Saturday, May 17, 2008

กับดัก

1. ฉันนอนไม่หลับ
หลายอย่างวนอยู่ในใจ
ความคิดร้อยพันวนเวียนอยู่ในหัวสมอง
.
.
.
.
ฉันตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง แล้วเดินมาเปิดคอม
บางที การได้ทำอะไรที่ดึงความสนใจไป อาจจะช่วยให้หลับได้ลง

2. หลายวันมานี้ นอนดึก เพราะทำอะไรไปเรื่อย ๆ
จนตัวเองง่วง และเกินกว่าจะอยู่ได้ไหวถึงไปนอน
แต่สิ่งที่อยู่ข้างใน คือหนีความจริง และไล่เงาตัวเอง
.
.
เรื่องที่อยู่ในใจออกมาทุกครั้งเวลาล้มตัวนอน
ฉันกำลังหนีความจริง

3. ฉันเปิดคอม
แล้วตัดสินใจนั่งฟังเพลงเงียบ ๆ
ตะกอนในใจจะนอนก้นหลังได้ฟังเพลงนิ่งสบายไหม
.
.
.
ในที่สุด
อดไม่ได้ที่จะเปิด msn
ดึกป่านนี้จะใมีใครตาสว่างอยู่ไหมหนอ

4. ฉันไม่ได้อยากคุยกับใครสักเท่าไหร่
เรื่องที่อยู่ในใจทำให้อยากคิดเงียบ ๆ โดยไม่มีใครมารบกวน
แต่การได้เห็นชื่อใครสักคนก็น่าจะดี
.
.
.
ฉันแค่อยากรู้ว่าจะมีใครบ้างไหม ที่หลับไม่ลงอีกคน

2 comments:

Anonymous said...

อุตส่าห์หนีความจริงมาได้ทั้งวัน
ช่วงข่มตานอน สะกดใจอีกสักหน่อยเถอะฮะ
สำหรับผม การลุกขึ้นมา (ทั้งที่รู้ว่าไม่ควร)
ไม่เคยช่วยให้ตะกอนนอนก้นลงเลย

และกว่าจะได้นอน
ถูกกับดักล่อลวงไปถึงข้อที่เท่าไรหรือฮะ?

ming-ki said...

เพิ่งมาเห็นคอมเมนต์วันนี้เอง
แปลกใจแล้วก็สงสัยว่าใครมา
แล้วก็เจอคุณหลังเที่ยงคืน
คิดถึงจัง แล้วก็ดีใจที่ได้เห็นคอมเมนต์อีกครั้งค่ะ

สบายดีนะคะ :D

อย่างไรก็ตาม ตะกอนไม่เคยนอนก้น
ถ้าเราข่มใจ โดยที่ไม่ได้ข่มใจจริง ๆ
และดังนั้น กับดักก็ล่อลวงเรื่อยไปค่ะ TT