Friday, April 27, 2007

แมวจรจัด

แมวจรจัดแปลกหน้ามาข้างที่ข้างกำแพง
ให้ฉันโผล่หน้าออกไปดู
หลงทางมาจากไหน หรือถูกใครไล่มา
แต่ท่าทางจะหิวจนโซ
เอาข้าวคลุกปลาไปวางไว้
แล้วรีบกลับมาแอบดู
เธอไม่ไว้ใจฉัน แต่เธอหิวข้าว
ทำให้เธอยอมกิน

ฉันจะแกล้งเป็นไม่เห็นเธอ
แล้วเอาข้าวไปวางไว้ทุกวัน
เธอจะมากิน แล้วก็ไป

ฉันไม่ได้ต้องการรีบร้อน
ฉันอยากให้ผ่านไปตามสบาย
วางข้าว วางน้ำ วางปลา
ให้เธอกินเท่าที่อยากกิน
แล้วสักวัน เธอก็จะเปิดใจ

----------------

ฉันเอาข้าวไปวางที่ริมกำแพง
ทำเป็นไม่เห็นเธอที่แอบมองอยู่
แล้วเธอก็วิ่งไปกินข้าว
เมื่อเห็นฉันเดินห่างไป

ฉันแอบดูเธออยู่
ฉันเห็นเธอกินข้าว
แล้วฉันก็กลับเข้าบ้านมา

ฉันจะแกล้งเป็นไม่เห็นเธอ
แล้วเอาข้าวไปวางไว้ทุกวัน
เธอจะมากิน แล้วก็ไป

เมื่อเวลาผ่านไป
ฉันรู้ว่าระยะของเราจะใกล้กันมากขึ้น
และฉันก็สุขใจที่ได้รอ

และเธอให้ฉันเป็นส่วนหนึ่งของเธอ

2 comments:

Anonymous said...

ผมว่าแมวจรจัดก็รู้ครับ ว่าคุณแอบมองอยู่ห่างๆ
แมวจรจัดอาจจะแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นคุณ
แบบเดียวกับที่คุณทำเป็นมองไม่เห็นแมวจรจัดนั่นแหละ

แต่เมื่อใดที่ระยะห่างระหว่างคุณทั้งคู่หดหายไป
เมื่อนั้น สายตาคุณคงไม่ยอมละจากกันอีกแล้วล่ะ

ming-ki said...

นั่นสิคะ จริง ๆ แล้วเราอาจะรับรู้การมีตัวตนของอีกฝ่าย
แต่ใช้ระยะห่างเป็นตัวปฎิเสธการรับรู้นั้นก็ได้นะคะ

ตอนนี้ระยะห่างก็ลดลงเรื่อย ๆ แล้ว
ถึงจะนานก็คุ้มค่าที่จะรอนะคะ :D :D :D