[book review] Mystic And Rider

จริง ๆ แล้ววันก่อนตั้งใจจะไปดูหนังสือวิชาการแท้ ๆ แต่เนื่องด้วยหนังสือเหล่านั้นราคาแพงเกินจะซื้อมาเล่น ๆ มากไปหน่อย แถมบัตรสมาชิกก็ไม่ได้เอาไป สุดท้ายก็เลยลงเอยที่นิยายแฟนตาซีราคาถูกกว่ามาก หลังจากที่ได้พลิก ๆ อ่าน ๆ หนังสือประเภทแรกไปเรียบร้อย แปลกดีที่หลัง ๆ ถ้าไปที่สาขาเอ็มโพเรียมจะได้หนังสืออ่านเล่นมา และถ้าไปที่พารากอนจะได้หนังสือวิชาการ ทั้งที่สาขาแรกมีให้เลือกน้อยกว่าสาขาหลังเยอะ เป็นไปได้ว่า small is beautiful in someway! อย่างไรก็ตาม ต้องบอกว่าไม่ได้อ่านหนังสือกลุ่มแฟนตาซีมาสักพักหนึ่ง และคราวหลัง ๆ ก็รู้สึกว่าจะเป็นหมวด urban fantasy มากกว่าพวก tradition one หรือแม้แต่ Adventure one เสียด้วย

ปกไม่สวยเลย ดีนะที่ไม่ได้ judge a book with its cover! ฮ่า!

Mystic And Rider (Book One of Twelve House Series)
by Sharon Shinn

ชนิด : Adventure Fantasy
สำนักพิมพ์ : Ace (Paperback) (Mar 2006)
จำนวนหน้า : 421 หน้า

เมื่อกษัตริย์ระแคะระคายถึงกระแสการต่อต้านและโค่นล้มบัลลังก์ที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วในหลายส่วนของประเทศ จึงมอบหมายให้ Senneth ตัวเอกของเรื่องออกเดินทางเพื่อตรวจสอบความจริง และเพื่อหยั่งท่าทีของขุนนางทั้งหลายที่มีต่อกษัตริย์และความเป็นไปในการก่อกบฎไปพร้อมกัน

คณะเดินทางประกอบด้วย Senneth และเพื่อนอีกสองคนที่เป็น mystic หรือผู้ใช้เวทย์มนต์ กับ rider ซึ่งเป็นทหารพิเศษของกษัตริย์อีกสองคน จำนวนผู้ร่วมทางห้าคนเหมือนจะเป็นตัวเลขที่ลงตัวและเป็นกลุ่มเดินทางที่กะทัดรัดทรงประสิทธิภาพ แต่ความจริงแล้ว ความเป็นจริงที่เหล่า mystic ทั้งหลายเป็นที่ระแวงและคลางแคลงใจไปถึงขั้นเป็นเป้าความรังเกียจหวาดกลัวจากเหล่าคนที่ไม่มีเวทย์มนต์ก็ทำให้สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายลงไป เมื่อ rider ก็ไม่ไว้วางใจตัว mystic ที่ตนร่วมเดินทางด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อสถานการณ์รอบตัวบีบอัดเข้ามาทุกที แต่ละฝ่ายก็ต้องเรียนรู้ที่จะทิ้งความระแวงแคลงใจที่มี และหันมาเชื่อใจกันแทน เพราะนั่นเป็นทางออกทางเดียวที่ทุกคนจะฝ่าวงล้อมศัตรูที่ล้อมกรอบเข้ามา ปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมายมา และมีชีวิตรอดกลับไปได้!

ต้องบอกว่าถูกใจและติดใจกับหนังสือในมือพอสมควร การดำเนินเรื่องค่อนข้างทำได้ดี และการบรรยายเล่าเรื่องก็สมกับที่ St. Louis Post-Dispatch บอกว่า Sharon Shinn ผู้แต่งเป็น “...engaging storyteller…” เพราะทำให้ผู้อ่านเห็นภาพตาม และจินตนาการภาพในหัวไปได้ สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่พิสูจน์ได้ก็คือ หลายครั้งที่อ่านหนังสือ จะมีการอ่านผ่าน ๆ เพื่อเอาเรื่องให้เร็วและรู้ มากกว่าจะเป็นเพื่ออ่านละเอียดเพื่อเอาอรรถรส (พิสูจน์ได้จากครั้งชุด Black Magician และชุด Black Jewel ที่พยายามให้จบเร็ว ๆ แต่นั่นอาจเป็นเพราะมีอย่างละสามเล่มรวดในมือก็เป็นได้ ถ้าละเลียดอ่านอาจไม่รอด!) แต่ในการอ่าน Mystic And Rider การอ่านผ่านเร็ว ๆ ไม่สามารถทำได้เลย เพราะความเป็น engaging storyteller ของ Shinn ที่ทำให้อยากตามรายละเอียดการเล่าเรื่องของเธอไปเรื่อย ๆ และทำให้รู้สึกว่าถ้าอ่านข้ามไปจะพลาดความสนุกสนานที่อยู่ระหว่างบรรทัด

การสร้างตัวละครทำได้ดี ค่อนข้างสมจริงสมจัง และทำให้ชอบได้ ไม่ว่าจะเป็น Senneth ตัวเอกของเรื่องที่มีความพิเศษในการใช้ไฟ หรือ Tayse หนึ่งในสอง rider ที่ถูกส่งมาร่วมเดินทางไปด้วยกัน หรือแม้แต่ตัวละครอื่น ๆ ลำดับเรื่องและสัมพันธภาพของตัวละครมีพัฒนาการดี และเป็นเหตุเป็นผลพอสมควร ตั้งแต่เริ่มเรื่องเปิดภาพที่แต่ละฝ่ายไม่ไว้วางใจซึ่งกันและกัน แต่ความจำเป็นเฉพาะหน้าทำให้ต้องร่วมมือกันมากขึ้นเรื่อย ๆ และนั่นก็ทำให้มีการเปิดใจให้อีกฝ่ายตามมา จากที่เป็นคนแปลกหน้าของกันและกัน ก็กลายเป็นเพื่อนตายแทนกันในตอนท้ายได้ ซึ่งระหว่างนี้ สิ่งที่น่าพอใจอีกอย่างก็คือ การสร้างตัวละครที่สมจริงด้วยความเชื่อและแรงจูงใจในชีวิตของแต่ละคน ซึ่งอธิบายลักษณะตัวละครไปพร้อม ๆ กับอธิบายการแสดงพฤติกรรมต่าง ๆ นอกเหนือจากการสร้างสมดุลให้ตัวละครในคณะเดินทางด้วยบุคลิกและพื้นหลังที่แตกต่างกัน

เนื่องด้วยมีการพูดถึงกษัตริย์ จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง และ Shinn ก็แทรกการเมืองและด้านมืดของการเมือง ซึ่งรวมถึง อำนาจ ความกระหายอำนาจ และการแสวงหาอำนาจลงไปพร้อม ๆ กับอารมณ์ขัน แม้ว่าจะต้องรู้สึกตื่นเต้นหรือเคร่งเครียดไปกับสถานการณ์การเจรจาต่อรอง แต่บรรยากาศในการอ่านก็ยังเบาได้อยู่ และหลายครั้งก็ทำให้ต้องหัวเราะออกมาดัง ๆ

อีกประเด็นหนึ่งที่ติดใจก็คือ ความเกลียด และความกลัวที่เกิดจากความไม่รู้ และความแตกต่าง จริง ๆ ไม่ต้องพูดถึงแค่ในหนังสือ พูดถึงชีวิตรอบตัวเราแค่นั้นก็ย่อมได้ และเรื่องนี้ก็ดูเหมือนว่าจะได้พูดไปหลายครั้งจนไม่น่าจะเป็นประเด็นให้พูดถึงซ้ำในการวิจารณ์หนังสือครั้งนี้อีกครั้ง พอ ๆ กับประเด็นการเชื่อตามอย่างงมงายโดยไม่ใช้ปัญญาประกอบจนถูกชักจูงเป็นเครื่องมือนั่นแล

---อย่างไรก็ตาม ต้องสารภาพว่าการวิจารณ์คราวนี้ทำได้ไม่ดีเท่าไหร่ เพราะพูดในเชิงนามธรรมที่ไม่เห็นภาพค่อนข้างเยอะ เป็นไปได้สูงว่าเพราะหลังจากนั้น ไปตาม Thirteen House ซึ่งเป็นเล่มสองในชุด Twelve House มาอ่านต่อเนื่อง ทำให้การคิดถึง Mystic And Rider ในฐานะหนังสือเล่มหนึ่งค่อนข้างคลุมเครือ กลายเป็นการคิดถึงในฐานะ Twelve House Series เสียมากกว่า และดังนั้นก็ไม่สามารถแยกได้ถึงความเป็นอิสระของหนังสือแต่ละเล่ม - แต่บางที หลังจากวิจารณ์เล่มสองไปแล้ว การย้อนกลับมาพลิกอ่านหรือการแยกแยะหนังสือทั้งสองเล่มอาจจะดีขึ้น!