ฟอนต์ที่รัก

ตอนนี้กำลังมีวิกฤตฟอนต์นิดหน่อย ด้วยว่าฟอร์แมทเครื่องใหม่ แล้วนอกเหนือประเด็นที่ว่า ย้ายที่เก็บของเก็บไฟล์ต่าง ๆ จนหากันไม่เจอแล้ว ก็เพิ่งจะรู้ความจริงมี่โหดร้ายอย่างหนึ่งว่า บรรดาฟอนต์หลากหลายนานาชนิดที่ได้สะสมโหลดลง folder fonts ใน control panel ก็กลายเป็นศูนย์อีกต่างหาก งงนิดหน่อยว่าจะไปตามเก็บกลับมาให้หมดได้อย่างไร แต่ก็เริ่มทำทีละอย่าง โดยเริ่มจากฟอนต์ที่ใช้งานจริงจังก่อนจะดีกว่า เก็บในเครื่องเจอบ้าง หาในเวบโปรดบ้าง แล้วก็ค้นพบความจริงที่รู้ตัวเป็นระยะ ๆ ว่าบ้าฟอนต์เหมือนกันแฮะเรา เพราะตอนไปเยี่ยม dafont.com ที่ไม่ได้ไปจริงจังมาเกือบครึ่งปี ก็พบว่ามีของเก๋ ๆ ใหม่ ๆ ให้โหลดเพิ่มเยอะเหมือนกัน ก็ลยเกิดอาการหยุดโหลดไม่ได้เข้า อันนี้ก็สวย อันนั้นดี อันโน้นเก๋ โหลดไปสักพัก แล้วก็ต้องไปหยิบสมุดมาเล่มหนึ่งเพื่อทำเป็นสมุดฟอนต์แยกประเภทให้ตัวเอง ซึ่งน้อง ฟ ก็เห็นแล้วตกใจ จริง ๆ มิ้งก็มีการจดมาตลอดล่ะนะ แต่วันนี้สงสัยจะคึกจัด หาสมุดมาเป็นเอกเทศเลย แล้วก็เลยนึกไปถึงวันหนึ่งที่ว่า เปิดหนังสือฟอนต์ดูอยู่ที่เอเชียบุ๊ค แล้วก็พบว่า โอ้ ฟอนต์โน้นหนูรู้จัก อันนี้ก็รู้จัก ก็รู้จักเกือบหมดทั้งเล่ม ก็เลยต้อง aware ว่า เออ ฉันก็บ้าของฉันจริง ๆ นะเนี่ย ก็นะ ถ้าทำงาน แล้วฟอนต์ไม่ดีไม่สวย มันก็ลดค่างานลงไปนี่นา ฟอนต์เป็นตัวบอกอารมณ์ เป็นตัวประสานขนาดนี้ .. อย่างที่มิ้งพูดบ่อย ๆ ว่า ฟอนต์ดีมีชัยไปกว่าครึ่งนั่นแหละ

ก็นั่นแหละ กำลังเปิดไฟล์ไล่โฟลเดอร์หาฟอนต์ที่โหลดมาเรื่อย ๆ อยู่ แล้วก็พบว่า ด้วยฟอนต์ที่มี เอาไปตั้งเวบโหลดฟอนต์ได้เลย :D :D :D

ปล. เห็นฟอนต์ดี ๆ แล้วมีความสุข แม้ว่าจะเปลี่ยนจากรัก fancy ไปสู่ handwriting เป็นหลักก็ตาม – getting older ก็ไม่รู้ว่าจะ wiser จริงไหม