มิ้งกิทัวร์: ภาคเลยไปเลย (1)

และแล้ว ขณะที่กำลังทำงานอยู่อย่างขะมักเขม้น พระมาร (ดา) ที่รักและเคารพของเราก็ได้โทรเข้ามือถือมาว่า จะต้องไปจังหวัดเลย และดิฉันก็จะต้องไปด้วย ขอให้คุณลูกขาตรงดิ่งจากที่ทำงานกลับบ้านมาในบัดดล เดชะบุญที่ช่วงนั้นไม่มีงานการใด ๆ ค้างอยู่ ก็เลยรีบเคลียร์งานที่กำลังทำอยู่ ก่อนจะพุ่งตัวดิ่งไปหาหัวหน้า แล้วก็บอกว่าหนูขอลา ... โอ โอ น่ากลัวมาก ๆ หลังจากนั้น ไม่ถึงชั่วโมงก็ได้กระหืดกระหอบมาถึงบ้าน

โอ ไม่เคยเก็บกระเป๋าเร็วเท่านี้มาก่อน หยิบเสื้อมาแล้วก็โยน ๆ ลงในกระเป๋า แล้วก็หันไปทำอย่างเดียวกันกับของใช้ในห้องน้ำทั้งหลาย ....สบู่ มีแล้ว! ยาสีฟัน มีแล้ว! แปรงสีฟัน ยาสระผม ครีมล้างหน้า สครับ โลชั่น ฯลฯ ......... เช็ค ครบ! หยิบหนังสือติดมือได้แล้วก็รีบ ๆ เปลี่ยนชุดกระโดดขึ้นรถไป โอ ถ้ามาจับเวลาจะมีรางวัลเก็บของเร็วดีเด่นใด ๆ ให้หนูไหมคะ

รถตู้คันใหญ่ประกอบไปด้วยคุณป๋า พระมาร (ดา) และอิฉัน ดังนั้น จะมานั่งรวมฝูง เอ๊ยย รวมกลุ่มทำไม มิ้งนั้นก็เลยแยกไปนั่งข้างหลังแล้วพยายามทำตัววิชาการอ่านหนังสือมีสาระตั้งแต่ที่ออกรถ แต่ก็นะคะ พวกไร้สาระมันจะทำตัวมีสาระได้นานสักเท่าไหร่กัน ผ่านไปไม่ถึงสิบห้านาที หนูก็ต้องเลิกอ่าน เพราะว่า อ่านหนังสือแล้วเริ่มจะเมารถ (หรือว่าจะเมาความรู้ก็ไม่แน่ใจ) แต่อ๊ะ นั่งไปเรื่อย ๆ มันก็เบื่อ พอดูวิวสองข้างทางได้สักพักก็เริ่มเบื่อ ถึงกับขอข้ามไปนั่งกับบุพการีทั้งสองแทน แน่ล่ะ .... ภาพที่ออกมาเป็นครอบครัวสุขสันต์สุขแสนเหลือจะกล่าว นั่งติดกันเป็นแผงทั้ง ๆ ที่มีที่เหลืออีกครึ่งรถแบบนี้

แล้วก็แอบฟังพ่อกับแม่คุยกันไปพลาง คุยกับพ่อกับแม่ไปพลาง ระหว่างทางแวะเข้าห้องน้ำ ณ ปั๊มเจท แถววังน้อย มาตาปีย์ซึ่งกำลังงงใกล้จะหลับก็ได้เดินลงไปล้างหน้า แล้วเมื่อเดินออกมาก็ประสบพบพักตร์เด็กผู้ชายวัยรุ่นที่เข้ามาปะทะตัว หะแรก เราก็คิดว่าน้องเค้ามาขอรับบริจาคโลง ก็ยิ่งใกล้จะหลับแบบนี้ สมองจะไปทำงานได้อย่างไรคะ คุณขา ... อย่างไรก็ตาม น้องเค้ามาขายซีดีของวงใต้ดินต่างหาก ป้าซึ่งกำลังงง ๆ และไม่มีเงินติดตัว แต่ก็อยากจะสนับสนุนเด็ก ก็เลยบอกไปอย่างหน้าไม่อาย ..แม้แต่น้อย.. และจริงใจจริงจังมากว่า พี่ไม่มีเงินค่ะน้อง รอก่อนนะคะ .... แต่อ๊ะ คุณแม่สุดเลิ๊บบเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี อีมิ้งก็ .... แม่ขา ขอร้อยนึง ..... ต่อหน้าเด็กทันที

แม่หยิบมาให้อย่างงุนงงสงสัย แต่เพราะความอยากได้ของในร้านจิฟฟี่มีมากกว่า ก็เลยเก็บความงวยงงและให้ลูกสาวสุดที่รักไปซื้อของตามประสงค์มาให้ที เมื่ออีมิ้งซื้อของห้อแรดกลับมาแล้วก็ เจอคุณน้องคนเดิมอยู่ที่เดิม แล้วคุณน้องก็โค้งทำท่าขอบคุณ ซาบซึ้งประทับใจจนป้าแก่น้ำตาและใจอ่อนอย่างอิฉันร่ำ ๆ จะซื้อซีดีแผ่นที่สอง-สาม-สี่-และห้าต่อไป

บุพการีทั้งสองกำลังลั้ลลาอยู่ที่ร้านกาแฟถัดออกไป แล้วหน้าร้านก็มีคุณน้องอีกคนนั่งขายซีดีอีกเช่นกัน โอ น้อง ๆ คะ ดักมันทุกจุดเลยใช่ไหมคะ ... นั่นแหละ พี่มิ้งน้ำใจงามไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่ว่าเข้าไปในร้าน แล้วก็แกะซีดีมาดู อ๊ะ มองเห็นด้วยหางตาว่าคุณน้องคนที่สองก็กำลังทำท่าปลาบปลื้มที่ซื้อซีดีไป ประมาณอารมณ์เมื่อเราเดินออกมาจากร้าน คุณน้องคนที่สองก็โค้ง โค้ง โค้ง ละล่ำละลั่กขอบคุณพี่มิ้งอีกคน เอ... หรือป้าจะซื้อซีดีอีกสิบแผ่นดีวะ?

เมื่อที่รถ เราก็พร้อมจะออกเดินทางต่อไป และเดี๊ยนก็หยิบซีดีมาดูอีกครั้ง น้องคนแรกบอกว่า เพลงประมาณ Big Ass และอะไรอีกสักวง แต่ก็นะ เพราะกำลังจะหลับ ประกอบกับไม่ใส่ใจมาก ซื้อมาเพราะช่วยซื้อ ก็เลยจำไม่ได้ แต่นั่นแหละ แม่บอกว่า น้องคนขายบอกกับแม่ว่า มิ้งเพิ่งซื้อเค้าเป็นคนแรก และเค้าก็เพิ่งขายได้แผ่นแรกวันนี้ โอ ......... หมดคำพูดมาก ๆ ฮือฮือ

พระบิดาหยิบเอาซีดีไปดู แล้วก็เจอสิ่งที่มิ้งไม่ได้เห็นมาก่อน ก็คือ ที่ข้างล่างของปกด้านหลัง เขียนตัวเล็ก ๆ ไว้ประมาณว่า

“…………. กลุ่มนักสู้ทางดนตรีกลุ่มนี้ล้มลุกคลุกคลานบนถนนดนตรีมากว่า 10 ปี โดย .. ไม่ประสบความสำเร็จ ... แต่เพราะความรักดนตรีก็เลย ไม่มีคำว่า ยอมแพ้ และจนบัดนี้ก็ยังล้มเหลว เพราะขาดโอกาส ………..”

แง๊บบ แง๊บบ ตอนแรกคุณป๋าเอาไปอ่านออกเสียง เราถึงกับนึกว่าล้อเล่นเป็นมุขไป ใครจะนึกว่าจริ ง ๆ เล่าคะ โอ โฮโฮ......... หมดคำพูดมาก ๆ อีกรอบ

อยากจะฝากบอกว่า สู้ต่อไปไอ้มดแดงเสียจริง

หลังจากนั้น ก็เล่นอะไรก็ไม่รู้ หลับ ๆ ตื่น ๆ ไปเรื่อยย แล้วรู้ตัวอีกที พระมาร (ดา) ก็กำลังแวะปั๊มอีกแล้ว ซึ่ง อีมิ้งก็รีบไปเล่นกับน้องหมาอัลเซเชี่ยนตัวบะเอ๊กที่เล่นอยู่ที่สนามหญ้า แล้วพอบอกว่าจะมาร้านขนม น้องหมาก็วิ่งนำไปก่อน พอแซวหมาน้อยว่าจะไปขายของเหรอคะ ก็ได้คำถามเมื่อเห็นเด็กที่อยู่กับหมาหน้าเริ่ดกลับไปที่ร้านก่อนเพื่อน โอ คุณน้องเป็นคนขายของนี่เอง

(มีต่อ — ยังไม่จบง่าย ๆ หรอกค่า)