เมื่อรู้จักปลงรู้จักวาง อยู่ที่ไหนก็เป็นสุข

“เมื่อรู้จักปลงรู้จักวาง อยู่ที่ไหนก็เป็นสุข

คนที่ไม่ได้เข้าถึงธรรมะ ไม่ได้ศึกษาเรื่องชีวิตให้ถูกต้อง พอมีการสูญเสียอะไรขึ้นแม้นิดหน่อย ความทุกข์มันใหญ่โตเท่าภูเขา แล้วก็บอกว่า ฉันทุกข์ที่สุดในชีวิต ฉันลำบากที่สุดในชีวิต ไปพูดเสียอย่างนั้น เพราะไม่รู้จักปลง ไม่รู้จักวาง ไม่รู้จักใช้ธรรมะเป็นเครื่องแก้ปัญหา เขาจึงมีสภาพจิตใจอย่างนั้น คนที่ได้เรียนได้รู้แล้ว สภาพจิตใจมันแตกต่างกัน อยู่ในที่ไหนก็มีสภาพเป็นสุขทั้งนั้น

หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ”

ไปเจอในบล๊อกคุณ 90210 มาพอดี แล้วก็ต้องบอกว่าตรงใจอย่างมาก โดยเฉพาะประโยคแรก เพราะรู้ตัวว่าไม่ใช่คนที่ปล่อยอะไรไปง่าย ๆ แม้ความสุขจะเป็นเรื่องง่าย ๆ ที่จะค้นหา ที่จะพบเจอ แต่เพราะความเป็นพวก perfectionist ก็ทำให้หลายครั้งละเลยหลงลืมที่จะให้คุณค่าของสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไปเหมือนกัน และกว่าจะย้อนกลับมาเห็นค่าของสิ่งนั้นได้ ก็เกือบจะสายเกินไป หรือว่าสายเกินไปเลยก็มี

เมื่อรู้จักปลงรู้จักวาง อยู่ที่ไหนก็เป็นสุข แล้วเมื่อนั้นก็จะเจอ peace of mind ที่ตก ๆ หล่น ๆ อยู่ตามทางจนต้องตามหาอยู่เนือง ๆ เสียที