แมวที่หายไปและแมวที่เข้ามา

เมื่อเจ้าแมวเหลืองตัวใหญ่มาร้องขออาหารตรงประตูอย่างที่ทำสม่ำเสมอทุกดึก ฉันก็จะทิ้งทุกอย่างที่ทำอยู่แล้ววิ่งไปหาข้าวมาให้แมวที่ร้องโหยหวนนั้นเป็นกิจวัตรเช่นกัน มันเริ่มเป็นกิจวัตรอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไรนะ

มองย้อนกลับไป ช่วงที่เจ้าแมวแปลกหน้าเริ่มมาขออาหารที่บ้าน เป็นช่วงเวลาที่พีพี แมวสีสวาทสุดที่รักของแม่และของครอบครัวหายไป เพราะพีพีเป็นแมวเก็บตกที่เคยผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายมาก่อน เราใช้เวลาเนิ่นนานเพื่อเยียวยาจิตใจของพีพี นานเป็นนานกว่าพีพีจะเริ่มทำใจให้คุ้นเคยกับบ้าน กับมือที่ให้อาหาร หากแต่เมื่อพีพีเรียนรู้ที่จะรัก พีพีก็รักเราด้วยทั้งหมดที่พีพีมี เมื่อแม่ไม่อยู่บ้าน พีพีจะนั่งรอที่ประตูจนกว่าแม่จะกลับมา และถ้าแม่อยู่บ้าน พีพีจะเดินตามแม่เพื่อขอใช้เวลาอยู่ร่วมกันกับแม่ตลอดเวลา พีพีจะอ้อนเพื่อขอนอนตักเรา และถ้าพีพีง่วง พีพีก็จะร้องเพื่อให้คนสักคนนั่งเป็นเพื่อนอยู่ใกล้ ๆ

เพราะความที่พีพีเป็นแมวที่เคยถูกทำร้าย นิสัยตื่นตกใจกลัวของพีพีเป็นสิ่งเดียวที่แก้ไม่หาย ถ้ามีเสียงดัง พีพีก็จะวิ่งไปซ่อนใต้โต๊ะ หรือถ้ามีคนแปลกหน้ามา พีพีก็จะวิ่งไปไกล ๆ เพื่อตั้งหลัก หรือแม้แต่หาที่ปลอดภัยไว้ก่อน แต่ก็นั่นแหละ นิสัยนี้ทำให้พีพีไม่เคยออกจากบ้านไปไหนไกล ผิดกับซีซีแมวสีสวาทตัวเข้มพี่น้องของพีพี ผู้ซึ่งมักจะออกไปท่องเที่ยวสัมผัสโลกอยู่ตลอดเวลา และจะกลับมาบ้านก็ช่วงเวลาที่หิวโซ สิ่งนี้ทำให้เราเชื่อกันว่าพีพีจะไม่ไปไหนไกล และจะอยู่กับเราตลอดไป

แต่วันหนึ่ง เมื่อแม่ไปต่างจังหวัด พีพีหายไป และแม้จะรอเท่าไหร่ พีพีก็ไม่เคยกลับมา เราไปตามหาพีพีตามบ้านทุกหลัง ถนนทุกสายในหมู่บ้าน และอ้อนวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายตามที่เราจะนึกออก ไม่ว่าจะเจ้าที่ที่บ้าน ศาลพระพรหม และอื่น ๆ อีกมากมาย ทุกครั้งที่เราได้ยินเสียงแมวร้องนอกบ้าน เราก็จะวิ่งไปดูหวังให้เจอพีพี ทุกครั้งที่ขับรถผ่านแมวในหมู่บ้าน เราก็จะหยุดจอดและวิ่งไปดู ขอให้เป็นพีพี แต่เราก็ไม่เคยเจอ สามเดือนแรก แม่ตื่นอยู่ทั้งคืน เพราะนอนฟังเสียงประตูด้านที่ติดกับสวน ภาวนาให้พีพีมาเคาะขอเข้าห้องหลังอย่างที่ทำทุกครั้งหลังจากไปนอนเล่นที่ระเบียงมา

ตอนนั้นเอง เป็นตอนที่เจ้าแมวพเนจรเดินมาขอข้าวหน้าบ้าน และฉันก็หาข้าวให้ด้วยความสงสาร ในตอนแรก ทุกคนในบ้านไม่ว่าจะเป็นพ่อหรือน้องชายต่างก็ให้ความเอ็นดูกับเจ้าแมวตัวนี้หมด ถ้าเจ้าแมวเหลืองมา และฉันไม่อยู่ ไม่พ่อก็น้อง มักจะช่วยกันให้ข้าว และเล่นกับมันเสมอ แต่หลังจากที่ถูกตะปบและข่วนแรง ๆ ในวันหนึ่ง ทุกคนก็บอกศาลาและปล่อยให้ฉันให้ข้าวเจ้าเหลืองอยู่คนเดียว โดยที่โกรธและไม่เข้าใจว่าฉันอดทนกับเจ้าแมวเกเรได้อย่างไร

จริง ๆ แล้วพีพีนั่นเองที่เป็นที่มาของทุกอย่าง จริงอยู่ที่ฉันสงสาร แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่ได้บอกใครก็คือ แมวแปลกหน้าตรงหน้ากำลังหิวโซ และก็ทำให้ฉันคิดถึงพีพีที่รักมาจับใจ ถ้าพีพีกำลังหลงทาง และใครก็ตามเจอพีพีที่กำลังหิวโหยอยู่กับเขา ฉันก็หวังว่าเขาจะทำให้สิ่งเดียวกัน ให้ข้าวพีพีให้พีพีได้อิ่มหนำ และถ้าทำได้ ฉันก็หวังว่า เขาจะให้ความรักพีพีไม่ต่างจากที่เราเคยมีให้ แม้ว่าจะไม่มาก ไม่อดทนเท่าก็ตาม จริง ๆ แล้ว การให้ข้าวแมวเหลืองอาจจะไม่ได้เกิดจิตเมตตาของฉัน แต่เป็นความเห็นแก่ตัวก็ได้ ฉันมุ่งหวังและมีความมุ่งหวังถึงพีพีที่รักต่างหาก

**********
เป็นการระบายความในใจ เพราะคิดถึงแมวพีมาจับจิต ถึงตอนนี้ก็ยังหวังและยังรอให้พีพีกลับมา จริง ๆ นะ ภาวนาให้พีพีกลับมา เดินเข้าบ้านเหมือนที่ทำทุกครั้ง และเหมือนว่าไม่เคยจากไปไหนไกล คิดถึงพีพีจริง ๆ และรักผูกพันกับพีพีมากกว่าที่เคยรู้

กับ

จริง ๆ ยังไงก็จะให้ข้าวเจ้าแมวเหลืองนั่นแหละ ใครจะปล่อยให้แมวแปลกหน้าหิวโดยที่แมวตัวเองอิ่มหนำอยู่ฝ่ายเดียวได้ จะปล่อยไว้ เพราะการแบ่งแยกเป็นแมวเรา แมวคนอื่นทำได้ที่ไหนกัน แต่นั่นแหละ ตอนให้ข้างครั้งแรก ทำไปเพราะคิดถึงพีพีและหวังให้พีพีได้อิ่มท้องอยู่กับคนแปลกหน้าตรงหน้าอย่างมากมาย