Sunday, November 12, 2006

ต้อยติ่ง

ต้อยติ่งบานกระจายอยู่เต็มทุ่ง
ดอกสีม่วงบานสบายใจ

ฉันชะงัก แล้วทำกริยาอย่างหญิงสาว
ชื่มชมความงามง่าย ๆ ที่ตาทอดมอง

แล้วก็เปลี่ยนใจ

วันนี้ขอเป็นเด็กอีกสักครั้ง
ขอเก็บเมล็ดสีน้ำตาล
เอาไปลอยน้ำ

สนุกจัง

1 comment:

Anonymous said...

ต้อยติ่งในความทรงจำมี 2 อารมณ์ ก่อนจะมีเม็ดต้อยติ่งสีน้ำตาลให้เก็บมาเล่น ก็จะเห็นดอกต้อยติ่งสีม่วงกลีบบางในหน้าฝน น่าแปลกที่กลีบนิ่มๆ บอบบางอย่างนั้น โดนเม็ดฝนกระหน่ำทำไมไม่ขาด
แต่นึกถึงดอกต้อยติ่งแล้วรู้สึกเศร้าๆ ชอบกล อาจจะเพราะความทรงจำผูกพันกับเช้าหน้าฝน จูงจักรยานออกจากบ้านจะไปโรงเรียนพร้อมด้วยเสื้อกันฝน ปิ่นโต และกระเป๋ามอมๆ กระมังคะ