลาจากของ Edward ก็ส่งผลร้ายต่อ Bella อย่างเหลือเกิน ชีวิตที่ถูกเติมให้เต็มได้โดยคนคนเดียวในโลกในสายตาของ Bella พังทลายลง และไม่มีอะไรมีความหมายสำหรับเธออีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม ในที่สุด Bella ก็ค้นพบทางออกในการเยียวยาตัวเองกับการไปมาหาสู่กับ Jacob หนุ่มน้อยชาวอินเดียนแดงที่หลงรักเธออย่างหมดใจ หาก Jacob ก็ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา หากแต่เป็น werewolf ที่เป็นศัตรูร้ายกับผีดูดเลือด – แล้ว Bella จะตัดสินใจทำอย่างไร?

การตัดสินใจซื้อ New Moon เป็นการซื้ออย่างบ้าคลั่ง เพราะติดใจกับ Twilight มากพอสมควร และก็ต้องบอกว่าค่อนข้างผิดหวังเมื่อมาอ่านเล่มนี้ ประการหนึ่งอาจเป็นเพราะ Twilight พูดถึงความรู้สึกสดชื่นในอารมณ์รัก แต่ก็เป็นความรักที่สมหวังทำให้อ่านแล้วสบายใจ อารมณ์ดี ขณะที่ New Moon เป็นความรักที่ผิดหวังเฝ้ารอ เมื่อประกอบกับการเล่าโดยผ่าน Bella และการเอาตัวเองเป็นเกณฑ์ของเธอก็เลยส่งผลให้ New Moon มีความรู้สึกหดหู่ เจ็บปวดแฝงอยู่ด้วย

อย่างที่บอกว่าเมื่อ Bella เอาตัวเองเป็นเกณฑ์ก็ทำให้หนังสือค่อนข้างน่ารำคาญในความรู้สึกของตัวเอง ถึงขนาดอ่านไปครึ่งเล่มแล้ว ต้องพลิกดูว่าเหลืออีกเท่าไหร่ เพราะทนอ่านต่อไปยากลำบากเหลือเกิน รู้สึกว่าคุณเธอจมอยู่กับความรู้สึกหดหู่เศร้าหมองมาก เอาตัวเองเป็นหลักมากเกินไป นอกจากนี้ เธอให้ความสำคัญกับ Edward มาก จนคนอื่น ๆ แม้กระทั่งพ่อของตัวเองไม่มีความสำคัญใด ๆ ไป และเมื่อแม้แต่เธอเป็นเพื่อนกับ Jacob และเหมือนจะพัฒนาความสัมพันธ์ไปไกลกว่านั้น เธอก็ยังทำร้ายจิตใจเขาได้ด้วยการนึกถึงตัวเอง และ Edward มาก่อน โดยไม่คิดถึงความช่วยเหลือใด ๆ ที่เคยได้มาจากหนุ่มน้อย Jacob เลย

ประเด็นการละเลยคนสำคัญอื่น ๆ อาจจะเป็นประเด็นหลักอีกอย่างที่ทำให้หงุดหงิดกับ New Moon มากกว่าที่เป็น ถ้า Bella อยู่กับ Jacob เพราะแค่ต้องการใครสักคนมาอยู่เป็นเพื่อน และต้องการคนมาแทนที่ Edward เมื่อจะถึงคราวต้องเลือก เธอน่าจะคิดถึงจิตใจคนเหล่านั้นที่เธอดึงมาเป็นเพื่อนบ้าง ถ้ามิฉะนั้น Bella ก็จะมีแต่เพียงความสัมพันธ์จอมปลอมกับคนรอบข้างเพียงเท่านั้น เธอไม่สามารถอยู่ในสังคมโดยแค่มีปฎิสัมพันธ์กับชายหนุ่มของเธอเท่านั้น – แต่ก็นั่นแหละ ที่วิจารณ์ออกไป อาจจะเป็นการวิจารณ์โดยไม่มองสาระหลักของเรื่อง ที่เป็นนิยายรักระหว่างคนสองคนก็เป็นไปได้

อย่างไรก็ตาม ลำดับของหนังสือก็แสดงให้เห็นมิติของความสัมพันธ์ระหว่างตัวเองเช่นเดียวกัน จาก twilight ที่เป็นความรู้สึกแรกรัก ตามมาด้วย new moon รอยร้าวของความสัมพันธ์ Ellipse น่าจะเป็นช่วงลุ่มหลงมากกว่าเดิม โดยเฉพาะเมื่อตัวละครต้องลิ้มรสการแยกจากกันก่อนหน้า และก็ไม่แน่ใจว่าจะซื้อ Ellipse ดีหรือไม่ เพราะอยากเอาเงินไปทำอย่างอื่นที่สร้างสรรค์มากกว่า (ใจร้ายมาก ๆ – แต่ป้าไม่สนับสนุนความรักแบบทำลายตัวเอง self-destructive love )

หมายเหตุ
เจ้าของบล็อกวิจารณ์หนังสือเพื่อความบันเทิงส่วนตัว ดังนั้นจะทราบเกี่ยบกับหนังสือเล่มนั้น ๆ นอกเหนือไปจากด้านเนื้อเรื่อง และอรรถรสในการอ่านน้อยมาก ดังนั้น
1. ถ้าสงสัยเกี่ยวกับต้นฉบับภาษาไทย และ/ หรือตามหาหนังสืออยู่ ขอให้ข้ามไปถามที่สำนักพิมพ์ปราชญ์เปรียวเลยนะคะ ลองไปดูที่บล็อกสำนักพิมพ์ก่อนก็ได้ค่ะ
2. และถ้าสงสัยเกี่ยวกับหนังสือ และ Stephenie Meyer ขอให้ไปที่ เวบของเธอ เลยค่ะ
3. รบกวนลงชื่อ ที่นอกเหนือจาก Anonymous ด้วยนะคะ
ทุกคนเข้ามาแบบไร้ชื่อกันหมด ตามตอบไม่ถูกเลย TT

ขอบคุณมากค่ะ

Wednesday, April 25, 2007

[book review] แรกรัตติกาล Twilight

แรกรัตติกาล Twilight
สเตเฟนี เมเยอร์ เเต่ง/ เจนจิรา เสรีโยธิน แปล

(ปกจากฉบับภาษาอังกฤษ เพราะชอบมากกว่า)
สำนักพิมพ์ ปราชญ์เปรียว พิมพ์ครั้งที่ 1 ตุลาคม 2549
จำนวนหน้า 450 หน้า

ชนิด : Love story/ Supernatural/ Young Adult
สำนักพิมพ์ : Little, Brown Young Readers (October 5, 2005)
จำนวนหน้า : 512 หน้า

Bella สาวน้อยวัย 17 ปีตัดสินใจย้ายเมืองมาอยู่กับพ่อ หลังจากแม่ที่เธออยู่ด้วยตกลงใจแต่งงานใหม่ และที่เมืองนี้ เธอก็ได้เจอกับ Edward ชายหนุ่มร่วมโรงเรียนที่ดูเย็นชา ลึกลับแต่ขณะเดียวกันก็ดึงดูดเธอเสียเหลือเกิน แต่ดูเหมือนนอกจากความลับและปริศนาแปลก ๆ ที่ Edward ซ่อนเอาไว้ ครอบครัวของชายหนุ่มก็ดูจะมีเรื่องที่ต้องปิดปังไม่แพ้กัน และในที่สุด เธอก็ได้เงื่อนงำว่าครอบครัวนี้เป็นผีดูดเลือด แต่นั่นก็ไม่อาจทำให้เธอเปลี่ยนแปลงความหลงใหลให้หันเหออกจาก Edward ได้เลย

อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกคลั่งไคล้ไม่ได้เกิดขึ้นกับ Bella ฝ่ายเดียว ทางแวมไพร์หนุ่มก็ถูกดึงดูดไปหาเธอเช่นเดียวกัน และนั่นก็ทำให้ทั้งคู่ต้องตัดสินใจจัดการกับความรู้สึกที่แต่ละฝ่ายมี และเลือกว่าจะทำอย่างไร – จะปล่อยให้ความรู้สึกดื่มด่ำนี้เติบโตต่อไป และลึกซึ้งขึ้นกว่าเดิม หรือจะปล่อยให้ความพึงใจระหว่างมนุษย์กับผีดูดเลือดนี้สูญสิ้นหมดไป

หนังสือนี้เล่าผ่าน Bella ดังนั้น เราจะมองจากมุมมองของเธอเป็นหลัก และนั่นอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้รู้สึกว่าเป็นการดูจากมุมมองของตัวละครที่ยึดถือและคิดเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางในระดับหนึ่งก็ได้ แต่จุดเด่นของหนังสือเล่มนี้ก็คือ “การเป็นเรื่องรัก” ไม่ว่าจะเป็นความหมายว่ารักแรกหรือแรกรักก็ดี แรกรัตติกาลอธิบายความลุ่มหลงเช่นนี้ได้ดีทีเดียว การอ่านทำให้ผู้อ่านรู้สึกถึงความรักความลุ่มหลงในวัยแรกรุ่นได้ผ่านตัวละครอย่าง Bella ที่คอยมองหาและเฝ้านึกถึงอีกฝ่าย และเมื่อต่อมา ผู้อ่านก็จะได้รับรู้ว่า Edward ก็มีอาการไม่ต่างกัน นั่นก็คือ เกิดความรู้สึกคำนึงถึง และให้ความสำคัญกับ Bella เป็นคนแรก และเมื่อทั้งคู่ยอมเปิดรับความรู้สึกของตัวเองและตัดสินใจพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม เราก็จะได้เห็นช่วงเวลาตกอยู่ในห้วงรัก ที่คู่รักทั้งสองอยากอยู่ด้วยกันตลอดเวลา เป็น moment of two ที่ตกอยู่ในความดื่มด่ำละเมียดละไมนี้เพียงสองคน

ความที่ Edward เป็นผีดูดเลือดก็ทำให้เขาสามารถทำหลายสิ่งที่มนุษย์ทำไม่ได้ และการที่ทีชีวิตอยู่มานานก็ยิ่งเสริมให้เขาเป็นตัวละคร - หรือในแง่ของ Bella เจ้าชายและคนรัก- ที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งไม่น่าแปลกใจอะไรเลยที่จะทำให้แรกรัตติกาลเป็นหนังสือรักเคลิ้มฝันน่าอ่านสำหรับผู้อ่านทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อไม่มีเรื่องของความสัมพันธ์ทางกายมาเกี่ยวข้องอย่างหนังสืออ่านผู้ใหญ่ ซึ่งยิ่งช่วยให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดูบริสุทธิ์ใส

เนื่องจากได้อ่านหนังสือนี้เป็นฉบับภาษาไทย และเมื่อค้นข้อมูลเพิ่มเติมก็พบว่า แรกรัตติกาล หรือ Twilight เป็นหนังสือที่เขียนให้ Young Adult อ่าน แต่ว่าบ้านเราแปลมาโดยเน้นเป้าหมายกลุ่มผู้อ่านที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว (ดูจากการออกแบบปกและสำนักพิมพ์ที่พิมพ์) ก็เลยเกิดตั้งข้อสงสัยอีกแล้วว่าทำไมหนังสือหลายเล่มที่เขียนไว้สำหรับ Young Adult ในต่างประเทศ กลายมาเป็นหนังสืออ่านของ Adult ในบ้านเราเยอะเหมือนเกิน เป็นเพราะว่าเด็ก ๆ บ้านเขามีการคิดและมุมมองเข้าใจเรียนรู้โลกที่มากกว่า หรือเป็นเพราะผู้ใหญ่บ้านเรามีหนังสือให้อ่านน้อยเกินไปกันแน่ แต่ทั้งนี้ ก็ย่อมแสดงให้เห็นวัฒนธรรมการอ่านที่เข้มแข็งและแข็งแรงผิดกันในประเทศเราและประเทศอื่นอย่างชัดเจน

อนึ่ง เนื่องจากคนเขียนได้เขียนเรื่องราวของ Bella และ Edward ต่อไป ในเรื่อง New Moon และ Ellipse และเนื่องจากชอบ Twilight แรกรัตติกาลพอสมควรก็เลยซื้อ New Moon มาอ่านต่อ หลังจากนี้จะเป็นการวิจารณ์ New Moon ต่อไป (ส่วน Ellipse ขณะนี้ ยังไม่ออก)

Sunday, April 15, 2007

[book review] The Twelve Kingdoms Vol.1

The Twelve Kingdoms Vol.1: Sea of Shadow (Hardcover)
By Fuyumi Ono (Translated/ adapted from Japan to English by Alexandra O. Smith and Elye J.Alexander)


(Thanks to Yueki in NYC for sharing her version of TW - I've got this one as well!)
ชนิด : Urban Fantasy (Young Adult)
สำนักพิมพ์ : Tokyopop (March 13, 2007)
จำนวนหน้า : 464 หน้า


หนังสือเปิดตัวด้วย Yoko ตัวเอกของเรื่องที่ดูเหมือนจะเป็นเด็กสาวหัวอ่อนธรรมดา – เรียนเก่งเรียบร้อย และเชื่อฟังพ่อแม่ – เธอมีชีวิตที่เรียบง่ายมาตลอดจนกระทั่งฝันร้ายว่าถูกขบวนสัตว์ร้ายมากมายไล่เอาชีวิตมาเยือน และในแต่ละคืน พวกมันก็เข้าใกล้เธอเข้ามาเรื่อย ๆ แม้ว่าจะลืมตาตื่น แต่ความรู้สึกในตอนนั้นก็ยังตามเธอมา จนกระทั่ง Yoko ได้เจอกับ Keiki ชายประหลาดในชุดกิโมโนซึ่งบอกว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย

และกว่าจะรู้ตัว เธอก็ถูกดึงมาอยู่ในอีกโลกหนึ่งแล้ว Yoko ได้เจอสัตว์ประหลาดมากมายอย่างที่เธอเผชิญในฝัน และคราวนี้เธอก็ถูกบีบบังคับให้ต้องจับดาบขึ้นมาสู้ อย่างไรก็ตาม ขณะที่เธอกำลังพยายามหาความจริงของเรื่องราวทั้งหมดจาก Keiki นั้นเอง Yoko กลับพลัดหลงจาก Keiki และมีเพียงดาบกับอัญมณีคู่ดาบเท่านั้นที่เหลืออยู่กับเธอ และหญิงสาวไม่มีทางเลือกใด ๆ นอกจากจะพยายามหา Keiki ให้เจออีกครั้ง พร้อมกับหาทางกลับไปสู่โลกที่เธอจากมาไปพร้อมกัน ๆ

การอยู่ตามลำพังในโลกที่ไม่คุ้นเคยไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เมื่อเธอไม่มีคนรู้จัก ไม่มีญาติมิตร หรือแม้แต่ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโลกที่เธอเผชิญหน้าอยู่ และที่ซ้ำร้ายไปกว่านั้น นอกเหลือจากเหล่าฝูงปีศาจที่คอยไล่ล่าเอาชีวิตเธอแล้ว ชาวเมืองที่ Yoko พบเจอตั้งท่าเป็นปฏิปักษ์กับผู้ที่มาจากโลกอื่นอย่างเธออย่างเปิดเผย และนั่นก็หมายถึงว่าเธอต้องดิ้นรนเพื่อที่จะเอาชีวิตให้รอดหนักกกว่าที่เคย!

ความสนใจแว่บแรกต่อหนังสืออยู่ที่ปกที่เหมือนจะเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเล่มหนึ่ง หากแต่เมื่อหยิบมาดูจริงจัง ก็ต้องแปลกใจที่พบว่าเป็นนิยาย เรื่องราวที่เกิดในหนังสือ ซึ่งคือ ตัวเอกหลุดหลงเข้าไปในโลกต่างมิติเหมือนจะโครงเรื่องที่คุ้นเคย ซ้ำซาก หากเมื่อได้เริ่มอ่านกลับพบว่ามีความแปลกใหม่และท้าทายกว่านั้นมาก เพราะโดยมาก ในเรื่องการหลงไปสู่อีกมิติอื่นเช่นนี้ ตัวละครจะได้รับความช่วยเหลืออย่างดีจากคนรอบข้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการ์ตูนผู้หญิงหลายเรื่อง ที่จะมีตัวละครชายมากมายมาปกป้องดูแล

อย่างที่ได้บอกว่า ตัวเอกถูกบีบบังคับให้ต้องอยู่คนเดียว และเอาตัวรอดจากทั้งปีศาจและมนุษย์ในครึ่งแรก และสถานการณ์เหล่านั้นก็บังคับให้เธอต้องเข้มแข็ง และแข็งแกร่งขึ้น จากที่ลังเลที่จะต้องใช้ดาบประหัตประหารเหล่าปีศาจที่ไล่ตามเธอ กลายเป็นว่า Yoko เลือกที่จะ “กำจัด” เหล่าปีศาจนั้นโดยไม่ลังเล และด้านความสัมพันธ์ที่มีต่อมนุษย์ด้วยกันเอง เมื่อชาวบ้านที่พบตั้งท่าเป็นปฏิปักษ์กับเธอ และคนที่ดีกับเธอต่างก็ทำไปเพื่อหลอกใช้และหาประโยชน์จากเธอ จนทำให้ Yoko เลือกที่จะอยู่ในป่าเพื่อต่อสู้กับสัตว์ร้าย ดีกว่าเข้าไปในเมืองและเผชิญความโหดร้ายจากมนุษย์ที่เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับเธอ ลักษณะเหล่านี้ถือเป็นส่วน coming of age ในลักษณะ realist ที่ Yoko ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเอาตัวรอดทั้งสิ้น และแม้จะฟังดูขมขื่น และโหดร้าย แต่เมื่อประกอบกับเรื่องราวความเป็นไปในเรื่องกลับประสานได้อย่างลงตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในครึ่งหลัง ที่ตัวเอกได้รู้จักกับตัวละครอื่นในเรื่องที่ได้กลายมาเป็นเพื่อนของเธอ และทำให้ความเชื่อมั่นในมนุษย์ของเธอกลับฟื้นคืนขึ้นมาใหม่

ครึ่งแรกของเรื่องเน้นเรื่องราวและการเติบโตที่จะกล้าอยู่เพื่อตัวเอง และปกป้องตัวเองจากอันตรายไม่ว่าจากปีศาจและมนุษย์ของ Yoko และเน้นให้เห็นการต่อสู้ภายในใจของตัวละครหลัก สถานการณ์ที่เธอเผชิญทำให้เธอต้องตั้งคำถามถึงความเป็นมนุษย์ และศีลธรรมภายในใจของเธอ โดยแสดงผ่านบทสนทนาตอบโต้กับจิตใต้สำนึกของตัวเอง จากจุดนี้เราจะเห็นความมั่นคงและความเชื่อมั่นที่มากขึ้นเรื่อย ๆ ของตัวเอก

ในส่วนครึ่งหลังเมื่อมีผู้ร่วมเดินทางเพิ่มขึ้นมา เป็นส่วนที่ปริศนาต่าง ๆ ในหัวของ Yoko ซึ่งรวมถึงสาเหตุที่เธอต้องหลงมาอยู่ในโลกต่างมิติเปิดเผยจนหมด และก็ถือว่าคนเขียนทำได้ดีที่ให้เธอเดินทางจนค้นพบและเปลี่ยนแปลงตัวเองได้จนเมื่อเธอมาค้นพบความเป็นไปต่าง ๆ ในภายหลัง ก็ทำให้หญิงสาวมีความกล้า และมีจุดยืนของตัวเองในการที่จะตัดสินใจต่อไป.
---
25.04.07

ไม่ได้เขียนเพิ่มเติมไปว่า หลังจากอ่าน Twelve Kingdoms เล่นนี้เสร็จ มีความสุขมาก ถึงกับบอกตัวเองว่าโชคดีและดีใจที่ได้รู้ภาษาอังกฤษ เพราะช่วยเปิดโลกให้ได้อ่านหนังสือดี ๆ หลากหลายขึ้นอีกมาก ซึ่งอันที่จริง ถ้าได้รู้มากภาษาก็จะเป็นแต้มต่อที่สำคัญในการที่จะเสาะแสวงหาหนังสือดี ๆ ของแต่ละชาติมาอ่านเพิ่มเติม ทุกชาติทุกภาษามีหนังสือดีน่าอ่านน่าสะสมที่ไม่ได้แปลเป็นภาษาไทยหรือแม้แต่ภาษาอังกฤษด้วยกันทั้งนั้น และอันที่จริง ถึงแม้ว่าจะแปลมาได้ ก็อาจจะไม่ได้ความสมจริงและอรรถรสความเข้าใจดื่มด่ำในภาษานั้นมา แต่ก็นั่นแหละ ได้บางส่วน ก็อาจจะดีกว่าไม่ได้มาแม้แต่ส่วนเดียวก็ได้

อย่างไรก็ตาม จากที่ค้นในเนทเมื่อคืน ก็พบว่า บ้านเราก็มีการแปล Twelve Kingdoms เป็นภาษาไทยด้วย ตั้งแต่เดือนมกราแล้ว หากแต่เป็นการแปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยเลย (ทำโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมมิคส์โดยจัดอยู่ในประเภทเดียวกับกำลังภายใน) ก็เลยไม่แน่ใจว่าอย่างไรดี เพราะว่าฉบับภาษาอังกฤษมีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขอยู่เหมือนกัน และสิ่งนั้นก็อาจจะเกิดเช่นเดียวกับภาษาไทยด้วย คนแปลเป็นคนที่ไม่คุ้นเคยก็ยิ่งทำให้ไม่แน่ใจกับอรรถรสที่จะได้ แต่ประการสำคัญก็คือ ฉบับภาษาอังกฤษเพิ่งออกมาเล่มเดียวเอง และกว่าจะออกอีกก็อีกนาน โอ้!

Wednesday, January 10, 2007

[book review] Glass Houses

Glass Houses (The Morganville Vampires Book One)
By Rachel Caine
ชนิด : Supernatural Fantasy (Young Adult)
สำนักพิมพ์ : Signet Book (3 Oct 2006)
จำนวนหน้า : 248 หน้า

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อย้ายไปเรียนต่างเมือง แล้วพบว่าสิ่งที่หนักหนาที่สุดของสาวน้อยอัจฉริยะอายุ 16 ปีอย่าง Claire ไม่ใช่แค่ปรับตัวให้เรียนรู้กับการอยู่คนเดียว หรือแค่เรียนให้ดีเพื่อย้ายไปสู่มหาวิทยาลัยอันดับต้น ๆ ของประเทศอีกต่อไป หากแต่เป็นการเอาตัวให้รอดจากเพื่อนร่วมหอพัก และที่สำคัญ ... จากคนในเมือง!

หนังสือเล่มนี้เปิดตัวที่ Claire กำลังเผชิญการกลั่นแกล้งจาก Monica สาวสวยอารมณ์ร้ายหัวหน้ากลุ่มสาวเปรี้ยวอยู่พอดี และการกลั่นแกล้งร้ายกาจนี้ก็รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนสาวอัจฉริยะของเราต้องตัดสินใจย้ายออกจากหอพักหลังการเจ็บตัวจากการกลั่นแกล้งครั้งสุดท้าย โชคเหมือนจะเข้าข้างเธอเมื่อ Claire พบประกาศหาเพื่อนร่วมบ้านที่น่าจะลงตัวได้ บ้านหลังใหญ่ ค่าเช่าไม่แพง และเพื่อนร่วมบ้านนิสัยดี จะมีอะไรลงตัวไปกว่านี้?

แต่นั่นเป็นก่อนที่เธอจะค่อย ๆ ได้รู้จักกับความลับของเมืองเล็ก ๆ ที่เป็นตัวเลือกน่าสนใจเพราะใกล้บ้าน และปลอดภัย ว่าไม่ได้เป็นเหมือนที่เธอและครอบครัวคิดไว้ตอนแรก เพราะ Morganville เป็นเมืองที่ถูกปกครองโดยเหล่าผีดูดเลือด และการที่สาวน้อยของเรามาจากต่างเมืองก็หมายความว่า เธอไม่มีคนดูแลหรือสังกัดใด ๆ และพร้อมจะเป็นอาหารว่างของผีดูดเลือดตัวใดก็ได้ทุกเมื่อ!

ซ้ำร้าย การกลั่นแกล้งจากกลุ่มสาวนิสัยเสียก็ยังไม่สิ้นสุด Claire ไม่มีทางเลือกนอกจากจะพยายามประคองตัวเองให้รอดด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนร่วมบ้านทั้งสามที่กลายมาเป็นเพื่อนและพันธมิตรกลุ่มเดียวในเมืองที่เธอมี - ไม่ว่าจะเป็น Shane ชายหนุ่มอารมณ์ร้อนตัวโต Michael หนุ่มเยือกเย็นแต่ก็อ่อนไหว และ Eve สาวแกร่งที่ชอบแต่งตัวในชุดดำ

เมื่อแรกหยิบหนังสือมา ความสนใจแรกก็คือ Rachel Caine คนเขียนที่โด่งดังมาจากชุด Weather Warden ที่ติดตามอ่านมาตลอด แต่เมื่อได้พลิกอ่านไปก็สนุกและน่าสนใจด้วยตัวเนื้อหาเอง เนื่องจากชื่อ Morganville Vampires ทำให้คิดว่าเป็นแค่นิยายเกี่ยวกับผีดูดเลือดอีกเรื่องหนึ่งที่ไม่น่าจะต่างไปจาก Buffy หรือ Anita Blake ที่เป็นเรื่องของสาวน้อยไฮสคูลตะลุยฆ่ากองทัพผีดูดเลือดใด ๆ เลย แต่ทว่ากลับกลายเป็นว่าในเรื่องนี้ ตัวเอกของเรากลายเป็นผู้ถูกล่าเสียเอง และในจุดนี้ถือว่าเป็นจุดเด่นที่สำคัญที่สุด เพราะเป็นการเปลี่ยนความคิด สลับมุมมองจากกระแสนิยายผีดูดเลือดกระแสหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อวางโครงเรื่องให้ผีดูดเลือดกลายมาเป็นโครงสร้างอำนาจ และฐานระบบของสังคมที่จะท้าทายไม่ได้ ซึ่งตามมาด้วยการวางโจทย์ของเรื่องให้ตัวละครหลักพยายามที่จะอยู่รอดในสังคมตามแบบฉบับและความเชื่อของตนเอง โดยที่ไม่ไปต้านทานหรือสวนความเป็นไปที่เกิดขึ้นให้ได้

อีกสิ่งหนึ่งที่ถือว่าโดดเด่นสำหรับ Caine ก็คือการวางลักษณะนิสัยของตัวละครหลักให้แตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง โดยไม่ติดกับดักโครงเรื่องและตัวละครแบบของตนอย่างที่นักเขียนส่วนใหญ่เป็น การวางบุคลิกของ Claire ต่างจาก Joanne ทำให้ได้เห็นตัวละครที่ต้องสู้ด้วยการใช้สมองและการวางแผน เพราะเป็นสิ่งเดียวที่เธอมีอยู่ในตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อ Claire เป็นแค่เด็กนักเรียนธรรมดาที่เรียนเก่ง แม้ว่าจะเก่งมาก แต่ก็ไม่ใช่สาวบู๊แข็งแรงที่พร้อมจะป้องกันตัวและเปิดการโจมตีผีดูดเลือดหรือกลุ่มเพื่อนได้ด้วยตัวเอง

จุดอ่อนอย่างเดียวที่พบในหนังสือ ก็คือ Glass Houses ถูกเขียนสำหรับเป็นหนังสือหมวด Young Adult ทำให้เมื่ออ่านไปพบว่า บางจุดขาดความลึกซึ้งน่าเชื่อถือไป แต่หากจะอ่านเอาสนุกมากกว่าอ่านเพื่อจับผิดแล้วล่ะก็ Glass Houses เป็นหนังสือสนุกน่าอ่านอีกเล่มเลยทีเดียว!

Tuesday, September 05, 2006

[book review] Ill Wind

เล่มนี้ซื้อมาเพราะวันที่ไปคิโนะอยู่ในสภาพเหนื่อยจัด จนคิดอะไรไม่ออก สมองกับสติหลุดไปกับพลังงานทีหายไป ก็เลยได้หนังสือที่เหมาะกับสภาพหัวตอนนั้นมาพอดี ชนิดที่ว่าอ่านง่าย ๆ โง่ ๆ ไม่ต้องคิดอะไรมาก เพราะพอมาคิดดู ถ้าวันนั้นสภาพร่างกายดีและอยู่ในสภาพอัพคึกกระดี๊กระด๊าก็อาจจะไม่คว้ากลับบ้านมาก็ได้ เฮ้อ ถือว่า กรรมเป็นผลของการกระทำ และทุกอย่างมีที่มาที่ไปก็แล้วกันนะ

Ill Wind
By Rachel Caine

ชนิด : Supernatural/ Urban Fantasy
สำนักพิมพ์ : Roc (December 2, 2003))
จำนวนหน้า : 337 หน้า


ถ้าเกิดว่า หน่วยงานที่ดูแลสภาพดินฟ้าอากาศไม่มีแต่กรมอุตุนิยมอย่างที่เราเข้าใจ? ถ้าเกิดว่ามีกลุ่มคนอยู่กลุ่มหนึ่งที่มีพลังพิเศษรวมตัวกันอย่างลับ ๆ เพื่อทำหน้าที่ควบคุมสภาพอากาศ คอยดูแลไม่ให้พายุพัดรุนแรง ช่วยดับไฟป่า และอื่น ๆ ล่ะ? นั่นแหละ หน้าที่ของ ผู้ควบคุมอากาศ - weather wardens – ของเรา

และในเรื่อง Joanne หนึ่งในบรรดา weather wardens กำลังหนีจากการไล่ล่าของ weather wardens คนอื่น ๆ จากข้อหาที่ว่า คุณเธอไปฆ่า Bad Bob หนึ่งในผู้ดูแลสภาพอากาศซึ่งแสนจะมีอิทธิพลและตำนานที่ยังมีชีวิตเข้า ความหวังของ Joanne มีเพียงตามหา Lewis เพื่อนร่วมชั้นเรียนเก่าซึ่งว่ากันว่ามีพลังอำนาจมากที่สุดให้พบ ก่อนที่จะถูกตามล่ากลับไปพิพากษา และก่อนที่จะถูกใครสักคนใช้พายุตามฆ่าเธอระหว่างทาง

การเดินทางข้ามรัฐโดยพยายามหลบหลีกผู้ไล่ล่าและพายุที่ตามฆ่าไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนอกเหนือจะต้องรีบทำเวลาก่อนที่จะเอาชีวิตไม่รอดแล้วนั้น Joanne ไม่มีทางรู้เลยว่าเธอจะเชื่อใจใครได้ - ไม่ว่าจะจาก Paul เจ้าหน้าที่ระดับสูงที่เธอคุ้นเคยมานาน Estrella เพื่อนรักที่รู้จักกันมาแต่วัยเยาว์ หรือ David ชายหนุ่มแปลกหน้าที่เธอเจอระหว่างทาง – เพราะดูเหมือนว่ามิตรพร้อมจะกลายเป็นศัตรู หรือศัตรูจะกลับกลายมาเป็นมิตรได้ตลอดเวลา และไหนจะเงื่อนงำแปลกประหลาดหลังเหตุการณ์ทั้งหมดอีก

การเปิดตัวของ III Wind เริ่มต้นที่ Joanne ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างขับรถหนีการไล่ล่า และผู้อ่านก็จะต้องใช้เวลาอ่านเพื่อทำความเข้าใจกับสาเหตุการหนีของเธอ พร้อมไปกับทำความรู้จักกับเธอทำให้ระหว่างการหนีจะมีการตัดฉากกลับไปสู่อดีตเป็นระยะ ๆ สลับไปมา ซึ่งเมื่อเริ่มอ่านทำให้ต้องเข้าความเข้าใจและลำดับเรื่องราวพอสมควร

อีกทั้ง สิ่งหนึ่งที่มีผลต่อการอ่านอย่างยิ่งก็คือ เรื่องนี้ถือเป็น Urban Fantasy เรื่องแรกที่อ่าน ในขณะที่เรื่องหมวดแฟนตาซีอื่นๆ มักจะเกิดขึ้นในยุคยุโรปกลาง หรือโลกที่สะท้อนยุโรปกลางก็เลยทำให้ต้องทำความเข้าใจและเรียนรู้ที่จะหัดอ่านมากกว่าปกติก็ได้ อย่างเช่นเจ๊ Joanne ขับรถเกินความเร็วที่กำหนดเพื่อหนีพายุ แทนที่จะเป็นควบม้า หรือใส่กางเกงฟิตเปรี๊ยะมากกว่าจะเป็นชุดกระโปรงสุ่มใด ๆ หากก็ทำได้ไม่ยากลำบากอะไรนัก เพราะภาษาที่ใช้ในเรื่องเป็นภาษาสมัยใหม่ที่ใช้ในปัจจุบัน

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้ III Wind โดดเด่นในหมวดหนังสือ Supernatural/ Urban Fantasy ก็คือ ขณะที่หนังสือหมวดนี้กลุ่มหนึ่งไปเน้นพูดถึงผีดูดเลือดอย่างชุด Anita Blake Vampire Hunter/ The Dresden Files ฯลฯ นั้น III Wind และชุด Weather Warden (ปัจจุบันออกมาแล้ว 4 เล่ม มี III Wind/ Heat Stroke/ Chill Factor และ Windfall) ดูจะเป็นเรื่องแรกที่พูดถึงพายุและสภาพอากาศ ดังที่ถูกโปรยหัวเอาไว้ว่า “Finally, someone is doing something about the weather”

แต่นั่นแหละ เพราะหมวด Supernatural/ Urban Fantasy มักจะเป็นการอ่านเพื่อเอาสนุก เอาแอ็คชั่นไล่ล่าสนุกสนานอย่างเร็ว ๆ มากกว่าจะอ่านเพื่อความลุ่มลึกทางจิตวิญญาณ ก็เลยทำให้ไม่ค่อยมีอะไรมากไปกว่าเพื่อความสนุกและฆ่าเวลาด้วยการอ่านเอาเรื่อง ไม่ต้องตีความ ไม่ต้องครุ่นคิดใด ๆ และก็อาจทำให้พวกที่หลงใหลภาษาที่ลึกซึ้งและงดงามผิดหวังก็ได้ และที่สำคัญอีกอย่างก็คือ เพราะพล็อตไม่ได้ผูกไว้แน่นมาก ก็ทำให้พวกที่อ่านแล้วใช้สมองคิดตาม สามารถเดาเรื่องบางส่วนได้อย่างง่ายดาย – ถ้าไม่คิดอะไรมาก ก็ถือว่าเหมาะสำหรับการอ่านบนรถไฟ เรือเมล์ก็แล้วกัน ฆ่าเวลาพออ่านจบแล้วโยนทิ้งไปได้เลย

ปล. สำหรับป้า ไม่อยากจะบอกเลยว่าเกิดสิ้นคิดเอาเล่มต่อมาอีกจนครบ 4 เล่ม เครียดเลยนะเนี่ย เล่มแรกก็สนุกดี แต่เล่มต่อ ๆ มานี่สิ อ่านแล้วแอบขยะ เฮ้อๆๆๆ พันบาทของฉัน TT

ว่าแต่เอาเล่มสองไปวางไหนแล้วล่ะ หาไม่เจอ แล้วฉันจะได้อ่าน Heat Stroke ต่อไหมคะ?

Sunday, September 03, 2006

[book review] Princess at Sea

หลังจากอ่าน Decoy Princess ก็พาลให้อยากอ่าน Princess at Sea ต่อไปใจจะขาด และเพราะคิโนะไม่สั่งเข้ามาก็เลยต้องทำให้ต้องสั่งเข้ามาเองอีกต่างหาก ซึ่งก็ยังหวั่น ๆ ใจว่า เล่มนี้จะไปรอดไหม แต่ปรากฏ เล่มนี้เลิก “ง่าย ๆ โง่ ๆ แต่ดันสนุก” มาเป็น “สนุกเข้มข้นแบบไม่โง่” อีกต่างหาก นับว่า ช่วงนี้มีดวงซื้อหนังสือโหมดนี้ ถ้าไม่นับการซื้อ Weather Wardens มาติดกัน 4 เล่มนะเนี่ย


Princess at Sea
By Dawn Cook


ชนิด : Light fantasy
สำนักพิมพ์ : Ace (August, 2006)
จำนวนหน้า : 344 หน้า


ใน Decoy Princess นั้น เจ้าหญิง Contessa หรือ Tess พบว่าตัวเองเป็นแค่เด็กที่ถูกซื้อมาเพื่อเป็นตัวแทน เพื่อให้เจ้าหญิงตัวจริงปลอดภัยจากการถูกลอบสังหาร และต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้เจ้าหญิงตัวจริงกลับมาครองบัลลังค์ได้สำเร็จ

และใน Princess at Sea ทุกอย่างก็เหมือนจะเป็นไปได้ด้วยดี ยกเว้นความจริงที่ว่าเจ้าหญิงตัวจริงซึ่งถูกเลี้ยงมาในสำนักนางชีไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการปกครองบ้านเมือง หรือการเมืองใด ๆ เลย และ Tess ก็ต้องเป็นที่ปรึกษาควบคู่ไปกับการคุ้มครองเจ้าหญิง หากแต่ทุกอย่างไม่ง่ายดายสมใจเสมอไป เมื่อคราวนี้ เจ้าหญิงและคู่หมั้นซึ่งอยู่ระหว่างล่องเรือดูใจกันถูกโจรสลัดจับไปเป็นเรียกค่าไถ่ และ Tess ซึ่งต้องวุ่นวายกับการแก้ปัญหาทะเลาะเบาะแว้งของทั้งคู่มาตลอดก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากพยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยคนทั้งคู่ออกมาให้ได้อย่างปลอดภัย

จริง ๆ แล้วพล็อตคราวนี้ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าคราวที่แล้ว เพราะ Tess ก็ยังต้องระหกระเหินรอนแรมบุกป่าฝ่าดงเพื่อหน้าที่ที่เกิดจากความรับผิดชอบในใจเหมือนเดิม เริ่มแรกที่อ่าน ก็คิดไม่ต่างจากตอนอ่าน Decoy Princess อันเป็นเล่มแรกว่า ตัวเอกของเราก็ยังเป็นสาวน้อยมหัศจรรย์ทำได้ทุกอย่างทุกทาง แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ พบว่าสนุกกว่าที่คิด และที่สำคัญ สนุกกว่าเล่มแรกมาก เพราะจะเห็นได้ชัดมากขึ้นว่า ที่คุณเธอสามารถทำโน่น นี่ นั่น ได้ไม่ได้เกิดจากเพราะการเป็น “ตัวเอกทำได้” เพียงอย่างเดียว หากแต่เกิดจากใจที่ไม่ยอมแพ้ และไม่ยอมจำนนปล่อยให้ทุกอย่างหลุดเหนือการควบคุมไปต่างหาก อย่างที่บอกว่า “ถ้ามีความพยายาม ก็มีความสำเร็จ” และ Tess ก็เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนจริง ๆ และก็เหมือนว่าเมื่อเขียนเล่มที่สอง จากการปูพื้นเรื่องและตัวละครในเล่มแรกมาแล้วก็ทำให้ Princess at Sea มีน้ำหนัก และสมเหตุสมผลกว่าเล่มที่แล้วมากขึ้น

และนั่น ส่วนหนึ่งก็เกิดจากตัวละครอย่าง Tess เติบโตขึ้นและรู้จักโลกมากขึ้นส่วนหนึ่ง และที่สำคัญจากการที่ประเด็น “ผู้เล่น” สามารถเปิดเผยได้อย่างชัดเจนในบทแรก (ต่างจากเล่มแรกซึ่งประเด็นนี้ เพิ่งเป็นรูปเป็นร่างขึ้นในบทกลาง ๆ และหลัง ๆ) จนสามารถเกิดสถานะและบทบาทที่ซับซ้อนขัดแย้งของตัวละครจากสถานะจริง ๆ ที่ตัวเองเป็น และสถานะผู้เล่นที่ต้องปิดงำไว้ดำเนินควบคู่กันไปจนทำให้รู้สึกสนุกและชวนติดตามว่าจะเกิดเหตุการณ์อย่างไร และเกิดการตัดสินใจอย่างไรต่อไป โดยเฉพาะเมื่อต้องให้น้ำหนักกับสถานะทั้งสองควบคู่กันไป และให้เกิดประโยชน์กับทุกฝ่าย

ถึงแม้ Tess จะเป็นเจ้าหญิงตัวปลอม ไม่ใช่เจ้าหญิงโดยสายเลือด แต่เป็นเจ้าหญิงจากการอบรมเลี้ยงดูก็ตาม แต่เธอก็ยังได้รับการยกย่องเป็นเจ้าหญิงจริง ๆ ได้อยู่ดี เพราะแม้ฐานะที่เป็นอยู่จะถูกเปิดเผย คุณสมบัติและที่สำคัญใจของเธอก็ทำให้เธอมีค่ามากกว่านั้นมาก อย่างที่เมื่อไฟไหม้เรือ เจ้าหญิงตัวจริงซึ่งไม่ได้เลี้ยงดูมาอย่างเจ้าหญิงกลับร้องไห้หวาดกลัว ขณะที่ Tess คิดหาทางดับไฟ และหาทางรอดให้ตัวเองและพวก ซึ่งถ้าดูตอนนี้ และดูจากการที่ Tess ต้องระหกระเหินเดินป่าจนถึงกลับมาที่วังได้สำเร็จเป็นต้นแล้ว จะพบว่าบริบทนี้สำคัญมาก เพราะการเป็นเจ้าหญิงในยุคยุโรปกลาง อาจจะหมายถึงแค่หญิงสาวสูงศักดิ์ผู้มีชีวิตอยู่บนหอคอยงาช้าง และไม่ต้องทำอะไรมากกว่าการเต้นรำให้ถูกจังหวะ และเย็บปักถักร้อยให้ดีอยู่ในห้องนอนก็ได้ อย่างที่คนในวังตกใจและตื่นตระหนกกับสภาพของ Tess เมื่อแรกกลับมาถึงวัง และต้องการให้เธอไปอาบน้ำแล้วแต่งตัววางท่าให้สมกับการเป็นเจ้าหญิง (...trying to get me to my rooms to be washed, combed, fed and princessified. หน้า 232) มากกว่าที่จะนั่งถกเจรจาปัญหาเร่งด่วนกับบรรดาที่ปรึกษาอย่างฉับพลัน

Dawn Cook คนเขียนบอกว่า ณ ขณะนี้ยังไม่มีแผนการจะเขียนเล่มต่อต่อไป แต่เมื่อดูจากตอนจบ ก็ถือว่า สะสางลงตัวและปิดฉากสวยงามได้ในระดับหนึ่ง ซึ่งถ้าจะพูดตามความรู้สึกจริง ๆ ต้องบอกว่า ทำได้ถูกใจและลงตัวมากกว่าหนังสือหลาย ๆ เล่มเยอะเลย หรือถ้าจะพูดให้ถูก ก็ต้องบอกว่า เป็นฉากปิดที่พอใจที่สุดเท่าที่เคยอ่านหนังสือหมวดนี้มา สิ่งที่เป็นปัญหายุติได้อย่างลงตัวด้วยทางแก้ง่าย ๆ แต่สามารถรวมทางออกของปัญหาทุกอย่างไว้ด้วยกัน และอีกอย่าง ก็ต้องสารภาพด้วยว่า ถูกใจมากที่ชายหนุ่มที่เก็งไว้ได้เป็นพระเอกตอนจบสมใจจริง ๆ (ซึ่งไม่ได้เกิดจากอะไรมากกว่าไปการชอบบุคลิกลักษณะคนเช่นนั้นเป็นทุนเดิม และมากกว่าบุคลิกอีกแบบในเรื่องเท่านั้น)

สำหรับประโยคถูกใจจากเล่มนี้

“You can’t partake of the future properly with only the memories of today.” หน้า 99


“... there’re ways to wreck revenge other than death, and some can serve a purpose.” หน้า 329

ปล.
... แต่ อืม คิดไปคิดมาก็ยังอยากอ่านเรื่องของ Tess ต่ออยู่ดีนั่นแหละ ทำอย่างไรดีหนอ? และอย่างไรก็ตาม สงสัยว่าจะต้องไปเริ่มหาเรื่องอื่น ๆ ของเจ๊ Dawn Cook มาอ่านด้วยแล้ว

Sunday, August 13, 2006

[book review] The Forgotten Beasts of Eld

วันก่อน ไปคิโนะอย่างอารมณ์เสียมาก ๆ ก็เลยเริ่มต้นขอดำดิ่งไปสู่มุม fantasy เลยก็แล้วกัน แล้วก็ได้หนังสือที่เข้ารอบมาหนึ่งตั้งใหญ่ ในนั้น ก็มี The Forgotten Beasts of Eld ด้วยเนี่ยแหละ และหลังจากที่เริ่มอ่านเล่มนี้เป็นเล่มแรก และอ่านไปได้ 60 กว่าหน้า ก็ตัดสินใจเลยว่า เป็นตายอย่างไรก็ต้องซื้อ (ซึ่งก็ไม่ดีเลย เพราะว่าหลังจากวางเล่นนี้ไว้บนชั้น เพื่อหาหนังสืออื่น ๆ ที่ถูกใจ ก็เกิดระแวงประสาทขึ้นมาว่า ใครจะมาหยิบหนังสือฉันไปไหมเนี่ย ทั้ง ๆ ที่คนอ่านแฟนตาซีไม่เหมือนเหมือนอ่านแพรวรายสัปดาห์ หรือไทยรัฐแท้ ๆ ไม่มีทางมาตบตีแย่งหนังสือกับแน่นอน) พอได้หนังสือถูกใจก็เลยอารมณ์ดีมา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคิดว่า หลัง ๆ ซื้ออะไรก็ถูกใจหมดตั้งแต่ Decoy Princess มา

อย่างไรก็ตาม The Forgotten Beasts of Eld พิมพ์มาก็หลายครั้ง ชอบปกอันนี้ น้อยที่สุดเลย TT



The Forgotten Beasts of Eld
By Patricia A. McKillip


ชนิด : Classic fantasy/ Young Adult
สำนักพิมพ์ : Magic Carpet Books (July 22, 1996)
จำนวนหน้า : 352 หน้า

เรื่องเริ่มต้นที่ Myk ลูกชายของพ่อมดได้ตัดสินใจย้ายเข้าไปอยู่ในป่าเพื่อสร้างโลกส่วนตัว และเรียกสัตว์ต่าง ๆ ในตำนานที่ถูกลืมให้มาเป็นบริวารของตน และเมื่อเวลาผ่านไปก็ถึงรุ่นของ Sybel ผู้เป็นหลานสาวซึ่งรับช่วงการใช้ชีวิตเช่นนี้มา

Sybel มีความสุขอยู่กับการดูแลฝูงสัตว์ทรงอำนาจทั้งหลาย และการแสวงหาความรู้แปลก ๆ ที่ถูกหลงลืมไปในแต่ละวัน จนกระทั่งวันหนึ่ง Coren อัศวินหนุ่มก็ได้เดินทางมาหาเธอและขอให้รับเด็กทารกซึ่งเป็นหลานของตัวเองไว้เลี้ยงดู เพื่อปกป้องเด็กไว้ เมื่อเวลาผ่านไป Sybel ผู้ไม่เคยผูกพันกับใคร และไม่เคยรักใครก็ได้เริ่มเรียนรู้ที่จะรักเด็กทารกที่ตัวเองดูแล จนกระทั่งเด็กชายเติบโต และต้องการที่จะกลับไปพ่อของตัวเอง

แต่เพราะพระราชาหรือพ่อของเด็กชายที่เธอดูแล ได้พบ Sybel และถูกใจกับความงดงาม และที่สำคัญ อำนาจที่เธอมี จนพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ตัวเธอมาครองครอง ก็ทำให้ Sybel ได้เรียนรู้รสชาติของความเกลียดชัง หลังจากที่ได้เรียนรู้ที่จะรักเมื่อได้ดูแลเลี้ยงดูเด็กทารกของเธอมาตลอด และนั่นก็นำไปสู่บทเรียนที่สาม – ความแค้น – ซึ่งหมายความว่า เธออยู่อย่างปราศจากอารมณ์ความรู้สึกแบบมนุษย์ไม่ได้อีกต่อไป

-----------
หลังจากที่อ่านแล้ว The Forgotten Beasts of Eld ถือว่าเป็น Classic fantasy อีกเล่มหนึ่งเลย ไม่ใช่เพราะว่าถูกเขียนและตีพิมพ์ตั้งแต่ปี 1974 หากแต่เพราะการใช้ภาษาและการพรรณนาที่สละสลวยเห็นภาพ ขณะเดียวกัน ก็เหลือที่ว่างให้ผู้อ่านใช้จินตนาการของตัวเองต่อไปได้ การใช้ภาษาของ McKillip ไม่ใช่การใช้คำหนึ่งคำเพื่อบรรยาย แต่เป็นการใช้ประโยคทั้งประโยคเพื่อพรรณนา ซึ่งถือเป็นจุดเด่นอย่างหนึ่งของเรื่อง จึงไม่น่าแปลกอะไรสำหรับผู้ที่หลงรักตัวอักษร ที่จะหลงรัก The Forgotten Beasts of Eld ต่อไปได้ อย่างที่ The New York Times ได้วิจารณ์หนังสือเรื่องนี้ไว้ว่า “Rich and Regal.” และอย่างที่ตัวหนังสือเองได้รางวัล World Fantasy Award ในปี 1975 อันเป็นปีแรกที่มีรางวัลนี้ขึ้นมา

สำหรับตัวเนื้อเรื่อง ก็ไม่ใช่เป็นการพูดถึงการปราบทำลายล้างความชั่ว อย่างที่หนังสือแฟนตาซีส่วนใหญ่เป็น หากแต่เป็นการเติบโตของตัวละครหลัก นั่นก็คือ เมื่อเริ่มต้น Sybel ผู้เติบโตมากับสัตว์ทรงอำนาจทั้งหลายไม่มีอารมณ์ความรู้สึกแบบมนุษย์เลย เธออยู่ตัวเองตามลำพัง ไม่รักใคร ไม่สนใจใคร อย่างที่ Coren เคยเรียกเธอว่าราชินีน้ำแข็งและผู้หญิงเลือดเย็น แต่เพราะเด็กที่เธอเลี้ยงดู ก็ทำให้เธอเริ่มมีความรู้สึกขึ้นมา ที่จะเรียนรู้ที่จะรักและผูกพัน และต่อมา เพราะอำนาจและพลังพิเศษของเธอ ก็ทำให้เธอถูกบังคับให้เลือกฝ่ายที่จะอยู่ และถูกดึงลงในไปวังวนของความรู้สึกอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเกลียดชังและความคิดแค้นมากขึ้น และเมื่อเธอเติบโตที่จะรู้สึกอำนาจชั่วร้ายของความรู้สึกด้านลบ ก็หมายถึงว่า เธอต้องเติบโตต่อไปที่จะเรียนรู้ที่จะลืมเลือนและให้อภัยก่อนที่ความรู้สึกต่าง ๆ เหล่านั้นจะกลับมาทำลายตัวเองเธอเอง

เหมือนดังที่ Coren ผู้หลงรัก Sybel ได้รู้จักและหลงรักเธอมากพอจนทำให้เขาลืมความขมขื่นจากการคิดแค้นและสงครามไปได้ Sybel ก็ต้องเรียนรู้ที่จะให้น้ำหนักกับความรักและความงดงามของชีวิตอย่างที่เคยเป็นให้ได้

สิ่งที่สำคัญอีกประการหนึ่ง ก็คือ การใช้ภาษาและเนื้อเรื่องที่เปิดให้มีการตีความ และการขบคิดทำความเข้าใจตลอดเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสัตว์ตัวหนึ่งเป็นหมีรู้มาก ซึ่งมักจะพูดเล่าตำนานเก่าเพื่อเป็นปริศนาให้คิดตลอดเวลา อย่างที่บอกนายของตัวว่า
"The giant Grof was hit in one eye by a stone, and that eye turned inward so that it looked into his mind, and he died of what he saw there." (หน้า 294)
ซึ่งเป็นการเตือนเป็นนัยให้ระวังความเจ้าคิดเจ้าแค้นที่อาจจะทำลายแม้กระทั่งตัวเองขึ้นมา

หรืออย่างตอนที่ Coren ขอร้องให้ Sybel คิดถึงและเรียกหาเขาเมื่อต้องการความช่วยเหลือใด ๆ ขึ้นมา
“Then if you ever have anything to fear from any man who comes here, will you call me? I will come. Whatever I am doing will remain undone, and I will come to you. Will you?”

“But why? You know I will do nothing for you. Why would you ride all the way from Sirle to help me? …. But I probably will not. Anyway, if I want you, I can call you, and you will come without choice.”

“I choose to come. It makes differences.” (หน้า 63-64)

อย่างไรก็ตาม การเติบโตของ Sybel ทำให้เกิดคิดถึงความหมายของคำว่า Coming of Age ขึ้นมาตลอดเวลาที่อ่าน เพราะว่า เมื่อเธอเรียนรู้ที่จะรักเด็กทารกของเธอ เธอก็ต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยคนที่รักไปให้ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ แม้จะต้องเจ็บปวดกับการสูญเสีย และการอยู่คนเดียว และเมื่อได้รู้จักความเกลียดและคิดแค้นทำลายก็ทำให้ราชินีนำแข็งผู้อยู่ในโลกของความบริสุทธิ์งดงามถูกดึงลงมาสู่อารมณ์ด้านต่ำอย่างมนุษย์ ถูกครอบงำด้วยความคิดด้านลบจนความรู้สึกและตัวตนเดิมของเธอเปลี่ยนแปลงไป ก่อนที่การเติบโตครั้งสุดท้าย (ที่ถูกพูดถึงในหนังสือ – อันมิใช่การเติบโตครั้งสุดท้ายของเธอจริง ๆ) จะทำให้เธอตัดสินใจที่จะเลือกทางเดินที่ควรเป็น ชั่วชีวิตของคนเราจะมี Coming of Age ในความหมายที่แปลว่า การเติบโตและการเปลี่ยนแปลงตัวเองไปได้กี่ครั้งหนอ?

ในแง่นี้ ถ้าดูจากกรณีของ Sybel เราก็จะพบได้ว่า เราจะมีการเปลี่ยนแปลง มีการเติบโต และก้าวไปข้างหน้าตลอดไป เพราะการเปลี่ยนแปลงก็คือการเรียนรู้ที่จะอยู่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมไปเรื่อย ๆ นั่นเอง ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ตราบใดก็ตามที่เรายังมีชีวิตอยู่

โดยทั่วไปถือว่า พอใจกับหนังสือเล่มนี้เลย โดยเฉพาะกับขนาดของตัวอักษรและการเว้นบรรทัดที่กว้างถูกใจทำให้ยิ่งอ่านง่าย ไม่ปวดตา แต่ก็สงสัยว่า คงจะต้องหยิบมาอ่านซ้ำใหม่อีกเร็ววัน เพราะการใช้ภาษาที่งดงาม และการตีความที่มีคนบอกว่า ทุกครั้งที่หยิบมาอ่านก็ทำให้ได้ประเด็นคิดและตีความใหม่ขึ้นมา
-----------

* ทั้งนี้ การเขียนถึงหนังสือเล่มนี้อาจทำไม่ได้ดีมากนัก เพราะอย่างที่เขียนไปเบื้องต้นว่า ความงามอย่างหนึ่งของ The Forgotten Beasts of Eld ก็คือการตีความตามจินตนาการของผู้อ่าน ก็หมายถึงว่าเป็นการมองแค่ด้านมุมเดียว ซึ่งผู้อ่านอื่นอาจจะไม่ได้เห็นตาม และเพราะเนื้อหาของตัวหนังสือเอง มีมากกว่าจะจับประเด็นออกมาเขียนถึงให้ได้ครบถ้วน จึงทำให้การเขียนวิจารณ์ The Forgotten Beasts of Eld ไม่สมบูรณ์
-----------

16/08/06
The Forgotten Beasts -เหล่าสัตว์ที่ถูกหลงลืม- ถ้าคิดในแง่ลึกซึ้ง ไม่แน่ใจว่าหมายรวมถึง Sybel ด้วยได้ไหม เพราะว่า ถ้าเธอเลือกที่จะอยู่คนเดียว กับสัตว์ของเธอ เธอก็อาจจะหลงลืมอารมณ์ความรู้สึกอย่างเช่นมนุษย์ และในทางกลับกัน ทำให้ผู้คนสังคมภายนอกหลงลืมเธอไปด้วยก็ได้ ถูกตัดขาดและมีตัวตนสูญสลายจากสังคมไป

อีกทั้งการคลุกคลีอยู่กับฝูงสัตว์ของเธอ ก็อาจจะทำให้เธอเป็นอีกหนึ่งในบรรดาเหล่านั้นไป กลายเป็น "สัตว์ที่ถูกหลงลืม"ก็ไม่แน่ใจว่าจะสื่อแบบนี้ได้หรือไม่ อย่างที่บอกว่า หนังสือเล่มนี้เปิดให้ตีความเองมาก ๆ ตามใจ และอย่างที่มีคนกล่าวไว้ว่า การอ่านทุกครั้งก็จะเห็นใจความใหม่ ๆ ที่ถูกซ่อนจากผู้แต่งไว้ไม่ว่าจะจงใจหรือไม่จงใจทุกครั้ง

Wednesday, July 19, 2006

[book review] The Decoy Princess

เมื่อวันอาทิตย์ไปคิโนะมา แล้วก็ด้วยความที่มัวแต่ดูหนังสือโน่น นี่ นั่นไปเรื่อย ๆ ทำให้กว่าจะมาถึงหมวด fantasy ก็จวนตัวได้เวลานัดกับแม่เต็มที ก็เลยรีบคว้าหนังสือตาม การกำหนดเลขของแม่ มาเล่มหนึ่ง

ก็นั่นแหละ เป็นที่มาของ The Decoy Princess ในวันนี้

จริง ๆ ถ้าจะสารภาพตรง ๆ เลยก็คือ หลัง ๆ ไม่อยากอ่าน fantasy มากเท่าไหร่ เพราะว่า โดยปกติถ้ามีเป็น trilogy สามเล่ม ก็หมายถึงว่า มิ้งจะต้องอ่านอย่างต่อเนื่องและให้จบให้เร็วที่สุด ซึ่งก็หมายความว่าอาทิตย์นั้นอาจจะไม่ได้นอน ทรมานสังขารทรมานตัวเอง (ตามลักษณะแบบมาโซคิสต์???!!) เหมือนที่เคยเป็นกับ Dark Jewels Trilogy และอื่น ๆ มาแล้ว .. นี่ไม่ต้องพูดถึงพวก chronicles เกินสามเล่มเลย ถ้าจะอ่าน ก็คงเป็นยิ่งกว่าซอมบี้กันพอดี

แต่ก็นั่นแหละ นาน ๆ มันก็อยากจะเก็บมาอ่านแนวนี้ขึ้นมาบ้าง ก็ต้องหาพวกที่แค่เล่มเดียว แล้วก็ดูว่าจะอ่านง่ายและสบายขึ้นมา (แม้ว่าจะได้ charmed destiny มาก่อนด้วยความส่อกว๊าก็ตามที!)



The Decoy Princess
By Dawn Cook

ชนิด : Light fantasy
สำนักพิมพ์ : Ace (November 29, 2005)

จำนวนหน้า : 368 หน้า

เปิดตัวด้วย Contessa เจ้าหญิงของเมืองที่กำลังจะต้องแต่งงานกับเจ้าชายเมืองข้าง ๆ ด้วยเหตุผลทางการเมือง และทุกอย่างก็เหมือนจะไปได้ดี ทั้งการรวมตัวของอาณาจักรสองแห่ง และการมีคู่ครองที่เหมือนจะเป็นเจ้าชายในฝันได้ง่าย ๆ แต่แล้วทุกอย่างก็กลับพลิกผัน เมื่อความจริงปรากฏว่ามา Contessa ไม่ใช่เจ้าหญิงที่แท้จริง หากแต่เป็นแค่เด็กที่ถูกซื้อมาเพื่อเป็นตัวแทน เพื่อให้เจ้าหญิงตัวจริงปลอดภัยจากการถูกลอบสังหารเท่านั้น

ซ้ำร้าย คู่หมั้นหมายกลับเกิดมักใหญ่ใฝ่สูงคิดจะรวบเอาอาณาจักรโดยการยึดอำนาจในปราสาทไปเสียอีก และ Contessa ที่เข้าตาจนก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะหลบหนีออกไปจากเมือง เพื่อตามหาเจ้าหญิงตัวจริง และพาเธอกลับมา พร้อม ๆ กับการพยายามเอาชีวิตรอดจากผู้ไล่ล่าที่ตามมา

ดังนั้น คำจำกัดความของ The Decoy Princess ที่กระชับและเข้าใจง่ายที่สุดก็คือ “ง่าย ๆ โง่ ๆ แต่ดันสนุก” พล็อตหลายอย่างขาดน้ำหนักและความน่าเชื่อถือไปจนดูเหลือเชื่อ อย่างเช่น เด็กผู้หญิงคนเดียวสามารถเอาชนะทหารฝ่ายตรงข้ามที่ยึดครองอาณาจักรได้ – แม้ว่าจะมีปัจจัยอื่นของตัวละครอื่นเข้ามาร่วมได้ก็ตามที – ทั้งที่ปรึกษา ทั้งตัวละครหลักอื่นที่ดูจะมีประสบการณ์และความชำนาญมากกว่ากลับไม่มีบทบาทหรือความสำคัญในการกู้อำนาจคืนมาเท่าไหร่ อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้อาจจะเกิดจากการเล่าเรื่องจากมุมมองของบุคคลที่หนึ่ง ซึ่งก็คือ Contessa ส่วนหนึ่งก็ได้

แต่ก็นั่นแหละ ถ้าไม่คิดอะไรมาก The Decoy Princess ก็อ่านได้สนุกและเร้าใจพอสมควร โดยเฉพาะช่วงเวลาของการผจญภัยระหกระเหินตามลำพังซึ่งชวนให้ติดตาม ไม่ว่าจะเป็นการพนันไพ่เพื่อหาเงินเป็นค่าม้า หรือแม้แต่การต่อรองกับเจ้าของเรือเพื่อหาเดินทางข้ามทะเล สนุกที่จะดูว่าเธอจะทำอะไร สนุกที่จะดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นมา นอกจากนี้ การสร้าง “ผู้เล่น” เอาไว้ในเรื่อง ก็ทำให้เกิดความลึกลับ และน่าเกรงขาม พอ ๆ กับการกระตุ้นความอยากรู้ถึงที่มาที่ไปได้ ซึ่งการเพิ่มมิติ “ผู้เล่น” นี้ขึ้นมาก็ช่วยเพิ่มความแตกต่างให้กับการเป็นหนังสือที่พูดถึงแค่ การครองเมือง การมีอาณาจักรของบรรดาพระราชาพระราชินี และเหล่าเจ้าหญิง เจ้าชายได้ดี

แล้วก็ต้องสารภาพว่า พอใจกับหนังสือเล่มนี้พอตัว ไม่ถึงกับประทับใจมาก แต่อย่างน้อยก็ไม่ทำให้ผิดหวังกับหนังสือหรือเสียดายเงินที่จ่ายไป และก็แอบสนุกที่จะดูว่าชายหนุ่มสองคน ใครจะมีบทบาทมากกว่ากัน ซึ่งหน้าสุดท้ายก็ยังคงปริศนาอยู่ดี เหมือนทิ้งท้ายไว้ยังไม่จบ แล้วก็เหมือนเปิดไว้ให้คิดต่อยอดต่อไป

ซึ่งพอมาหาข้อมูลเพิ่มก็อย่างที่สงสัยจริง ๆ Dawn Cook มีเล่มต่อจริง ๆ Princess at Sea กำลังจะออกขายปลายเดือนนี้ แล้วก็เกรงว่าจะต้องซื้อมาอ่านต่อ แต่อืมม ดูจากการตั้งชื่อและลักษณะการดำเนินเรื่องเล่าเรื่อง จริง ๆ แล้ว The Decoy Princess และ Princess at Sea เป็นหมวด Young Adult หรือเปล่านี่?

อย่างไรก็ตาม ชอบประโยคนี้นะ เห็นแล้วเข้าใจถึงคำที่บอกว่าเส้นไหมก็ฆ่าคนได้เหมือนคมดาบเลย
“……Tess, you lack those abilities [bringing herself to kill, in particular] because that’s what I wanted my successor to be. I didn’t want a soldier. I wanted an intelligent, sophisticated, beautiful woman who would search for an answer rather than go in with arrows flying and sword flashing. Someone who could enslave with charm instead of chains.”

ปล. ประโยคเดียวที่พูดได้หลังจากสองคืนก็คือ The book did steal my sleep! ไม่ได้นอนแบบ proper นอนมาสองคืนแล้ว – กว่าจะเลิกจากลาตินก็ดึกโข แล้วก็ยังมาต่อด้วย Decoy Princess อีก!

ปล. อีกที
มีปัญหากับการอัพรูปยังไม่พอ ไปอ่าน Princess at Sea ก็เจอ Duncan โผล่มาตั้งแต่ต้นเรื่อง ป้าไ-ม่-ช-อ-บ Duncan!!!

Thursday, February 16, 2006

[book review] The Invisible Ring

The Invisible Ring
By Anne Bishop

ชนิด : นิยายแฟนตาซี
สำนักพิมพ์ : Roc; Reprint edition (October 1, 2000)

จำนวนหน้า : 416 หน้า

Jared ทาสหนุ่มที่ฆ่านายของตัวเอง และหลบหนีไปได้ถูกจับตัวมาอีกครั้งเพื่อที่จะถูกประมูลตัวในเทศกาลค้าทาสของเมือง และผู้ที่จะกำลังประมูลตัวเขาไป ก็คือ Grey Lady ผู้ซึ่งมีกิตติศักดิ์ขึ้นชื่อว่า ทาสทุกคนที่ถูกประมูลไปไม่เคยมีใครกลับมาอีกเสียด้วย!

อย่างไรก็ดี ระยะเวลาระหว่างรอนแรมกลับไปสู่เมืองของ Grey Lady ก็พิสูจน์ให้เห็นว่า สิ่งต่าง ๆ ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คาดหมายเอาไว้แต่อย่างใด นอกเหนือจากผู้ร่วมเดินทางแต่ละคนจะมีความลับและความในใจของตัวเองแล้ว แม้แต่ตัว Grey Lady เองก็ดูเหมือนจะมีความลับที่พยายามปิดปังไม่ให้คนอื่นรับรู้เสียด้วย ... และกับตัวของ Jared เอง ก็ต้องเลือกที่กลับไปสู่การเป็น Warlord ที่ตัวเองเคยเป็นก่อนจะกลายเป็นทาส และที่สำคัญ เรียนรู้ความหมายของเกียรติยศและหน้าที่

เรื่อง Invisible Ring นี้ แม้จะอิงสภาพสังคมและโลกเดียวกับชุด Dark Jewels Trilogy ของ Anne Bishop จึงเป็นทั้ง stand-alone และทั้ง prequel ของชุด ทั้งนี้ คือเป็น stand-alone ในแง่ที่ว่า สามารถอ่านได้โดยไม่ต้องอ่าน Dark Jewels Trilogy มาก่อน (แม้คนที่อ่านใหม่จะต้องใช้เวลาระยะแรกทำความเข้าใจกับสภาพความเป็นไปของโลกในเรื่องบ้างก็ตามที) และเป็น prequel ที่จะตอบสนองนักอ่านที่ยังติดใจกับตัวละครหลักหลายตัวของเรื่องโดยให้มีการกล่าวพาดพิงถึงตัวละครเหล่านี้เป็นระยะ ๆ อย่างไรก็ดี การที่ Invisible Ring เป็นเรื่องเล่มเดียวจบจึงทำให้การดำเนินเรื่องค่อนข้างกระชับ และตรงไปตรงมา ไม่สลับซับซ้อน รวมถึงเกิดมีการผูกปมเรื่องที่ชัดเจน ซึ่งถือได้ว่าเป็นจุดเด่นที่เห็นได้ชัดของเรื่องเลยทีเดียว นอกเหนือไปจากอีกจุดที่ชอบเป็นส่วนตัว คือ การเล่นความหมายเชิงสัญลักษณ์เกี่ยวกับชื่อเรื่อง - Invisible Ring คืออะไร และมีความหมายขนาดไหนก็ต้องหาคำตอบกันเอง

โดยรวม ถือว่า Invisible Ring ค่อนข้างน่าสนใจ และคุ้มค่าที่จะอ่านในระดับหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ถ้ายังไม่เคยอ่าน Dark Jewels Trilogy มาก่อน ก็ต้องขอเตือนว่าอาจจะทำให้ต้องตกหลุมอ่าน Dark Jewels Trilogy ต่อไปโดยไม่รู้ตัวก็ได้ อีกประการหนึ่งก็คือ รูปแบบการดำเนินเรื่องและการใช้คำของ Anne Bishop อาจจะค่อนข้างดิบสำหรับหลาย ๆ คน ... อย่างที่เคยมีคนวิจารณ์ไว้ว่า เรื่องของ เธอ เหมือนการดื่มกาแฟ expresso คือ แรง แล้วก็ขม ..... แต่ก็นะคะ เมื่อเริ่มคุ้นลิ้น ก็จะชอบ แล้วก็ติดใจได้ง่าย


Tuesday, December 27, 2005

[book review] Seeker (Noble Warriors Trilogy)




Seeker: The First book of the Noble Warriors Trilogy
By William Nicholson

....พระเจ้าในร่างของเด็กได้เดินทางมาถึงเกาะชายทะเลแห่งหนึ่ง และตัดสินใจอาศัยอยู่ที่นั่น ทำให้เกิดการก่อตั้งกลุ่มนักบวชที่เรียกกันว่า Noma ขึ้นมาเพื่อปกปักดูแลพระเจ้าของตน และเมื่อเวลาผ่านไป เหล่านักบวชเหล่านี้ก็เกิดหน้าที่ใหม่เพื่อช่วยเหลือหมู่คนที่ตกทุกข์ได้ยาก และถูกกดขี่ทั่วแผ่นดินขึ้นจนถูกขนานนามว่า Noble Warriors ด้วย ...

เริ่มเรื่องในเล่มแรกที่ Seeker ตัวละครเอกของเราซึ่งอยากจะเดินในทางที่ตัวเองเลือกและต้องการ คือเป็นหนึ่งในเหล่า Noma มากกว่าสืบทอดเจตนารมณ์ของพ่อโดยการเป็นครูใหญ่คนต่อมา Seeker ได้ยินเสียงที่เขาเชื่อว่าเป็นเสียงของพระเจ้าขณะที่กำลังภาวนา หลังจากนั้น Seeker พบว่า Blaze พี่ชายที่ตัวเองรักและภูมิใจจะถูกเนรเทศออกไปจากการเป็น Noma และไปจากเกาะด้วย ความโศกเศร้านี้ ประกอบกันความผิดหวังที่ตัวเองไม่ได้รับเลือกให้เป็น Noma ทำให้ Seeker ตัดสินใจเดินทางออกจากเกาะ

ระหว่างทาง Seeker ได้พบผู้ร่วมเดินทางที่ไม่น่าเป็นไปได้สองคน คือ Morning Star เด็กสาวชาวเขาที่มาที่เกาะเพื่อจุดมุ่งหมายสองอย่างคือ ตามหาแม่ที่เธอเชื่อว่ามาเป็น Noma และเป็น Noma อย่างแม่ของเธอ Morning Star คิดว่าเธอควรจะได้รับเลือกเพราะความสามารถในการมองเห็นสีในใจของคน แต่แล้ว เธอก็ถูกปฏิเสธเช่นกัน .... อีกคนก็คือ Wildman เด็กหนุ่มอันธพาลที่เติบโตมาอย่างถูกทิ้งขว้างข้างถนน จนเชื่อว่า กำลังเท่านั้นคือสิ่งที่ถูกต้อง และกำลังและความพอใจก็คือเหตุผล Wildman ต้องการเป็น Noma เพราะอยากได้พลังนั้นมาเป็นของตัวเอง จึงไม่น่าแปลกใจที่เขาจะเป็นอีกคนที่ถูกปฏิเสธ ดังนั้น เมื่อทั้งสามมารวมกัน สิ่งที่อยู่ในใจก็คือ พยายามสืบหาวิถีทางที่เมือง Radiance จะใช้เพื่อทำลายเกาะแห่ง Noma ซึ่งทั้งสามเชื่อว่าจะทำให้เหล่า Noma ประทับใจจนอนุญาตให้พวกตนเป็นหนึ่งในเหล่า Noma ด้วย

ต้องสารภาพว่าซื้อมาเพราะจับพลัดจับพลูแท้ ๆ ตอนแรกที่พลิกดู พล็อตเรื่องเหมือนจะน่าสนใจ แต่ก็เพราะเป็นหนังสือเด็ก (Young Adult) จึงทำให้มิติความลึกน้อยไปกว่าที่ควรจะมี ซึ่งจริง ๆ ถ้าดูตามที่ผูกไว้ล่ะก็ เขียนดี ๆ มีลึกเป็นหนังสือผู้ใหญ่ได้เลย ๆ โดยเฉพาะเมื่อมีประเด็นการบูชาบวงสรวงมนุษย์และการค้ามนุษย์เพื่อบูชายันต์โดยไม่ต่างไปจากสิ่งของในเรื่อง ซึ่งโดยส่วนตัวถือว่าโหดมากเมื่อเป็นหนังสือสำหรับเด็ก
ที่ผ่านมาหนังสือผู้ใหญ่บางเล่มยังไม่ลงลึกแบบนี้เลย นอกจากนี้ ยังเหมือนหนังสือ action ผจญภัยมากกว่า fantasy เพราะการใช้เวทย์มนต์น้อย และเดินทางไปเรื่อย ๆ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น และการเดินเรื่องบางส่วนค่อนข้างอืดอาด และเดาได้ง่าย โดยเฉพาะเมื่อคิดตามไปหนัก ๆ และการแก้ปัญหาตอนจบง่ายไปหน่อย ดูเหมือนคนแต่งให้น้ำหนักช่วงก่อน climax มากจนลงให้กับส่วนที่ climax ที่ตามมา และ post – climax น้อยไป

ถึงกระนั้น ก็มีหลายอย่างที่พบจากหนังสือเล่มนี้เหมือนกัน แม้เหล่า Noble Warriors จะเป็นที่เคารพนับถือของคนที่ด้อยโอกาสในสังคม แต่เพราะความลึกลับและพลังของนักบวชเหล่านี้มีมาก ก็เลยมีคนที่กลัว และต้องการจะทำลายเหล่า Noma ด้วย อย่างพระราชาของเมือง Radiance เป็นตัวอย่างที่ชัดที่สุด เลยทำให้รู้สึกว่า มีพลังและอำนาจบางครั้งก็ไม่สำคัญเท่าความเข้าใจ เรื่องนี้สำคัญมาก ไม่ว่าแหล่งที่มาของพลังสำหรับเหล่า Noma จะเป็นอะไรก็ตาม เพราะยิ่งมีอำนาจมาก มีพลังมาก คนก็จะยิ่งกลัว โดยเฉพาะเมื่อคนที่มีสิ่งเหล่านั้นในมือแตกต่างไปจากตนโดยสิ้นเชิง เกิดความแปลกแยกกันขึ้นในที่สุด อย่างไรก็ตาม สำหรับเล่มแรกนี้ แม้จะพูดถึงและให้น้ำหนักของ Noble Warriors ไว้สูง แต่การปรากฏตัวและบทบาทค่อนข้างน้อย

ไม่ได้รู้สึกว่า เหล่า Noma ดูน่าชื่นชมบูชาเหมือนที่จับหนังสือหน้าแรก แต่กลับเย็นชา ถือตัว และค่อนข้างทะนง (ถึงแม้จะไม่ได้เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ก็ตาม แต่เพราะหลักอหิงสา และ อุเบกขาที่พวกนี้ถือทำให้ดูไม่สนใจกับโลกภายนอก หรื่อแม้แต่คนอื่นกระมัง ดูไม่มีชีวิตจริงใจไปหน่อยน่ะ) ตัวละครที่รู้สึกสนุกและมีสีสันก็คือ Wildman เพราะเคลื่อนไหวไปตามสัญชาติญาณและความต้องการของตัวเองดี และเป็นตัวละครที่เหมือนจริงที่สุด


โดยรวม Seeker ไม่ค่อยเป็น such a page turner เท่าไหร่ ถึงจะให้อยากรู้ว่าลงเอยตอนจบเหมือนที่คิดอย่างไรก็ตามเถอะ ไม่น่าใจว่าถ้าเล่ม 2 ออกมาจะซื้อหรือเปล่า แต่ก็นั่นแหละ เล่มแรกเพิ่งจะออกมาตอนเดือนกันยาที่ผ่านมา เล่มสองคงไม่ตามมาเร็วนัก มีเวลาอีกนานที่จะตัดสินใจ

The Legend said that the one true god in the form of the Lost Child had arrived at the holy island called Anacrea. After he decided to stay, Brothers and Sisters who believed in him gained power to protect him from the foreseen assassin to come. Later, people of Noma are also names “Noble Warriors” as they have been helping those who suffer from injustice and unfair.

The story in Book One begins with sixteen-year-old “Seeker”, who has desperately wanted to become one of the Noma, against his father’s wish to have him as a next school principal. Witnessing the cleanse ceremony and later the cast-out of Blaze, his own and beloved brother, along with being rejected from getting into the Noma, he decided to leave the island.

On the way, he has met two unlikely partners - Morning Star and Wildman – who also got turned down by the selection. The first is a hill tribe girl of sixteen year old, just like him. She has come to the island to find her long-lost mother whom believed to be a Noma, and to be a Noma herself. She has a secret power in seeing colours in people’s mind. Wildman is the contrary of the other two. He is living himself as a norm, believing might is right and reason. Unsophisticated and tough, he does what he wants, and so, he searches for that power of the Noma to be his own.

United together, the Gang of Three plans to find out more about the secret weapon designed to destroy the whole Anacrea, as believed that this can be a way to have them all accepted in the society of Noma.